Historia zmian - 22 lipca 2026
o szczególnych uprawnieniach ministra właściwego do spraw aktywów państwowych oraz ich wykonywaniu w niektórych spółkach kapitałowych lub grupach kapitałowych prowadzących działalność w sektorach energii elektrycznej, ropy naftowej oraz paliw gazowych
PoPrzed
Art. 5a.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
W przypadku nierealizowania przez pełnomocnika do spraw
ochrony infrastruktury krytycznej lub jego zastępcę obowiązków, o których mowa
w art. 5 ust. 2, minister właściwy do spraw aktywów państwowych może uznać, że
pełnomocnik lub jego zastępca przestał dawać rękojmię prawidłowego
wykonywania obowiązków, o czym powiadamia zarząd spółki.
Zarząd spółki, w terminie 30 dni od dnia powiadomienia, o którym mowa
w ust. 1, odwołuje pełnomocnika do spraw ochrony infrastruktury krytycznej lub
jego zastępcę w trybie określonym w art. 5 ust. 1.
Art. 1.
zmienionyUstawa określa szczególne uprawnienia przysługujące ministrowi
właściwemu do spraw aktywów państwowych w spółkach kapitałowych lub
grupach kapitałowych, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 29 września
1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598 oraz z 20242026 r. poz.
619, 1685 522, 640 i 1863) 644), prowadzących
działalność w sektorach energii elektrycznej, ropy
naftowej oraz paliw gazowych,
których mienie zostało ujawnione w jednolitym
wykazie obiektów, instalacji, urządzeń i usług wchodzących w skład infrastruktury
krytycznej, wykazie, o którym mowa w art. 5b 6r ust. 7 pkt 1
ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r.
o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 122 oraz z2026 2024 r. poz. 834,
1222, 1473,poz. 1572574 i 1907),815), zwanych dalej „spółkami”.
Mienie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje:
w sektorze energii elektrycznej – infrastrukturę służącą do wytwarzania albo
przesyłania energii elektrycznej;
w sektorze ropy naftowej – infrastrukturę służącą do wydobycia, rafinacji,
przetwarzania ropy naftowej oraz magazynowania i przesyłania rurociągami
ropy naftowej oraz produktów ropopochodnych, jak również terminale
portowe do przeładunku tych produktów oraz ropy naftowej;
w sektorze paliw gazowych – infrastrukturę służącą do produkcji, wydobycia,
rafinacji, przetwarzania, magazynowania, przesyłania paliw gazowych
gazociągami oraz terminale skroplonego gazu ziemnego (LNG).
(uchylony)
Wykonywanie przez ministra właściwego do spraw aktywów państwowych
uprawnień, o których mowa w ustawie, nie narusza kompetencji ministra
właściwego do spraw energii oraz ministra właściwego do spraw gospodarki
surowcami energetycznymi.
Art. 2.
zmienionyMinister właściwy do spraw aktywów państwowych może wyrazić
sprzeciw wobec podjętej przez zarząd spółki uchwały lub innej dokonanej przez
zarząd spółki czynności prawnej, której przedmiotem jest rozporządzenie
składnikami mienia, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2, stanowiące rzeczywiste
zagrożenie dla funkcjonowania, ciągłości działania oraz integralności
infrastruktury krytycznej.
Sprzeciwem może być również objęta uchwała organu spółki dotycząca:
rozwiązania spółki,
zmiany przeznaczenia lub zaniechania eksploatacji składnika mienia spółki,
o którym mowa w art. 1 ust. 1 i 2,
zmiany przedmiotu przedsiębiorstwa spółki,
zbycia albo wydzierżawienia przedsiębiorstwa spółki lub jego
zorganizowanej części oraz ustanowienia na nim ograniczonego prawa
rzeczowego,
przyjęcia planu rzeczowo-finansowego, planu działalności inwestycyjnej lub
wieloletniego planu strategicznego,
przeniesienia siedziby spółki za granicę
– jeżeli wykonanie takiej uchwały stanowiłoby rzeczywiste zagrożenie dla
funkcjonowania, ciągłości działania oraz integralności infrastruktury krytycznej.
