Historia zmian - 19 września 2026
o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników.
Data oznacza dzień, w którym PrawMi wykryło zmianę w tekście jednolitym ISAP - może różnić się od daty wejścia w życie nowelizacji.
PoPrzed
Art. 3.
zmienionyW terminie nie dłuższymniedłuższym niż 20 dni od dnia zawiadomienia, o którym
mowa w art. 2 ust. 3, pracodawca i zakładowe organizacje związkowe zawierają
porozumienie.
W porozumieniu, o którym mowa w ust. 1, określa się zasady postępowania
w sprawach dotyczących pracowników objętych zamiarem grupowego zwolnienia,
a także obowiązki pracodawcy w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia innych
spraw pracowniczych związanych z zamierzonym grupowym zwolnieniem.
Jeżeli nie jest możliwe uzgodnienie treści porozumienia ze wszystkimi
zakładowymi organizacjami związkowymi, pracodawca uzgadnia treść porozumienia
z organizacjami związkowymi reprezentatywnymi w rozumieniu art. 253 ust. 1 lub 2
ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 20252026 r. poz. 440),549),
z których każda zrzesza co najmniej 5 % pracowników zatrudnionych u pracodawcy.
Jeżeli nie jest możliwe zawarcie porozumienia zgodnie z ust. 1 i 3, zasady
postępowania w sprawach dotyczących pracowników objętych zamiarem grupowego
zwolnienia ustala pracodawca w regulaminie, uwzględniając, w miarę możliwości,
propozycje przedstawione w ramach konsultacji przez zakładowe organizacje
związkowe.
Jeżeli u danego pracodawcy nie działają zakładowe organizacje związkowe,
zasady postępowania w sprawach dotyczących pracowników objętych zamiarem
grupowego zwolnienia ustala pracodawca w regulaminie, po konsultacji
z przedstawicielami pracowników wyłonionymi w trybie przyjętym u danego
pracodawcy.
Informacja o porozumieniu, o którym mowa w ust. 1 i 3, podlega wpisowi do
Krajowej Ewidencji Układów Zbiorowych Pracy na zasadach określonych w ustawie
z dnia 5 listopada 2025 r. o układach zbiorowych pracy i porozumieniach zbiorowych
(Dz. U. poz. 1661).
Art. 5.
zmienionyPrzy wypowiadaniu pracownikom stosunków pracy w ramach
grupowego zwolnienia nie stosuje się art. 38 i 41 Kodeksu pracy, z zastrzeżeniem
ust. 2–4, a także przepisów odrębnych dotyczących szczególnej ochrony pracowników
przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem stosunku pracy, z zastrzeżeniem ust. 5.
W razie niezawarcia porozumienia, o którym mowa w art. 3, przy
wypowiadaniu pracownikom stosunków pracy, a także warunków pracy i płacy,
stosuje się art. 38 Kodeksu pracy.
Wypowiedzenie pracownikom stosunków pracy w sytuacjach, o których
mowa w art. 41 Kodeksu pracy, jest dopuszczalne w czasie urlopu trwającego co
najmniej 3 miesiące, a także w czasie innej usprawiedliwionej nieobecności
pracownika w pracy, jeżeli upłynął już okres uprawniający pracodawcę do
rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia.
Wypowiedzenie pracownikom warunków pracy i płacy w sytuacjach,
o których mowa w art. 41 Kodeksu pracy, jest dopuszczalne niezależnie od okresu
trwania urlopu lub innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy.
