Historia zmian - 22 lipca 2026
o Straży Granicznej.
PoPrzed
Art. 10e.
zmienionyWKomendant Główny Straży Granicznej, Komendant BSWSG lub
komendant oddziału Straży Granicznej:
w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1, 2,
4–5d i 10, lub
w przypadkach, o których mowa w:
art. 156ze ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze, lub
art. Komendant28a Głównyust. 1 Strażyustawy Granicznej,z dnia Komendant4 września BSWSG2008 r. o ochronie żeglugi
i portów morskich (Dz. U. z 2024 r. poz. 597 oraz z 2026 r. poz. 815),
lub
komendantart. 11 oddziałupkt Straży17 ustawy z Granicznejdnia 24 możemaja 2013 zarządzićr. o środkach przymusu
bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. z 2026 r. poz. 244, 737 i 815), lub
po wprowadzeniu trzeciego lub czwartego stopnia alarmowego, o zastosowaniuktórych
mowa urządzeńodpowiednio w art. 15 ust. 5 lub 6 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r.
uniemożliwiającycho działaniach antyterrorystycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 194 oraz z 2026 r.
poz. 815)
– może telekomunikacjępodjąć nadecyzję określonymo dopuszczalności obszarze,zastosowania przez Straż Graniczną
urządzeń uniemożliwiających telekomunikację na określonym obszarze, przez czas
niezbędny do wykonywania czynności przez Straż Graniczną, z uwzględnieniem
konieczności minimalizacji skutków braku możliwości korzystania z usług tele-
komunikacyjnych.
telekomunikacyjnych.
O zastosowaniu urządzeń, o których mowa w ust. 1, Komendant Główny
Straży Granicznej, Komendant BSWSG lub komendant oddziału Straży Granicznej
niezwłocznie informuje Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej.
Art. 157.
zmienionyUstawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia<sup>11)</sup>.ogłoszenia<sup>13)</sup>.
Art. 23.
zmienionyW przypadkach, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 24 maja
2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusze mogą
użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1–13
i 16–2116–23 tej ustawy, lub wykorzystać te środki.
W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1–3 i pkt 4 lit. a i b oraz
w art. 47 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego
i broni palnej, funkcjonariusze mogą użyć broni palnej lub ją wykorzystać.
Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej
oraz dokumentowanie tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach
określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu
bezpośredniego i broni palnej.
Art. 34a.
zmienionyMianowanie na okres służby kontraktowej następuje po zawarciu
umowy, zwanej dalej „kontraktem”, między kandydatem do służby kontraktowej
a przełożonym, o którym mowa w art. 36 ust. 1.
Funkcjonariusza przyjętego do służby kontraktowej przed upływem
12 miesięcy od dnia zakończenia służby kandydackiej nie kieruje się na szkolenie,
o którym mowa w ust. 9.
Funkcjonariusza zwolnionego ze służby w Straży Granicznej i przyjętego
do służby kontraktowej nie kieruje się na szkolenie, o którym mowa w ust. 9, jeżeli
podczas pełnienia służby uzyskał kwalifikacje zawodowe podstawowe.
W przypadku funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 11, uznaje się
kwalifikacje zawodowe uzyskane podczas służby w Straży Granicznej oraz określa
się stopień służbowy Straży Granicznej odpowiadający stopniowi, na który
funkcjonariusz był mianowany przed zwolnieniem ze służby.
Funkcjonariusz lub przełożony, o którym mowa w art. 36 ust. 1, mogą
złożyć oświadczenia na piśmie, najpóźniej na miesiąc przed upływem okresu
próbnego, o zamiarze rozwiązania stosunku służbowego. W takim przypadku
z dniem upływu okresu próbnego funkcjonariusza zwalnia się ze służby.
W przypadku niezłożenia oświadczeń, o których mowa w ust. 13,
funkcjonariusz pełni nadal służbę kontraktową bez odrębnego mianowania.
Najpóźniej na 6 miesięcy przed upływem okresu, na jaki został zawarty
pierwszy kontrakt, funkcjonariusz lub przełożony, o którym mowa w art. 36 ust. 1,
mogą wystąpić z wnioskiem o zawarcie drugiego kontraktu.
