II KZ 46/12
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2012-12-12
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy odmowę przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, ponieważ nie spełniał on obowiązkowego wymogu formalnego z art. 545 § 2 k.p.k. W praktyce orzeczenie pokazuje, że samo złożenie wniosku o obrońcę z urzędu nie zastępuje podpisu adwokata lub radcy prawnego pod wnioskiem o wznowienie.
Dane orzeczenia
SygnaturaII KZ 46/12
Data orzeczenia2012-12-12
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział II
SędziowieEugeniusz Wildowicz (autor uzasadnienia)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt II KZ 46/12
POSTANOWIENIE
Dnia 12 grudnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Eugeniusz Wildowicz
w sprawie W. B.
skazanego z art. 200 § 1 kk i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 12 grudnia 2012 r.,
zażalenia skazanego
na zarządzenie Kierownika Sekcji Zażaleniowo-Wnioskowej II Wydziału Karnego
Sądu Apelacyjnego
z dnia 29 października 2012 r.,
o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt II K
… Sądu Rejonowego w W.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 29 października 2012 r. Kierownik Sekcji Zażaleniowo
– Wnioskowej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego na podstawie art. 120 § 1
k.p.k. i art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku
skazanego W. B. o wznowienie postępowania w sprawie II K … Sądu Rejonowego
w W. Powodem odmowy było stwierdzenie, że skazany nie usunął braku
formalnego wniosku, poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub
radcę prawnego, do czego został wezwany zarządzeniem z dnia 5 października
2012 r., po uprzedniej odmowie wyznaczenia mu obrońcy z urzędu. Skazany odpis
tego zarządzenia odebrał w dniu 11 października 2012 r. Po upływie terminu do
2
usunięcia tego braku formalnego, bo w dniu 19 października 2012 r., złożył kolejny
wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skazany podniósł, że nie uchybił
terminowi „odwoławczemu”, gdyż wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu
przekazał administracji zakładu karnego w dniu 18 października 2012 r. Jeżeli
wniosek ten wysłano w dniu następnym, to jest to zaniedbanie służby więziennej,
za które on nie może ponosić odpowiedzialności.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie jest bezzasadne.
Skoro podstawą zaskarżonego zarządzenia jest ustalenie, że wniosek o
wznowienie postępowania nie spełnia warunku formalnego określonego w art. 545
§ 2 k.p.k., to jest wymagania, aby sporządzony został i podpisany przez adwokata
lub radcę prawnego, to jedynym sposobem skutecznego podważenia tego
zarządzenia byłoby wykazanie, że jest to ustalenie wadliwe, gdyż zgodnie z
wymogami prawa procesowego wniosek o wznowienie postępowania został
sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego.
Skazany tego nie uczynił. W swoim zażaleniu w istocie ograniczył się
bowiem do przedstawienia argumentacji wskazującej na to, iż wniosek o
wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie
postępowania (kolejny) złożył w terminie 7 dni od otrzymania zarządzenia z dnia 5
października 2012 r.
W takim razie, niezależnie od niezasadności tej argumentacji (co dobitnie
wykazano w zarządzeniu), brak jest podstaw do zakwestionowania zaskarżonego
zarządzenia.
Kierując się powyższym Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Wezwanie do wskazania kierowcy musi być imienne – wyrok SR
XI W 10865/15 · 2015-11-16
Europejski nakaz aresztowania – właściwość sądu
II Kop 15/15 · 2015-07-16
Wyrok łączny i rażąca niewspółmierność kary – SO Gliwice
IV K 65/14 · 2014-07-31
Jedyny świadek a skazanie – ocena dowodów w karnym
II AKa 115/15 · 2015-11-03
Pobicie z użyciem kija bejsbolowego – uchylenie wyroku
II Ka 718/15 · 2016-02-11
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)