Sprzeciw jest wyrażany w formie decyzji administracyjnej, w terminie
14 dni od dnia otrzymania przez ministra właściwego do spraw aktywów
państwowych od pełnomocnika do spraw ochrony infrastruktury krytycznej,
o którym mowa w art. 5, informacji o podjęciu przez organy spółki uchwały lub
dokonaniu przez zarząd spółki czynności prawnej, o której mowa w ust. 1 i 2,
jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia ich dokonania.
Sprzeciw jest wyrażany po zasięgnięciu opinii odpowiednio ministra
właściwego do spraw energii lub ministra właściwego do spraw gospodarki
surowcami energetycznymi. Opinię wydaje się w terminie 7 dni od dnia otrzymania
wniosku o jej wydanie. Niewyrażenie opinii w tym terminie uważa się za brak
uwag.
Uchwały, o których mowa w ust. 1 i 2, nie podlegają wykonaniu,
a czynność prawna, o której mowa w ust. 1, nie wywołuje skutków prawnych:
w okresie, w którym ministrowi właściwemu do spraw aktywów
państwowych przysługuje prawo do wniesienia sprzeciwu;
w okresie, w którym stronie przysługuje prawo wniesienia wniosku
o ponowne rozpatrzenie sprawy;
w przypadku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lub złożenia
skargi na decyzję ministra właściwego do spraw aktywów państwowych do
właściwego sądu administracyjnego, odpowiednio do chwili zmiany decyzji,
jej uchylenia albo stwierdzenia jej nieważności.
W przypadku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy termin na
jej załatwienie wynosi 14 dni od dnia otrzymania wniosku.
W przypadku zaskarżenia ostatecznej decyzji wyrażającej sprzeciw
ministra właściwego do spraw aktywów państwowych:
minister właściwy do spraw aktywów państwowych przekazuje skargę do
właściwego sądu administracyjnego wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na
skargę w terminie 14 dni od dnia jej wniesienia przez stronę;
właściwy sąd administracyjny wyznacza rozprawę na dzień przypadający
w terminie 14 dni od dnia przekazania skargi wraz z aktami sprawy
i odpowiedzią na skargę przez ministra właściwego do spraw aktywów
państwowych.
W przypadku nieuwzględnienia skargi przez właściwy sąd administracyjny
albo po upływie terminu do jej wniesienia, ostateczna decyzja wyrażająca sprzeciw
ministra właściwego do spraw aktywów państwowych wywołuje skutek w postaci
nieważności uchwały lub czynności prawnej, o których mowa w ust. 1 i 2, od chwili
podjęcia uchwały lub dokonania czynności prawnej.
45 dni od dnia otrzymania przez ministra właściwego do spraw aktywów
państwowych od pełnomocnika do spraw ochrony infrastruktury krytycznej,
o którym mowa w art. 5, informacji o podjęciu przez organy spółki uchwały lub
dokonaniu przez zarząd spółki czynności prawnej, o której mowa w ust. 1 i 2,
jednak niepóźniej niż w terminie 60 dni od dnia ich dokonania.
Sprzeciw jest wyrażany po zasięgnięciu opinii odpowiednio ministra
właściwego do spraw energii lub ministra właściwego do spraw gospodarki
surowcami energetycznymi. Opinię wydaje się w terminie 10 dni od dnia
otrzymania wniosku o jej wydanie. Niewyrażenie opinii w tym terminie uważa się
za brak uwag.
Uchwały, o których mowa w ust. 1 i 2, nie podlegają wykonaniu,
a czynność prawna, o której mowa w ust. 1, nie wywołuje skutków prawnych:
w okresie, w którym ministrowi właściwemu do spraw aktywów
państwowych przysługuje prawo do wniesienia sprzeciwu;
w okresie, w którym stronie przysługuje prawo wniesienia wniosku
o ponowne rozpatrzenie sprawy;
w przypadku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lub złożenia
skargi na decyzję ministra właściwego do spraw aktywów państwowych do
właściwego sądu administracyjnego, odpowiednio do chwili zmiany decyzji,
jej uchylenia albo stwierdzenia jej nieważności.
W przypadku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy termin na
jej załatwienie wynosi 30 dni od dnia otrzymania wniosku.
W przypadku zaskarżenia ostatecznej decyzji wyrażającej sprzeciw
ministra właściwego do spraw aktywów państwowych:
minister właściwy do spraw aktywów państwowych przekazuje skargę do
właściwego sądu administracyjnego wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na
skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia przez stronę;
właściwy sąd administracyjny wyznacza rozprawę na dzień przypadający
w terminie 14 dni od dnia przekazania skargi wraz z aktami sprawy
i odpowiedzią na skargę przez ministra właściwego do spraw aktywów
państwowych.