Najpóźniej na 6 miesięcy przed upływem okresu, na jaki został zawarty
kontrakt, funkcjonariusz posiadający co najmniej wykształcenie średnie lub średnie
branżowe może wystąpić z wnioskiem o mianowanie na stałe.
Warunkiem mianowania, o którym mowa w ust. 16, jest posiadanie zgody
przełożonego wymienionego w art. 36 ust. 1, uzyskanie kwalifikacji zawodowych
podoficerskich, jeżeli funkcjonariusz wcześniej nie uzyskał kwalifikacji
zawodowych podoficerskich, oraz stwierdzenie przydatności funkcjonariusza
i jego predyspozycji do służby podczas badania psychofizjologicznego, o którym
mowa w art. 39b ust. 1.
W przypadku mianowania na stałe okres służby kontraktowej wlicza się
do okresu służby przy ustalaniu uprawnień przysługujących funkcjonariuszowi
z tytułu pełnienia służby.
Zwolnienie ze służby, z przyczyn, o których mowa w art. 45, albo
mianowanie na stałe, powoduje rozwiązanie kontraktu przed upływem okresu, na
jaki został zawarty.
Kontrakt zawiera w szczególności:
wskazanie przełożonego, o którym mowa w art. 36 ust. 1;
imię i nazwisko, numer PESEL i adres zamieszkania kandydata do służby
kontraktowej;
okres, na jaki został zawarty;
stanowisko służbowe planowane dla kandydata do służby kontraktowej;
planowaną datę ukończenia szkolenia podstawowego;
warunki uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym
oraz innymi należnościami i świadczeniami.
Do funkcjonariusza w służbie kontraktowej nie stosuje się przepisów
art. 41, art. 57 ust. 2, art. 87b, art. 108 ust. 1 pkt 3, art. 112 ust. 1 pkt 3, 5b i 5d,
art. 115, art. 117b, art. 117d, art. 117f, art. 118 ust. 1 pkt 1 i art. 119 oraz przepisów
wykonawczych wydanych na ich podstawie.
Funkcjonariusz w służbie kontraktowej ma prawo do zakwaterowania
realizowanego w formie, o której mowa w art. 92 ust. 2 pkt 3. Przepisy
art. 92 ust. 5–8 i 13 oraz art. 92a stosuje się odpowiednio.
Mianowanie na okres służby kontraktowej następuje na stanowisko
służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego w korpusie szeregowych, jeżeli
kandydat do służby kontraktowej ma co najmniej wykształcenie średnie lub średnie
branżowe.
Kandydat do służby kontraktowej nieposiadający wykształcenia średniego
lub średniego branżowego może być mianowany na stanowisko służbowe
zaszeregowane do stopnia etatowego w korpusie szeregowych, jeżeli podczas
postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 31 ust. 2, zostanie
stwierdzone, że kandydat posiada specjalistyczne kwalifikacje, uprawnienia,
doświadczenie zawodowe lub umiejętności pożądane ze względu na potrzeby
kadrowe Straży Granicznej.
Przyjęcie do służby na okres służby kontraktowej następuje po
przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 31 ust. 2,
z wyjątkiem etapu wymienionego w pkt 7, a w przypadku funkcjonariusza
zwolnionego ze służby w Straży Granicznej – po przeprowadzeniu postępowania
kwalifikacyjnego, o którym mowa odpowiednio w art. 31 ust. 10 i 11, z wyjątkiem
etapu wymienionego w art. 31 ust. 11 pkt 5, oraz dodatkowo po przeprowadzeniu
etapu wymienionego w art. 31 ust. 2 pkt 3, w przypadku kandydata, o którym
mowa w art. 31 ust. 11.
Do postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w ust. 5, stosuje się
odpowiednio art. 31 ust. 5, 6, 9, 15 pkt 2, 4, 5 i 6, ust. 17 i 19–21.
Kontrakt zawiera się na okres od 3 do 5 lat. Zawarcie kontraktu z tą samą
osobą może nastąpić najwyżej dwukrotnie.
i jego predyspozycji do służby podczas badania psychofizjologicznego, o którym
mowa w art. 39b ust. 1.
