I CSK 92/06

postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2006-05-19

Najważniejsze z orzeczenia

Sąd Najwyższy w orzeczeniu z 2006 r. odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ wartość przedmiotu sporu musi być liczona osobno dla każdego powoda, a nie sumowana. Oznacza to, że samo łączenie roszczeń w jednym postępowaniu nie umożliwia przekroczenia ustawowego progu dopuszczalności skargi kasacyjnej. Wyrok podkreśla znaczenie prawidłowego ustalenia wartości sporu w sprawach majątkowych.

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 92/06
Data orzeczenia2006-05-19
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział I
SędziowieDariusz Zawistowski (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 92/06 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa A. B. oraz małoletnich P. B. i P. B. reprezentowanych przez matkę A. B. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 maja 2006 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 września 2005 r., odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie 2 Wskazana w skardze kasacyjnej powodów wartość przedmiotu zaskarżenia wynosząca 125983 zł stanowi w istocie sumę roszczeń dochodzonych przez trzy osoby. W przypadku żadnej z nich wartość przedmiotu zaskarżenia liczona odrębnie, dla każdego z powodów, nie przekracza progu 50.000 zł, stanowiącego w myśl art. 3982 § 1 k.p.c. warunek dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o prawa majątkowe. Fakt, że swoich roszczeń powodowie dochodzili w jednym postępowaniu, nie oznacza, że ich wartość powinna być zsumowana dla ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia w tym przypadku, gdy skargę kasacyjną powodowie wnieśli również wspólnie. Art. 21 k.p.c. przewiduje, że dla ustalenia wartości przedmiotu sporu zlicza się wartość kilku roszczeń dochodzonych jednym pozwem tylko w sytuacji, gdy dochodzi ich ta sama osoba. Podobną zasadę należy zastosować dla ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym. Uwzględniając powyższe należało przyjąć, że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu w całości na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. Z tego względu Sąd Najwyższy skargę tę odrzucił w oparciu o treść art. 3986 § 3 k.p.c. db

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)