W przypadku nieuwzględnienia skargi przez właściwy sąd administracyjny
albo po upływie terminu do jej wniesienia, ostateczna decyzja wyrażająca sprzeciw
ministra właściwego do spraw aktywów państwowych wywołuje skutek w postaci
nieważności uchwały lub czynności prawnej, o których mowa w ust. 1 i 2, od chwili
podjęcia uchwały lub dokonania czynności prawnej.
W sprawach nieuregulowanych w ust. 1–7 do postępowania w sprawie
sprzeciwu stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks
postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572).
Art. 5.
zmienionyZarząd spółki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
aktywów państwowych oraz dyrektorem Rządowego Centrum Bezpieczeństwa,
powołuje i odwołuje pełnomocnika do spraw ochrony infrastruktury krytycznej,
przy czym powołanie następuje w terminie 30 dni od dnia otrzymania
powiadomienia, o którym mowa w art. 4 ust. 2.
Minister właściwy do spraw aktywów państwowych niezwłocznie
informuje odpowiednio ministra właściwego do spraw energii lub ministra
właściwego do spraw gospodarki surowcami energetycznymi o powołaniu lub
odwołaniu pełnomocnika do spraw infrastruktury krytycznej.
Pełnomocnik do spraw ochrony infrastruktury krytycznej jest
pracownikiem spółki monitorującym działalność spółki, w zakresie, o którym
mowa w art. 2 ust. 1 i 2, odpowiedzialnym za utrzymywanie kontaktów
z podmiotami właściwymi w zakresie ochrony infrastruktury krytycznej, do
którego zadań należy:
zapewnienie ministrowi właściwemu do spraw aktywów państwowych oraz
odpowiednio ministrowi właściwemu do spraw energii lub ministrowi
właściwemu do spraw gospodarki surowcami energetycznymi informacji
dotyczących dokonania przez organy spółki czynności prawnych, o których
mowa w art. 2 ust. 1 i 2;
przygotowywanie dla zarządu spółki oraz rady nadzorczej spółki informacji
o ochronie infrastruktury krytycznej;
zapewnienie zarządowi spółki doradztwa w zakresie istniejącej w spółce
infrastruktury krytycznej;
monitorowanie działalności spółki w zakresie ochrony infrastruktury
krytycznej;
przekazywanie informacji o infrastrukturze krytycznej dyrektorowi
Rządowego Centrum Bezpieczeństwa na jego wniosek;
przekazywanie i odbieranie informacji o zagrożeniu infrastruktury krytycznej
we współpracy z dyrektorem Rządowego Centrum Bezpieczeństwa.
Pełnomocnikiem do spraw ochrony infrastruktury krytycznej w spółce
może być osoba, która:
posiada wykształcenie wyższe;
korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;
posiada poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do
informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „tajne”;
jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem,
doświadczeniem zawodowym związanym z przedmiotem działania spółki
oraz posiadanymi kwalifikacjami daje rękojmię prawidłowego wykonywania
obowiązków;
nie była karana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe.
Pełnomocnik do spraw ochrony infrastruktury krytycznej może być osobą
odpowiedzialną za utrzymywanie kontaktów z podmiotami właściwymi w zakresie
ochrony infrastruktury krytycznej, o której mowa w art. 6 ust. 5a ustawy z dnia
26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym.
Pełnomocnikowi do spraw ochrony infrastruktury krytycznej przysługuje
prawo do:
uczestniczenia w posiedzeniach zarządu spółki dotyczących spraw, o których
mowa w art. 2 ust. 1 i 2, z głosem doradczym;
żądania od organów spółki wszelkich dokumentów, informacji oraz wyjaśnień
dotyczących spraw, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2. i odwołuje pełnomocnika do spraw ochrony infrastruktury krytycznej
oraz jego zastępcę, przy czym powołanie pełnomocnika następuje w terminie
30 dni, a powołanie jego zastępcy w terminie 60 dni od dnia otrzymania
powiadomienia, o którym mowa w art. 4 ust. 2.