W przypadku mianowania na stałe okres służby kontraktowej wlicza się
do okresu służby przy ustalaniu uprawnień przysługujących funkcjonariuszowi
z tytułu pełnienia służby.
Zwolnienie ze służby, z przyczyn, o których mowa w art. 45, albo
mianowanie na stałe, powoduje rozwiązanie kontraktu przed upływem okresu, na
jaki został zawarty.
Kontrakt zawiera w szczególności:
wskazanie przełożonego, o którym mowa w art. 36 ust. 1;
imię i nazwisko, numer PESEL i adres zamieszkania kandydata do służby
kontraktowej;
okres, na jaki został zawarty;
stanowisko służbowe planowane dla kandydata do służby kontraktowej;
planowaną datę ukończenia szkolenia podstawowego;
warunki uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym
oraz innymi należnościami i świadczeniami.
Do funkcjonariusza w służbie kontraktowej nie stosuje się przepisów
art. 41, art. 57 ust. 2, art. 87b, art. 108 ust. 1 pkt 3, art. 112 ust. 1 pkt 3, 5b i 5d,
art. 115, art. 117b, art. 117d, art. 117f, art. 118 ust. 1 pkt 1 i art. 119 oraz przepisów
wykonawczych wydanych na ich podstawie.
Funkcjonariusz w służbie kontraktowej ma prawo do zakwaterowania
realizowanego w formie, o której mowa w art. 92 ust. 2 pkt 3. Przepisy
art. 92 ust. 5–8 i 13 oraz art. 92a stosuje się odpowiednio.
Mianowanie na okres służby kontraktowej następuje na stanowisko
służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego w korpusie szeregowych, jeżeli
kandydat do służby kontraktowej ma co najmniej wykształcenie średnie lub średnie
branżowe.
Kandydat do służby kontraktowej nieposiadający wykształcenia średniego
lub średniego branżowego może być mianowany na stanowisko służbowe
zaszeregowane do stopnia etatowego w korpusie szeregowych, jeżeli podczas
postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 31 ust. 2, zostanie
stwierdzone, że kandydat posiada specjalistyczne kwalifikacje, uprawnienia,
doświadczenie zawodowe lub umiejętności pożądane ze względu na potrzeby
kadrowe Straży Granicznej.
Przyjęcie do służby na okres służby kontraktowej następuje po
przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 31 ust. 2,
z wyjątkiem etapu wymienionego w pkt 7, a w przypadku funkcjonariusza
zwolnionego ze służby w Straży Granicznej – po przeprowadzeniu postępowania
kwalifikacyjnego, o którym mowa odpowiednio w art. 31 ust. 10 i 11, z wyjątkiem
etapu wymienionego w art. 31 ust. 11 pkt 5, oraz dodatkowo po przeprowadzeniu
etapu wymienionego w art. 31 ust. 2 pkt 3, w przypadku kandydata, o którym mowa
w art. 31 ust. 11.
Do postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w ust. 5, stosuje się
odpowiednio art. 31 ust. 5, 6, 9, 15 pkt 2, 4, 5 i 6, ust. 17 i 19–21 .
Kontrakt zawiera się na okres od 3 do 5 lat. Zawarcie kontraktu z tą samą
osobą może nastąpić najwyżej dwukrotnie.
Dla funkcjonariusza w służbie kontraktowej pierwsze 12 miesięcy służby
w ramach pierwszego kontraktu jest okresem próbnym.
Funkcjonariusza w służbie kontraktowej kieruje się na szkolenie
podstawowe.
Art. 37.
zmienionyCzas pełnienia służby funkcjonariusza jest określony wymiarem
jego obowiązków, z uwzględnieniem prawa do wypoczynku.
Czas pełnienia służby funkcjonariusza wynosi przeciętnie 40 godzin
tygodniowo w przyjętym okresie rozliczeniowym od dnia 1 stycznia do dnia
30 czerwca danego roku oraz od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do funkcjonariuszy skierowanych na studia
w WSSG, szkolenie w systemie skoszarowanym, przebywających w podróży
służbowej, delegowanych do czasowego pełnienia służby poza granicami państwa
w przypadkach, o których mowa w art. 40 ust. 2, a także delegowanych do
pełnienia służby poza granicami państwa w kontyngencie Straży Granicznej.
