I CNP 32/11

postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2011-12-21

Najważniejsze z orzeczenia

Sąd Najwyższy odrzucił skargę L. J. na postanowienie Sądu Okręgowego dotyczące kosztów procesu, uznając ją za niedopuszczalną zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego. Skarga nie spełniała wymogów formalnych i nie wykazała naruszenia prawa, co potwierdza istotne ograniczenia w stosowaniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych postanowień.

Dane orzeczenia

SygnaturaI CNP 32/11
Data orzeczenia2011-12-21
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział I
SędziowieDariusz Zawistowski (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CNP 32/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski w sprawie ze skargi L. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 grudnia 2010 r., wydanego w sprawie z powództwa W. W. przeciwko L.J. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 grudnia 2011 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 20 grudnia 2010 r. oddalił zażalenie pozwanego L. J. na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 2 września 2010 r., które dotyczyło uzupełnienia jego wyroku z dnia 28 października 2009 r. w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 grudnia 2010 r., wniesionej w dniu 29 kwietnia 2011 r., skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania. Wniósł stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego postanowienia i jego uchylenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 4241 § 1 k.p.c., obowiązującym także w dacie wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 grudnia 2010 r., skarga ta przysługuje jedynie od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie. Skarga pozwanego L. J. z uwagi na przedmiot zaskarżenia jest zatem niedopuszczalna. W skardze nie wykazano także, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było i nie jest możliwe w drodze innych środków prawnych, a także nie wskazano przepisu prawa z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Skarga nie spełnia z tego względu wszystkich wymogów konstrukcyjnych przewidzianych dla tego środka w art. 4245 § 1 k.p.c. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4147 § 1 k.p.c. md

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)