Minister właściwy do spraw aktywów państwowych niezwłocznie
informuje odpowiednio ministra właściwego do spraw energii lub ministra
właściwego do spraw gospodarki surowcami energetycznymi o powołaniu lub
odwołaniu pełnomocnika do spraw infrastruktury krytycznej oraz jego zastępcy.
Pełnomocnik do spraw ochrony infrastruktury krytycznej jest
pracownikiem spółki monitorującym działalność spółki, w zakresie, o którym
mowa w art. 2 ust. 1 i 2, odpowiedzialnym za utrzymywanie kontaktów
z podmiotami właściwymi w zakresie ochrony infrastruktury krytycznej, do
którego zadań należy:
zapewnienie ministrowi właściwemu do spraw aktywów państwowych oraz
odpowiednio ministrowi właściwemu do spraw energii lub ministrowi
właściwemu do spraw gospodarki surowcami energetycznymi informacji
dotyczących dokonania przez organy spółki czynności prawnych, o których
mowa w art. 2 ust. 1 i 2;
przygotowywanie dla zarządu spółki oraz rady nadzorczej spółki informacji
o ochronie infrastruktury krytycznej;
zapewnienie zarządowi spółki doradztwa w zakresie istniejącej w spółce
infrastruktury krytycznej;
monitorowanie działalności spółki w zakresie ochrony infrastruktury
krytycznej;
przekazywanie informacji o infrastrukturze krytycznej dyrektorowi
Rządowego Centrum Bezpieczeństwa na jego wniosek;
przekazywanie i odbieranie informacji o zagrożeniu infrastruktury krytycznej
we współpracy z dyrektorem Rządowego Centrum Bezpieczeństwa.
Pełnomocnikiem do spraw ochrony infrastruktury krytycznej w spółce
może być osoba, która:
posiada wykształcenie wyższe;
korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;
posiada poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do
informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „tajne”;
jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem,
doświadczeniem zawodowym związanym z przedmiotem działania spółki
oraz posiadanymi kwalifikacjami daje rękojmię prawidłowego wykonywania
obowiązków;
nie była karana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe.
Pełnomocnik do spraw ochrony infrastruktury krytycznej może
jednocześnie pełnić funkcję koordynatora ochrony infrastruktury krytycznej lub
pełnomocnika bezpieczeństwa usługi kluczowej, o których mowa odpowiednio
w art. 6zi ust. 1 i art. 6zzd ust. 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu
kryzysowym.
Pełnomocnikowi do spraw ochrony infrastruktury krytycznej przysługuje
prawo do:
uczestniczenia w posiedzeniach zarządu spółki dotyczących spraw, o których
mowa w art. 2 ust. 1 i 2, z głosem doradczym;
żądania od organów spółki wszelkich dokumentów, informacji oraz wyjaśnień
dotyczących spraw, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2.
Do zastępcy pełnomocnika przepisy ust. 2–5 stosuje się odpowiednio.
Art. 6.
zmienionyZarząd spółki zobowiązany jest do przekazywania pełnomocnikowi
do spraw ochrony infrastruktury krytycznej dokumentów lub informacji o podjęciu
uchwały lub o dokonaniu przez organy spółki czynności prawnych, o których
mowa w art. 2 ust. 1 i 2, w terminie 3 dni od dnia ich podjęcia lub dokonania.
Zarząd spółki powiadamia pełnomocnika do spraw ochrony infrastruktury
krytycznej o każdym planowanym posiedzeniu dotyczącym spraw, o których
mowa w art. 2 ust. 1 i 2.
Pełnomocnik do spraw ochrony infrastruktury krytycznej sporządza dla
zarządu spółki oraz rady nadzorczej raport o stanie ochrony infrastruktury
krytycznej. Raport jest sporządzany co kwartał lub na żądanie zarządu spółki lub
rady nadzorczej. Raport powinien zawierać informacje dotyczące ochrony
infrastruktury krytycznej w zakresie:
ochrony fizycznej;
ochrony technicznej;
ochrony prawnej;
ochrony osobowej;
ochrony teleinformatycznej;
planów odbudowy i przywracania infrastruktury krytycznej do
funkcjonowania.