Przedłużenie czasu służby funkcjonariusza ponad przeciętną normę
określoną w ust. 2 nie może spowodować przekroczenia 48-godzinnego
tygodniowego wymiaru czasu służby w okresie rozliczeniowym.
<sup>8)</sup><sup>10)</sup> W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust. 2
funkcjonariuszowi przysługuje w okresie rozliczeniowym czas wolny od służby
w tym samym wymiarze albo po zakończeniu okresu rozliczeniowego
rekompensata pieniężna, o ile w terminie 10 dni od zakończenia okresu
rozliczeniowego nie wystąpi z wnioskiem o udzielenie czasu wolnego od służby
w tym samym wymiarze.
Przepisu ust. 3 nie stosuje się do funkcjonariusza uprawnionego do
dodatku funkcyjnego.
Funkcjonariuszowi uprawnionemu do dodatku funkcyjnego przysługuje:
czas wolny od służby w zamian za czas służby przekraczający normę
określoną w ust. 2 albo
rekompensata pieniężna, o której mowa w ust. 3
– za czas służby pełnionej przed dniem uzyskania uprawnienia do tego dodatku.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, rozkład czasu służby, tryb udzielania czasu wolnego w zamian za
służbę w wymiarze przekraczającym 40 godzin tygodniowo, uwzględniając:
rodzaj i organizację służby, sposób pełnienia dyżurów domowych oraz
właściwość przełożonych do określenia harmonogramu służby;
okoliczności uzasadniające przedłużenie czasu służby ponad ustawowy
wymiar, jak również niezbędny czas na wypoczynek funkcjonariusza po
służbie oraz sposób prowadzenia ewidencji czasu służby;
możliwość wprowadzenia w jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej
odmiennego rozkładu czasu służby i trybu udzielania czasu wolnego
w przypadku ogłoszenia mobilizacji lub w czasie wojny.
W przypadku ogłoszenia mobilizacji lub w czasie wojny Komendant
Główny Straży Granicznej może wprowadzić, w zakresie określonym w ust. 4,
odmienny od obowiązującego rozkład czasu służby i tryb udzielania czasu wolnego
w zamian za służbę w wymiarze przekraczającym 40 godzin tygodniowo
w jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej, z zachowaniem przepisu ust. 3.
Art. 37b.
zmienionyUstala się następujące kwalifikacje zawodowe:
podstawowe – uzyskane podczas szkolenia podstawowego funkcjonariuszy;
podoficerskie – uzyskane podczas szkolenia w zakresie szkoły podoficerskiej;
chorążych – uzyskane podczas szkolenia w zakresie szkoły chorążych;
oficerskie – uzyskane podczas przeszkolenia specjalistycznego do
mianowania na pierwszy stopień oficerski Straży Granicznej;
kadry kierowniczej – uzyskane podczas szkolenia specjalistycznego dla kadry
kierowniczej i dowódczej Straży Granicznej wymagane na stanowisku
kierowniczym.
Ustala się następujące kwalifikacje zawodowe uzyskane podczas studiów
w WSSG:
podstawowe – po zaliczeniu pierwszego semestru;
podoficerskie – po zaliczeniu drugiego semestru;
chorążych – po zaliczeniu trzeciego roku studiów.
Kwalifikacje zawodowe, o których mowa w ust. 1 pkt 2–5 oraz w ust. 1a
pkt 2 i 3, stanowią kwalifikacje specjalistyczne.
Warunkiem uzyskania kwalifikacji podstawowych jest ukończenie
szkolenia podstawowego funkcjonariuszy.
Warunkiem uzyskania kwalifikacji specjalistycznych jest ukończenie,
w zależności od wykonywanych obowiązków, szkolenia w zakresie szkoły
podoficerskiej, nauki w zakresie, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, szkolenia
w zakresie szkoły chorążych, nauki w zakresie, o którym mowa w ust. 1a pkt 3,
przeszkolenia specjalistycznego do mianowania na pierwszy stopień oficerski
Straży Granicznej lub szkolenia specjalistycznego dla kadry kierowniczej
i dowódczej Straży Granicznej.
