II CZ 3/14
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2014-05-07
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy potwierdził, że po upływie 5 lat od uprawomocnienia wyroku wznowienie postępowania jest co do zasady niedopuszczalne. Wyjątek z art. 408 k.p.c. wymaga wykazania, że strona była pozbawiona możności działania lub nienależycie reprezentowana, czego w tej sprawie nie udowodniono. Orzeczenie jest ważne dla praktyki, bo pokazuje wysokie wymagania dowodowe przy próbie obejścia terminu prekluzyjnego.
Dane orzeczenia
SygnaturaII CZ 3/14
Data orzeczenia2014-05-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział II
SędziowieHenryk Pietrzkowski (przewodniczący), Katarzyna Polańska-Farion, Marian Kocon (autor uzasadnienia)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt II CZ 3/14
POSTANOWIENIE
Dnia 7 maja 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)
SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
SSA Katarzyna Polańska-Farion
w sprawie ze skargi A. G.
przy uczestnictwie P. B. i in.,
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego z dnia 19 maja 2004 r., sygn. akt I ACa …/04,
wydanym w sprawie z powództwa M. B. i Z. B.
przeciwko L. B. i in.,
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 7 maja 2014 r.,
zażalenia pozwanej - skarżącej A.G.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 kwietnia 2013 r.,
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
2
Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę A.
G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego z dnia 19 maja 2004 r., w sprawie z powództwa M. B. i Z. B.
przeciwko L. B. i in.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy A. G. wniósł o
jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego
rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 408 k.p.c. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się
wyroku nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem wypadku, gdy strona była
pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.
Odnośnie do zarzutów zażalenia kluczowa była ocena, czy żaląca była
pozbawiona możności działania w rozumieniu art. 408 k.p.c., w sprawie
zakończonej wyrokiem z 2004 r. Sąd Apelacyjny przyjął, że nie ma
wystarczających podstaw do uznania, że taka sytuacja wystąpiła. Żaląca była
reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, któremu trzykrotnie udzielała
pełnomocnictwa. Pełnomocnik sporządził w sprawie apelację i kasację, rozpoznane
przez właściwe sądy. Z treści zażalenia nie wynikają żadne konkretne zarzuty
co do postępowania pełnomocnika.
Zasadnie przeto Sąd Apelacyjny przyjął, że żaląca nie wykazała okoliczności
pozwalających na uznanie, iż została pozbawiona możliwości działania
wyłączających skutek upływu terminu z art. 408 k.p.c.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Pozbawienie wykonalności tytułu a umorzenie egzekucji
I C 2307/14 · 2015-11-20
Zadośćuczynienie za uraz po wypadku – wyrok SR w Kwidzynie
I C 379/15 · 2015-12-29
Spadek bez spadkobierców przechodzi na gminę – postanowienie SR
I Ns 246/14 · 2015-11-04
Odszkodowanie za badanie z policją – wyrok SO w Białymstoku
I C 800/11 · 2012-12-14
Nakłady na majątek spadkodawcy a długi spadkowe – SR
I C 212/14 · 2015-12-22
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)