W okresie objęcia szczególną ochroną przed wypowiedzeniem lub
rozwiązaniem stosunku pracy pracodawca może jedynie wypowiedzieć
dotychczasowe warunki pracy i płacy pracownikowi:
któremu brakuje nie więcejniewięcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego,
pracownicy w ciąży, pracownikowi od dnia złożenia wniosku o udzielenie urlopu
macierzyńskiego albo jego części, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego
albo jego części, uzupełniającego urlopu macierzyńskiego, urlopu
rodzicielskiego albo jego części, urlopu ojcowskiego albo jego części oraz urlopu
opiekuńczego – do dnia zakończenia tego urlopu;
będącemu członkiem rady pracowniczej przedsiębiorstwa państwowego;
będącemu członkiem zarządu zakładowej organizacji związkowej;
będącemu członkiem zakładowej organizacji związkowej, upoważnionemu do
reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy albo organu lub osoby
dokonującej za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy;
będącemu członkiem specjalnego zespołu negocjacyjnego lub europejskiej rady
zakładowej;
będącemu członkiem specjalnego zespołu negocjacyjnego, organu
przedstawicielskiego lub przedstawicielem pracowników w spółce europejskiej;
będącemu członkiem specjalnego zespołu negocjacyjnego, organu
przedstawicielskiego lub przedstawicielem pracowników w spółdzielni
europejskiej;
będącemu członkiem specjalnego zespołu negocjacyjnego, członkiem zespołu
przedstawicielskiego albo przedstawicielem pracowników w radzie nadzorczej
albo radzie dyrektorów spółki powstałej w wyniku transgranicznego
przekształcenia, połączenia lub podziału spółek;
będącemu społecznym inspektorem pracy;
powołanemu do odbycia czynnej służby wojskowej, służby zastępczej,
zasadniczej służby wojskowej albo przeszkolenia wojskowego;
będącemu członkiem rady pracowników lub określonym w porozumieniu,
o którym mowa w art. 24 ustawy z dnia 7 kwietnia 2006 r. o informowaniu
pracowników i przeprowadzaniu z nimi konsultacji (Dz. U. poz. 550, z 2008 r.
poz. 584 i 778 oraz z 2009 r. poz. 805), przedstawicielem pracowników
uprawnionym do uzyskiwania od pracodawcy informacji i prowadzenia z nim
konsultacji.
Jeżeli wypowiedzenie warunków pracy i płacy powoduje obniżenie
wynagrodzenia, pracownikom, o których mowa w ust. 5, przysługuje, do końca
okresu, w którym korzystaliby ze szczególnej ochrony przed wypowiedzeniem lub
rozwiązaniem stosunku pracy, dodatek wyrównawczy obliczony według zasad
wynikających z Kodeksu pracy.
W przypadku rozwiązania umowy o pracę z pracownicą w ciąży,
pracownikiem od dnia złożenia wniosku o udzielenie urlopu macierzyńskiego, urlopu
na warunkach urlopu macierzyńskiego, uzupełniającego urlopu macierzyńskiego,
urlopu rodzicielskiego, urlopu ojcowskiego oraz urlopu opiekuńczego, o których
mowa w ust. 5 pkt 1, z powodu odmowy przyjęcia przez tę pracownicę albo tego
pracownika zaproponowanych warunków pracy lub płacy i rozwiązania umowy
o pracę z upływem okresu dokonanego wypowiedzenia, pracodawca udowodni, że
przy wypowiadaniu dotychczasowych warunków pracy i płacy kierował się innymi
powodami.
(uchylony)
Art. 6.
zmienionyWypowiedzenie pracownikowi stosunku pracy w ramach grupowego
zwolnienia może nastąpić nie wcześniejniewcześniej niż po dokonaniu przez pracodawcę
zawiadomienia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, a w przypadku gdy nie jest ono
wymagane – nie wcześniejniewcześniej niż po zawarciu porozumienia lub spełnieniu obowiązku,
o którym mowa w art. 3 ust. 4 lub 5.
Rozwiązanie z pracownikiem stosunku pracy w ramach grupowego
zwolnienia może nastąpić nie wcześniejniewcześniej niż po upływie 30 dni od dnia zawiadomienia,
o którym mowa w art. 4 ust. 1, a w przypadku gdy nie jest ono wymagane –
nie wcześniejniewcześniej niż po upływie 30 dni od dnia zawarcia porozumienia lub spełnienia
obowiązku, o którym mowa w art. 3 ust. 4 lub 5. Nie dotyczy to przypadków
rozwiązania z pracownikami stosunków pracy w razie zakończenia działalności
pracodawcy wskutek prawomocnego orzeczenia sądowego.