Za równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w ust. 4, uważa
się:
ukończenie uczelni wojskowych, szkół oficerskich, chorążych
i podoficerskich Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz szkół
oficerskich, chorążych i podoficerskich Policji, Państwowej Straży Pożarnej
i Służby Więziennej;
odbycie szkolenia, przeszkolenia albo kursu oficerskiego, chorążego
i podoficera w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Urzędzie
Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu
Wojskowego, Biurze Ochrony Rządu, Służbie Ochrony Państwa, Służbie
Celno-Skarbowej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej
i Służbie Więziennej.
Przepis ust. 5 stosuje się do osoby przyjmowanej do służby w Straży
Granicznej i posiadającej stopień wojskowy, o której mowa w art. 61 ust. 1a.
Funkcjonariusza, który uzyskał kwalifikacje zawodowe, na których
podstawie został mianowany na stopień policyjny, stopień Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby
Wywiadu Wojskowego, Służby Ochrony Państwa, Służby Celno-Skarbowej,
Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
równorzędny ze stopniem służbowym w korpusie podoficerów, chorążych lub
oficerów Straży Granicznej, uznaje się za posiadającego kwalifikacje zawodowe
równorzędne z kwalifikacjami zawodowymi uzyskiwanymi w Straży Granicznej
po zakończeniu odpowiednio szkolenia w zakresie szkoły podoficerskiej, szkolenia
w zakresie szkoły chorążych oraz przeszkolenia specjalistycznego do mianowania
na pierwszy stopień oficerski Straży Granicznej.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach można:
mianować na stanowisko służbowe funkcjonariusza przyjmowanego do
służby w Straży Granicznej przed uzyskaniem przez niego kwalifikacji
podstawowych, jeżeli posiada wykształcenie, kwalifikacje specjalistyczne
oraz staż służby wymagany na danym stanowisku oraz niezwłocznie po
przyjęciu do służby w Straży Granicznej zostanie skierowany na szkolenie
podstawowe funkcjonariuszy;
ukończeniu studiów pierwszego stopnia i uzyskaniu dyplomu
ich ukończenia;
oficerskie – po ukończeniu studiów drugiego stopnia i uzyskaniu dyplomu
ich ukończenia.
Kwalifikacje zawodowe, o których mowa w ust. 1 pkt 2–5 oraz w ust. 1a
pkt 2–4, stanowią kwalifikacje specjalistyczne.
Warunkiem uzyskania kwalifikacji podstawowych jest ukończenie
szkolenia podstawowego funkcjonariuszy.
Warunkiem uzyskania kwalifikacji specjalistycznych jest ukończenie,
w zależności od wykonywanych obowiązków, szkolenia w zakresie szkoły
podoficerskiej, nauki w zakresie, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, szkolenia
w zakresie szkoły chorążych, nauki w zakresie, o którym mowa w ust. 1a pkt 3,
przeszkolenia specjalistycznego do mianowania na pierwszy stopień oficerski
Straży Granicznej, nauki w zakresie, o którym mowa w ust. 1a pkt 4, lub szkolenia
specjalistycznego dla kadry kierowniczej i dowódczej Straży Granicznej.
Za równoznaczne z uzyskaniem kwalifikacji zawodowych, o których
mowa w ust. 1 pkt 4, uznaje się ukończenie studiów na kierunku lekarskim
i uzyskanie dyplomu ich ukończenia.
Za równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w ust. 4, uważa
się:
ukończenie uczelni wojskowych, szkół oficerskich, chorążych
i podoficerskich Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz szkół
oficerskich, chorążych i podoficerskich Policji, Państwowej Straży Pożarnej
i Służby Więziennej;
odbycie szkolenia, przeszkolenia albo kursu oficerskiego, chorążego
i podoficera w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Urzędzie
Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu
Wojskowego, Biurze Ochrony Rządu, Służbie Ochrony Państwa, Służbie
Celno-Skarbowej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej
i Służbie Więziennej.
Przepis ust. 5 stosuje się do osoby przyjmowanej do służby w Straży
Granicznej i posiadającej stopień wojskowy, o której mowa w art. 61 ust. 1a.
