II K 30/19

Teza orzeczenia

1. Przepis art. 572 kpk ma zastosowanie tylko wtedy, gdy w ogóle brak jest warunków do wydania wyroku łącznego, a więc gdy z orzeczonych wobec skazanego wyroków nie można orzec żadnej kary łącznej, a jako przykłady sytuacji braku warunków do wydania wyroku łącznego wskazuje się: niespełnienie wymogów określonych w art. 85 kk i brak warunków określonych w art. 569 § 1 kpk. 2. Powoływany w piśmie wyrok Sądu Rejonowego w Mielcu - w sprawie II K 586/17, został już objęty wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu - w sprawie II K 56/18. Wobec powyższego analizując sytuację prawną ... należy wskazać, że obecnie nie ma podstaw do wydania względem niego nowego wyroku łącznego, gdyż wyroki, które podlegały połączeniu zostały już objęte węzłem kary łącznej w wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu, w sprawie II K 56/18. Oznacza to jednakowoż, że przepis art. 572 kpk nie ma zastosowania w realiach rozpoznawanej sprawy, albowiem już uprzednio prawomocnie orzeczono o połączeniu tych samych wyroków wobec tej samej osoby. Prawomocne zakończenie postępowania o wydanie wyroku łącznego (jak w sprawie II K 56/18 - Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu) obejmującego kary orzeczone prawomocnymi wyrokami (jak w sprawie II K 586/17 - Sądu Rejonowego w Mielcu) stanowi - przy braku podstaw do zastosowania art. 575 kpk - negatywną przesłankę procesową w postaci stanu rzeczy osądzonej (rei iudicatae) i wyklucza ponowne rozstrzyganie o połączeniu tych kar, powinno zatem skutkować umorzeniem w tej części postępowania karnego, zgodnie z nakazem określonym w art. 17 § 1 pkt 7 kpk.

Dane orzeczenia

Słowa kluczowe