I OSK 1708/21

P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 listopada 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J.B. o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej J.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 2671/19 w sprawie ze skargi J.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia akt sprawy postanawia oddalić wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego

Wyrokiem z dnia 23 marca 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 2671/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia akt sprawy (k. 120,132-138 akt sądowych).

Skargę kasacyjną od wyroku I SA/Wa 2671/19 wywiódł J.B., reprezentowany przez r. pr. A.R. Na s. 7 skargi kasacyjnej wniósł o zawieszenie postępowania [sądowoadministracyjnego] do czasu przeprowadzenia czynności sprawdzających w sprawie nieruchomości [...] przez Komisję do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich, realizowanych w oparciu o ustawę z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa (Dz. U. 2018 r. poz. 2267). Wniosek nie został szerzej uzasadniony (k. 142-155v akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 192 ppsa, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 123-125, postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ulega zawieszeniu jedynie na zgodny wniosek stron.

Skarżący kasacyjnie nie wskazał prawnie relewantnej przyczyny ani konkretnego przepisu, który uzasadniałby zawieszenie niniejszego postepowania sądowoadministracyjnego. Należy bowiem pamiętać, że zastosowanie tej instytucji jest możliwe jedynie w prawem przewidzianych przypadkach. Tymczasem w sprawie nie wystąpiły zdarzenia nakładające na Sąd obowiązek obligatoryjnego zawieszenia postępowania (art. 124 ppsa). Brak też jest podstaw, by postępowanie zawiesić na podstawie tzw. fakultatywnych przesłanek zawieszenia (art. 125 ppsa). Strony nie złożyły też zgodnego wniosku w tym przedmiocie (art. 192 in fine ppsa; J. Drachal, A. Wiktorowska, R. Stankiewicz w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2021, s. 859, nb 1-3).

Za zawieszeniem postępowania nie przemawiają również przepisy ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa (Dz. U. z 2021 r. poz. 795, dalej ustawa), w szczególności jej art. 26 ust. 1, gdyż przepis ten znajduje zastosowanie jedynie do postępowań dotyczących decyzji reprywatyzacyjnej albo postępowań o zapłatę odszkodowania lub wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości, albo innych postępowań przed tymi organami lub sądami toczących się na skutek wydania decyzji reprywatyzacyjnej. Przedmiot niniejszego postępowania nie mieści się w hipotezie przytoczonej regulacji, gdyż dotyczy umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia akt sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny nie przesądza, czy powołana ustawa w ogóle nie znajduje w sprawie zastosowania. Wskazuje jedynie, że art. 26 ust. 1 ustawy nie odejmuje swym zakresem przedmiotowego postępowania (bez znaczenia byłoby zatem ewentualne wszczęcie postępowania rozpoznawczego w rozumieniu ustawy).

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 192 ppsa, oddalił wniosek.