Funkcjonariusza, który uzyskał kwalifikacje zawodowe, na których
podstawie został mianowany na stopień policyjny, stopień Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby
Wywiadu Wojskowego, Służby Ochrony Państwa, Służby Celno-Skarbowej,
Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
równorzędny ze stopniem służbowym w korpusie podoficerów, chorążych lub
oficerów Straży Granicznej, uznaje się za posiadającego kwalifikacje zawodowe
równorzędne z kwalifikacjami zawodowymi uzyskiwanymi w Straży Granicznej
po zakończeniu odpowiednio szkolenia w zakresie szkoły podoficerskiej, szkolenia
w zakresie szkoły chorążych oraz przeszkolenia specjalistycznego do mianowania
na pierwszy stopień oficerski Straży Granicznej.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach można:
mianować na stanowisko służbowe funkcjonariusza przyjmowanego do
służby w Straży Granicznej przed uzyskaniem przez niego kwalifikacji
podstawowych, jeżeli posiada wykształcenie, kwalifikacje specjalistyczne
oraz staż służby wymagany na danym stanowisku oraz niezwłocznie po
przyjęciu do służby w Straży Granicznej zostanie skierowany na szkolenie
podstawowe funkcjonariuszy;
powołać na stanowisko kierownicze funkcjonariusza przed uzyskaniem przez
niego kwalifikacji kadry kierowniczej, jeżeli ukończył studia drugiego stopnia
oraz zostanie, w terminie określonym przez Komendanta Głównego Straży
Granicznej, skierowany na szkolenie specjalistyczne dla kadry kierowniczej
i dowódczej Straży Granicznej;
za zgodą Komendanta Głównego Straży Granicznej:
mianować na stanowisko służbowe funkcjonariusza przyjmowanego do
służby w Straży Granicznej przed uzyskaniem przez niego stażu służby
wymaganego do mianowania na określone stanowisko służbowe lub
kwalifikacji zawodowych, jeżeli ukończył studia drugiego stopnia oraz
po przyjęciu do służby w Straży Granicznej zostanie, w terminie
określonym przez Komendanta Głównego Straży Granicznej,
skierowany na szkolenie podstawowe funkcjonariuszy oraz na
przeszkolenie specjalistyczne do mianowania na pierwszy stopień
oficerski Straży Granicznej,
mianować na stanowisko kierownicze funkcjonariusza przed uzyskaniem
przez niego kwalifikacji kadry kierowniczej, jeżeli ukończył studia
wyższe drugiego stopnia oraz zostanie niezwłocznie skierowany na
szkolenie specjalistyczne dla kadry kierowniczej i dowódczej Straży
Granicznej.
Warunek ukończenia studiów drugiego stopnia na określonym stanowisku
służbowym nie dotyczy funkcjonariusza, który pełniąc zawodową służbę
wojskową, uzyskał tytuł oficera dyplomowanego.
Art. 37c.
zmienionyWarunek posiadania kwalifikacji kadry kierowniczej uważa się za
spełniony przez funkcjonariusza, który w Straży Granicznej ukończył
przeszkolenie specjalistyczne do mianowania na pierwszy stopień oficerski Straży
Granicznej, obejmujące program w zakresie szkolenia specjalistycznego dla kadry
kierowniczej i dowódczej Straży Granicznej, lub Granicznej.ukończył naukę w zakresie,
o którym mowa w art. 37b ust. 1a pkt 4.
Art. 55.
zmienionyNa pierwszy stopień oficerski Straży Granicznej może być
mianowany funkcjonariusz, który posiada wykształcenie wyższe, odbył
przeszkolenie specjalistyczne oraz posiada pozytywną opinię służbową, albo
ukończył służbową.naukę w zakresie, o którym mowa w art. 37b ust. 1a pkt 4, lub studia na
kierunku lekarskim i uzyskał dyplom ich ukończenia.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, rodzaje, zakres oraz sposób prowadzenia przeszkolenia
specjalistycznego, o którym mowa w ust. 1. Rozporządzenie powinno określić
formy, w jakich prowadzone jest przeszkolenie, sposób składania egzaminu,
a także jednostki organizacyjne prowadzące przeszkolenie.
