I CNP 6/09
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2009-02-25
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia sądu pierwszej instancji dotyczącego nabycia spadku. Podkreślił, że skarżąca nie wykazała istnienia wyjątkowych przesłanek przewidzianych w art. 4241 § 2 k.p.c. koniecznych do dopuszczalności skargi. Orzeczenie jest ważne dla prawników analizujących granice dopuszczalności skarg nadzwyczajnych w sprawach cywilnych.
Dane orzeczenia
SygnaturaI CNP 6/09
Data orzeczenia2009-02-25
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział I
SędziowieTadeusz Wiśniewski (autor uzasadnienia)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt I CNP 6/09
POSTANOWIENIE
Dnia 25 lutego 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie ze skargi T.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 20 czerwca 2007 r., sygn. akt [...],
wydanego w sprawie z wniosku T.K.
przy uczestnictwie A.K. i R. K.
o stwierdzenie nabycia spadku,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2009 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z 20 czerwca 2007 r. Sąd Rejonowy w W., na skutek
wniosku T.K. stwierdził, że spadek po zmarłym dnia 22 października 2004 r. w W.
G.K. nabyli na podstawie ustawy wprost: żona T.K., córka A.K. i syn R.K. częściach
równych, tj. po 1/3 części spadku każde z nich.
We wniesionej na podstawie art. 4241
k.p.c. skardze o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnioskodawczyni zażądała
stwierdzenia niezgodności z prawem wskazanego postanowienia, zarzucając m.in.
naruszenie art. 941 i 949 k.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 4241
§ 2 k.p.c., w sytuacji, gdy strona nie skorzystała
z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi od orzeczenia
sądu pierwszej lub drugiej instancji uzależniona jest od kumulatywnego spełnienia
dwóch przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania
niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia
podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw
człowieka i obywatela (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego
2006 r., I CNP 4/06, OSNC 2006, nr 6, poz. 113).
Skarżąca nie wykazała, ani nawet nie powołała się na zaistnienie
którejkolwiek z przesłanek, przewidzianych przez ten przepis.
W myśl art. 4248
§ 2 in fine k.p.c. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli nie
zachodzi wyjątek, o którym mowa w art. 4241
§ 2 k.p.c. Wypełniając dyspozycję
tego przepisu, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Pozbawienie wykonalności tytułu a umorzenie egzekucji
I C 2307/14 · 2015-11-20
Zadośćuczynienie za uraz po wypadku – wyrok SR w Kwidzynie
I C 379/15 · 2015-12-29
Spadek bez spadkobierców przechodzi na gminę – postanowienie SR
I Ns 246/14 · 2015-11-04
Odszkodowanie za badanie z policją – wyrok SO w Białymstoku
I C 800/11 · 2012-12-14
Nakłady na majątek spadkodawcy a długi spadkowe – SR
I C 212/14 · 2015-12-22
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)