I PA 1/94
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 1994-04-12
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy postanowił umorzyć postępowanie odwoławcze po tym, gdy Minister Sprawiedliwości uchylił swoją wcześniejszą decyzję sprzeciwiającą się wpisowi Jerzego K. na listę adwokatów. Decyzja ta spowodowała, że dalsze rozpatrywanie sprawy stało się zbędne. Orzeczenie podkreśla znaczenie uchylenia decyzji administracyjnej jako podstawy do umorzenia odwołania sądowego.
Dane orzeczenia
SygnaturaI PA 1/94
Data orzeczenia1994-04-12
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział I
SędziowieKrzysztof Kolasiński (sprawozdawca)
Pełna treść orzeczenia
34.
Postanowienie z dnia 12 kwietnia 1994 r.
I PA 1/94
Uchylenie przez Ministra Sprawiedliwości decyzji sprzeciwiającej się
wpisowi na listę adwokatów uzasadnia umorzenie postępowania odwoław-
czego.
Przewodniczący Sędzia SN: Maria Mańkowska, Sędziowie SN: Jadwiga
Skibińska-Adamowicz, SA: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca),
Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 1994 r.
sprawy z odwołania Jerzego K. od decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia 23
września 1993 r. [...], w przedmiocie wpisu na listę adwokatów,
postanawił:
u m o r z y ć postępowanie.
U z a s a d n i e n i e
Uchwałą z dnia 18 maja 1993 r. Okręgowa Rada Adwokacka w L. wpisała
Jerzego K. na listę adwokatów Izby [...] z zaniechaniem wyznaczenia siedziby
wykonywania zawodu.
Decyzją z dnia 23 września 1993 r. Minister Sprawiedliwości na podstawie art.
69 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz.
124 ze zm.) sprzeciwił się temu wpisowi uznając, że Jerzy K. nie spełnia wymogu
określonego w art. 65 pkt 1 tej ustawy.
Na podstawie art. 69 ust. 3 Prawa o adwokaturze Jerzy K. odwołał sie od tej
decyzji do Sądu Najwyższego.
Pismem z dnia 23 marca 1994 r. Minister Sprawiedliwości wniósł o umorzenie
postępowania, gdyż decyzją z dnia 23 marca 1994 r. na podstawie art. 154 § 1 k.p.a.
uchylił on swoją decyzję z dnia 23 września 1993 r. sprzeciwiającą się wpisowi na
listę adwokatów Jerzego K. i w związku z tym wydanie wyroku stało się zbędne.
Na rozprawie dnia 12 kwietnia 1994 r. pełnomocnik odwołującego się
przychylił się do wniosku o umorzenie postępowania.
Z powyższych względów na podstawie art. 355 i art. 393 § 1 k.p.c. w zw. z art.
211 k.p.a. orzeczono jak w sentencji.
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Dotacja dla przedszkola niepublicznego – wyrok SO w Słupsku
I C 180/13 · 2014-12-12
Agitacja wyborcza w kampanii samorządowej – SA Kraków
I ACz 1860/14 · 2014-09-26
Kara URE za brak zakupu energii – wyrok SA w Warszawie
VI ACa 1201/12 · 2013-01-31
Tryb wyborczy po kampanii – postanowienie SA w Rzeszowie
I ACz 938/15 · 2015-11-13
Znaczny stopień niepełnosprawności a pomoc osób trzecich
X U 20/15 · 2015-12-15
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)