Art. 87b.
zmienionyFunkcjonariuszowi przysługuje coroczny płatny urlop
dodatkowy ze względu na staż służby w wymiarze:
5 dni roboczych – dla funkcjonariusza posiadającego 15-letni staż służby;
9 dni roboczych – dla funkcjonariusza posiadającego 20-letni staż służby;
13 dni roboczych – dla funkcjonariusza posiadającego 25-letni staż służby.
Do stażu służby, o którym mowa w ust. 1, zalicza się okresy:
służby w Straży Granicznej;
służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego,
Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Marszałkowskiej, Służbie
Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Celnej, Służbie
Celno-Skarbowej i Służbie Więziennej;
traktowane jako równorzędne ze służbą, o której mowa w pkt 1 i 2,
wymienione w art. 13 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu
emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej
Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin
(Dz. U. z 2024 r. poz. 1121, z późn. zm.<sup>9)</sup>);zm.<sup>11)</sup>);
pracy zaliczonej do wysługi lat w Straży Granicznej na podstawie
art. 151 ust. 5.
Funkcjonariuszowi przysługuje coroczny płatny urlop dodatkowy ze
względu na osiągnięty wiek w wymiarze:
5 dni roboczych – po ukończeniu 40 lat życia;
9 dni roboczych – po ukończeniu 45 lat życia;
13 dni roboczych – po ukończeniu 55 lat życia.
Funkcjonariuszowi pełniącemu służbę w warunkach szczególnie
uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia przysługuje, w zależności od stopnia
szkodliwości, coroczny płatny urlop dodatkowy w wymiarze:
5 dni roboczych – przy pierwszym stopniu szkodliwości;
7 dni roboczych – przy drugim stopniu szkodliwości;
9 dni roboczych – przy trzecim stopniu szkodliwości;
13 dni roboczych – przy czwartym stopniu szkodliwości.
Urlop, o którym mowa w ust. 4, przyznaje się funkcjonariuszowi z dniem
upływu roku nieprzerwanego pełnienia służby w warunkach szczególnie
uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia.
Urlop, o którym mowa w ust. 4, nie przysługuje, jeżeli przerwa
w ekspozycji na czynnik szkodliwy dla zdrowia, w szczególności z powodu
choroby, urlopu czy zwolnienia od zajęć służbowych, a także wynikająca z potrzeb
służbowych trwała nieprzerwanie dłużej niż 90 dni w ciągu roku.
Jeżeli od dnia przyznania funkcjonariuszowi poprzedniego urlopu,
o którym mowa w ust. 4, pełnił on nieprzerwanie służbę w warunkach szczególnie
uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, kolejny urlop dodatkowy przyznaje się
na dzień 1 stycznia następnego roku kalendarzowego.
Funkcjonariuszowi pełniącemu służbę na stanowisku, na którym występują
warunki szczególnie uciążliwe lub szkodliwe dla zdrowia uzasadniające przyznanie
urlopu, o którym mowa w ust. 4, w różnym wymiarze, przyznaje się jeden urlop
w wymiarze korzystniejszym.
Art. 90a.
zmienionyFunkcjonariusza można skierować do szkoły, na przeszkolenie
lub na studia wyższe albo podyplomowe w kraju albo za granicą.
Z funkcjonariuszem w służbie stałej, którego zamierza się skierować na
koszt Straży Granicznej do szkoły, na przeszkolenie realizowane poza Strażą
Graniczną lub na studia wyższe albo podyplomowe w kraju albo za granicą,
zawiera się umowę, jeżeli koszt ten w dniu skierowania przekracza kwotę
sześciokrotności wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego
w danym roku na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym
wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2024 r. poz. 1773).
Z funkcjonariuszem, którego zamierza się skierować na studia do WSSG,
zawiera się umowę.
Umowa, o której mowa w ust. 2 i 2a, określa wzajemne prawa i obowiązki
stron związane ze skierowaniem, w szczególności warunki zwrotu kosztów
poniesionych na naukę i utrzymanie funkcjonariusza, w przypadku:
nieukończenia szkoły, przeszkolenia lub studiów w wyniku uzyskania
negatywnej oceny końcowej albo przerwania nauki z winy funkcjonariusza;
zwolnienia ze służby przed upływem okresu określonego w umowie
z przyczyn określonych w art. 45 ust. 1 pkt 3–5, ust. 2 pkt 1, 2, 5, 6 i 8–11
oraz ust. 3.
