I CNP 6/09

postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2009-02-25

Najważniejsze z orzeczenia

Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia sądu pierwszej instancji dotyczącego nabycia spadku. Podkreślił, że skarżąca nie wykazała istnienia wyjątkowych przesłanek przewidzianych w art. 4241 § 2 k.p.c. koniecznych do dopuszczalności skargi. Orzeczenie jest ważne dla prawników analizujących granice dopuszczalności skarg nadzwyczajnych w sprawach cywilnych.

Dane orzeczenia

SygnaturaI CNP 6/09
Data orzeczenia2009-02-25
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział I
SędziowieTadeusz Wiśniewski (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CNP 6/09 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie ze skargi T.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 20 czerwca 2007 r., sygn. akt [...], wydanego w sprawie z wniosku T.K. przy uczestnictwie A.K. i R. K. o stwierdzenie nabycia spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2009 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z 20 czerwca 2007 r. Sąd Rejonowy w W., na skutek wniosku T.K. stwierdził, że spadek po zmarłym dnia 22 października 2004 r. w W. G.K. nabyli na podstawie ustawy wprost: żona T.K., córka A.K. i syn R.K. częściach równych, tj. po 1/3 części spadku każde z nich. We wniesionej na podstawie art. 4241 k.p.c. skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnioskodawczyni zażądała stwierdzenia niezgodności z prawem wskazanego postanowienia, zarzucając m.in. naruszenie art. 941 i 949 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi od orzeczenia sądu pierwszej lub drugiej instancji uzależniona jest od kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2006 r., I CNP 4/06, OSNC 2006, nr 6, poz. 113). Skarżąca nie wykazała, ani nawet nie powołała się na zaistnienie którejkolwiek z przesłanek, przewidzianych przez ten przepis. W myśl art. 4248 § 2 in fine k.p.c. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli nie zachodzi wyjątek, o którym mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. Wypełniając dyspozycję tego przepisu, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)