II KZ 46/12

postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2012-12-12

Najważniejsze z orzeczenia

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy odmowę przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, ponieważ nie spełniał on obowiązkowego wymogu formalnego z art. 545 § 2 k.p.k. W praktyce orzeczenie pokazuje, że samo złożenie wniosku o obrońcę z urzędu nie zastępuje podpisu adwokata lub radcy prawnego pod wnioskiem o wznowienie.

Dane orzeczenia

SygnaturaII KZ 46/12
Data orzeczenia2012-12-12
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział II
SędziowieEugeniusz Wildowicz (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II KZ 46/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie W. B. skazanego z art. 200 § 1 kk i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 grudnia 2012 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Kierownika Sekcji Zażaleniowo-Wnioskowej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 29 października 2012 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt II K … Sądu Rejonowego w W. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 29 października 2012 r. Kierownik Sekcji Zażaleniowo – Wnioskowej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. i art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku skazanego W. B. o wznowienie postępowania w sprawie II K … Sądu Rejonowego w W. Powodem odmowy było stwierdzenie, że skazany nie usunął braku formalnego wniosku, poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego, do czego został wezwany zarządzeniem z dnia 5 października 2012 r., po uprzedniej odmowie wyznaczenia mu obrońcy z urzędu. Skazany odpis tego zarządzenia odebrał w dniu 11 października 2012 r. Po upływie terminu do 2 usunięcia tego braku formalnego, bo w dniu 19 października 2012 r., złożył kolejny wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu W zażaleniu na powyższe zarządzenie skazany podniósł, że nie uchybił terminowi „odwoławczemu”, gdyż wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu przekazał administracji zakładu karnego w dniu 18 października 2012 r. Jeżeli wniosek ten wysłano w dniu następnym, to jest to zaniedbanie służby więziennej, za które on nie może ponosić odpowiedzialności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie jest bezzasadne. Skoro podstawą zaskarżonego zarządzenia jest ustalenie, że wniosek o wznowienie postępowania nie spełnia warunku formalnego określonego w art. 545 § 2 k.p.k., to jest wymagania, aby sporządzony został i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego, to jedynym sposobem skutecznego podważenia tego zarządzenia byłoby wykazanie, że jest to ustalenie wadliwe, gdyż zgodnie z wymogami prawa procesowego wniosek o wznowienie postępowania został sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego. Skazany tego nie uczynił. W swoim zażaleniu w istocie ograniczył się bowiem do przedstawienia argumentacji wskazującej na to, iż wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania (kolejny) złożył w terminie 7 dni od otrzymania zarządzenia z dnia 5 października 2012 r. W takim razie, niezależnie od niezasadności tej argumentacji (co dobitnie wykazano w zarządzeniu), brak jest podstaw do zakwestionowania zaskarżonego zarządzenia. Kierując się powyższym Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)