I CSK 92/06
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2006-05-19
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy w orzeczeniu z 2006 r. odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ wartość przedmiotu sporu musi być liczona osobno dla każdego powoda, a nie sumowana. Oznacza to, że samo łączenie roszczeń w jednym postępowaniu nie umożliwia przekroczenia ustawowego progu dopuszczalności skargi kasacyjnej. Wyrok podkreśla znaczenie prawidłowego ustalenia wartości sporu w sprawach majątkowych.
Dane orzeczenia
SygnaturaI CSK 92/06
Data orzeczenia2006-05-19
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział I
SędziowieDariusz Zawistowski (autor uzasadnienia)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt I CSK 92/06
POSTANOWIENIE
Dnia 19 maja 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa A. B. oraz małoletnich P. B.
i P. B. reprezentowanych przez matkę A. B.
przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 maja 2006 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powodów
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 28 września 2005 r.,
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
2
Wskazana w skardze kasacyjnej powodów wartość przedmiotu zaskarżenia
wynosząca 125983 zł stanowi w istocie sumę roszczeń dochodzonych przez trzy
osoby. W przypadku żadnej z nich wartość przedmiotu zaskarżenia liczona
odrębnie, dla każdego z powodów, nie przekracza progu 50.000 zł, stanowiącego
w myśl art. 3982
§ 1 k.p.c. warunek dopuszczalności skargi kasacyjnej
w sprawach o prawa majątkowe. Fakt, że swoich roszczeń powodowie dochodzili
w jednym postępowaniu, nie oznacza, że ich wartość powinna być zsumowana dla
ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia w tym przypadku, gdy skargę kasacyjną
powodowie wnieśli również wspólnie. Art. 21 k.p.c. przewiduje, że dla ustalenia
wartości przedmiotu sporu zlicza się wartość kilku roszczeń dochodzonych jednym
pozwem tylko w sytuacji, gdy dochodzi ich ta sama osoba. Podobną zasadę należy
zastosować dla ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu
kasacyjnym. Uwzględniając powyższe należało przyjąć, że skarga kasacyjna
podlegała odrzuceniu w całości na podstawie art. 3986
§ 2 k.p.c. Z tego względu
Sąd Najwyższy skargę tę odrzucił w oparciu o treść art. 3986
§ 3 k.p.c.
db
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Pozbawienie wykonalności tytułu a umorzenie egzekucji
I C 2307/14 · 2015-11-20
Zadośćuczynienie za uraz po wypadku – wyrok SR w Kwidzynie
I C 379/15 · 2015-12-29
Spadek bez spadkobierców przechodzi na gminę – postanowienie SR
I Ns 246/14 · 2015-11-04
Odszkodowanie za badanie z policją – wyrok SO w Białymstoku
I C 800/11 · 2012-12-14
Nakłady na majątek spadkodawcy a długi spadkowe – SR
I C 212/14 · 2015-12-22
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)