Raport jest przekazywany ministrowi właściwemu do spraw aktywów
państwowych, dyrektorowi Rządowego Centrum Bezpieczeństwa oraz
odpowiednio ministrowi właściwemu do spraw energii lub ministrowi właściwemu
do spraw gospodarki surowcami energetycznymi. Jeżeli raport jest niepełny,
zawiera nieścisłości lub nie przedstawia dokładnie stanu faktycznego w zakresie
spraw w nim zawartych, pełnomocnik do spraw ochrony infrastruktury krytycznej
jest zobowiązany, na wezwanie ministra właściwego do spraw aktywów
państwowych lub dyrektora Rządowego Centrum Bezpieczeństwa, lub
odpowiednio ministra właściwego do spraw energii lub ministra właściwego do
spraw gospodarki surowcami energetycznymi, do uzupełnienia raportu we
wskazanym zakresie i terminie.
Pełnomocnik do spraw ochrony infrastruktury krytycznej sporządza
sprawozdanie kwartalne z wykonanych obowiązków, które składa ministrowi
właściwemu do spraw aktywów państwowych, dyrektorowi Rządowego Centrum
Bezpieczeństwa oraz odpowiednio ministrowi właściwemu do spraw energii lub
ministrowi właściwemu do spraw gospodarki surowcami energetycznymi.
Pełnomocnik do spraw ochrony infrastruktury krytycznej, w terminie 4 dni
od dnia otrzymania dokumentów lub informacji o podjęciu uchwały lub o
dokonaniu przez organy spółki czynności prawnych, o których mowa w art. 2
ust. 1 i 2, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw aktywów państwowych,
dyrektorowi Rządowego Centrum Bezpieczeństwa oraz odpowiednio ministrowi
właściwemu do spraw energii lub ministrowi właściwemu do spraw gospodarki
surowcami energetycznymi pisemną informację w tej sprawie oraz stanowisko
odnośnie do wniesienia sprzeciwu, wraz z jego uzasadnieniem.
Przekazywanie informacji oraz raportów, o których mowa w ust. 3–6 oraz
w art. 5 ust. 2 pkt 1, 2, 5, 6 i w ust. 5 pkt 2, następuje zgodnie z przepisami
o ochronie informacji niejawnych.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb
powoływania i odwoływania pełnomocnika do spraw ochrony infrastruktury
krytycznej oraz sposób wykonywania przez niego obowiązku monitorowania dzia-
łalności spółki w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 i 2, uwzględniając
konieczność efektywnego wykonywania szczególnych uprawnień ministra
właściwego do spraw aktywów państwowych w spółkach kapitałowych lub
obowiązany jest do przekazywania pełnomocnikowi
do spraw ochrony infrastruktury krytycznej lub jego zastępcy dokumentów lub
informacji o podjęciu uchwały lub o dokonaniu przez organy spółki czynności
prawnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2, w terminie 3 dni od dnia ich podjęcia
lub dokonania.
Zarząd spółki powiadamia pełnomocnika do spraw ochrony infrastruktury
krytycznej lub jego zastępcę o każdym planowanym posiedzeniu dotyczącym
spraw, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2.
Pełnomocnik do spraw ochrony infrastruktury krytycznej lub jego zastępca
sporządza dla zarządu spółki oraz rady nadzorczej raport doraźny oraz raporty
półroczny i roczny o stanie ochrony infrastruktury krytycznej. Raport półroczny
i roczny zawierają informacje dotyczące ochrony infrastruktury krytycznej
w zakresie:
ochrony fizycznej;
ochrony technicznej;
ochrony prawnej;
ochrony osobowej;
ochrony teleinformatycznej;
planów odbudowy i przywracania infrastruktury krytycznej do
funkcjonowania;
stwierdzonych incydentów i podjętych działaniach korygujących;
przeprowadzonych kontroli i audytów dotyczących ochrony infrastruktury
krytycznej;
posiadanych certyfikatów systemów i rozwiązań dotyczących ochrony
infrastruktury krytycznej.
Raport doraźny jest sporządzany w terminie 24 godzin od
zidentyfikowania zagrożenia lub wystąpienia sytuacji stwarzającej rzeczywiste
zagrożenie dla funkcjonowania, ciągłości działania oraz integralności
infrastruktury krytycznej.