Zwrot kosztów poniesionych na naukę i utrzymanie funkcjonariusza
następuje w wysokości:
kosztów poniesionych przez Straż Graniczną – w przypadkach, o których
mowa w ust. 3 pkt 1 oraz art. 45 ust. 1 pkt 3–5 i ust. 2 pkt 2 i 10;
proporcjonalnej do pozostałego, wynikającego z umowy, okresu służby
pełnionej po zakończeniu nauki – w pozostałych przypadkach.
Koszty, o których mowa w ust. 4, nie obejmują uposażenia
funkcjonariusza.W przypadku skierowania na koszt Straży Granicznej, o którym mowa
w ust. 1, poza Straż Graniczną, z funkcjonariuszem zawiera się umowę, jeżeli koszt
nauki i utrzymania w dniu skierowania przekracza kwotę trzykrotnej wysokości
minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego w danym roku na podstawie
ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę
(Dz. U. z 2024 r. poz. 1773).
Z funkcjonariuszem, którego zamierza się skierować na studia do WSSG
albo na studia przygotowujące do wykonywania zawodów medycznych, zawiera
się umowę.
Umowa, o której mowa w ust. 2 i 2a, określa wzajemne prawa i obowiązki
stron związane ze skierowaniem, w szczególności warunki zwrotu kosztów
poniesionych na naukę i utrzymanie funkcjonariusza, w przypadku:
nieukończenia szkoły, przeszkolenia lub studiów w wyniku uzyskania
negatywnej oceny końcowej albo przerwania nauki z winy funkcjonariusza;
zwolnienia ze służby przed upływem okresu określonego w umowie
z przyczyn określonych w art. 45 ust. 1 pkt 2–5, ust. 2 pkt 1, 2, 5, 6 i 9–11
oraz ust. 3.
Zwrot kosztów poniesionych na naukę i utrzymanie funkcjonariusza
następuje w wysokości:
kosztów poniesionych przez Straż Graniczną – w przypadkach, o których
mowa w ust. 3 pkt 1 oraz art. 45 ust. 1 pkt 2–5 i ust. 2 pkt 2 i 10;
proporcjonalnej do pozostałego, wynikającego z umowy, okresu służby
pełnionej po zakończeniu nauki – w pozostałych przypadkach.
Funkcjonariusz jest obowiązany do zwrotu kosztów nauki i utrzymania,
które zostały pokryte z budżetu Straży Granicznej, w przypadku zwolnienia go ze
służby przed upływem:
3 lat od dnia ukończenia nauki, jeżeli koszt ten przekracza kwotę trzykrotnej
wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, albo
5 lat od dnia ukończenia nauki, jeżeli koszt ten przekracza kwotę pięciokrotnej
wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, albo
10 lat od dnia ukończenia nauki, jeżeli koszt ten przekracza kwotę
dziesięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę
– chyba że zwolnienie ze służby nastąpiło z przyczyn określonych
w art. 45 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 7 i 8.
Koszty, o których mowa w ust. 4 i 4a, nie obejmują uposażenia
funkcjonariusza.
Komendant Główny Straży Granicznej może zwolnić funkcjonariusza
z obowiązku zwrotu kosztów, o których mowa w ust. 4 i 4a, w całości albo
w części na pisemny wniosek funkcjonariusza uzasadniony jego szczególną
sytuacją życiową, rodzinną lub materialną.
Art. 91b.
zmienionyFunkcjonariusze oraz pracownicy Straży Granicznej są obowiązani
poinformować przełożonego właściwego w sprawach osobowych o podjęciu przez
małżonka lub osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym
zatrudnienia lub innych czynności zarobkowych w podmiotach świadczących
usługi detektywistyczne lub usługi w zakresie ochrony osób i mienia, objęciu
w nich akcji lub udziałów lub podjęciu działalności gospodarczej w tym zakresie,
a także o fakcie bycia wykonawcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320, z
późn. zm.<sup>10)</sup>)zm.<sup>12)</sup>) na rzecz organów i jednostek organizacyjnych podległych lub
nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, w terminie
14 dni od dnia uzyskania informacji o wystąpieniu takiej sytuacji.