Raporty, o których mowa w ust. 3, są przekazywane ministrowi
właściwemu do spraw aktywów państwowych, dyrektorowi Rządowego Centrum
Bezpieczeństwa oraz odpowiednio ministrowi właściwemu do spraw energii lub
ministrowi właściwemu do spraw gospodarki surowcami energetycznymi. Jeżeli
raporty są niepełne, zawierają nieścisłości lub nie przedstawiają dokładnie stanu
faktycznego w zakresie spraw w nim zawartych, pełnomocnik do spraw ochrony
infrastruktury krytycznej lub jego zastępca jest obowiązany, na wezwanie ministra
właściwego do spraw aktywów państwowych lub dyrektora Rządowego Centrum
Bezpieczeństwa, lub odpowiednio ministra właściwego do spraw energii lub
ministra właściwego do spraw gospodarki surowcami energetycznymi, do
uzupełnienia raportów we wskazanym zakresie i terminie.
Pełnomocnik do spraw ochrony infrastruktury krytycznej lub jego zastępca
sporządza sprawozdania półroczne i roczne z wykonanych obowiązków, które
składa ministrowi właściwemu do spraw aktywów państwowych, dyrektorowi
Rządowego Centrum Bezpieczeństwa oraz odpowiednio ministrowi właściwemu
do spraw energii lub ministrowi właściwemu do spraw gospodarki surowcami
energetycznymi.
Pełnomocnik do spraw ochrony infrastruktury krytycznej lub jego zastępca,
w terminie 4 dni od dnia otrzymania dokumentów lub informacji o podjęciu
uchwały lub o dokonaniu przez organy spółki czynności prawnych, o których
mowa w art. 2 ust. 1 i 2, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw aktywów
państwowych, dyrektorowi Rządowego Centrum Bezpieczeństwa oraz
odpowiednio ministrowi właściwemu do spraw energii lub ministrowi właściwemu
do spraw gospodarki surowcami energetycznymi pisemną informację w tej sprawie
oraz stanowisko odnośnie do wniesienia sprzeciwu, wraz z jego uzasadnieniem.
Stanowisko powinno zawierać informacje dotyczące faktów i okoliczności
podjętych przez spółkę czynności prawnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2.
Przekazywanie informacji oraz raportów, o których mowa w ust. 3–6 oraz
w art. 5 ust. 2 pkt 1, 2, 5, 6 i w ust. 5 pkt 2, następuje zgodnie z przepisami
o ochronie informacji niejawnych.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
szczegółowy tryb powoływania i odwoływania pełnomocnika do spraw
ochrony infrastruktury krytycznej oraz jego zastępcy,
sposób wykonywania przez pełnomocnika do spraw ochrony infrastruktury
krytycznej i jego zastępcę obowiązku monitorowania działalności spółki
w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 i 2
– uwzględniając konieczność efektywnego wykonywania szczególnych uprawnień
ministra właściwego do spraw aktywów państwowych w spółkach kapitałowych
lub grupach kapitałowych.
Art. 7a.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Zarząd spółki może podlegać karze pieniężnej za nierealizowanie
zadań, o których mowa w:
art. 5 ust. 1 – w wysokości do 50 000 zł;
art. 6 ust. 1 – w wysokości do 100 000 zł;
art. 6 ust. 2 – w wysokości do 50 000 zł.
Minister właściwy do spraw aktywów państwowych, w przypadku
nierealizowania przez zarząd spółki zadań, o których mowa w art. 5 ust. 1 lub
art. 6 ust. 1 lub 2, wzywa zarząd spółki do usunięcia uchybień.
Jeżeli zarząd spółki uporczywie narusza przepisy art. 5 ust. 1 lub
art. 6 ust. 1 lub 2, może podlegać karze w wysokości do 1 000 000 zł.
Kary pieniężne nakłada, w drodze decyzji, minister właściwy do spraw
aktywów państwowych.
W przypadku nierealizowania przez pełnomocnika do spraw ochrony
infrastruktury krytycznej lub jego zastępcę obowiązków, o których mowa
w art. 5 ust. 2, minister właściwy do spraw aktywów państwowych może uznać, że
pełnomocnik przestał dawać rękojmię prawidłowego wykonywania obowiązków,
o czym powiadamia zarząd spółki.
Zarząd spółki, w terminie 30 dni od dnia powiadomienia, o którym mowa
w ust. 5, obowiązany jest do odwołania pełnomocnika w trybie określonym
w art. 5 ust. 1.