II SA/Po 344/22
wyrok – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu z dnia 2022-08-24
Dane orzeczenia
Słowa kluczowe
Pełna treść orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Jan Szuma (spr.) Asesor WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Wojewody z dnia 14 kwietnia 2022 r., [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2022 r., [...] Wojewoda (zwany dalej "Wojewodą") – po rozpatrzeniu odwołania D. K. od decyzji Prezydenta Miasta Poznania (zwanego dalej "Prezydentem") z dnia 30 listopada 2021 r., [...], [...] zezwalającej na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie ul. [...] w P. (od ul. [...] do ul. [...]) – odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta.
Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następujących okolicznościach udokumentowanych w aktach sprawy.
Decyzją z dnia 30 listopada 2021 r., [...], [...] Prezydent po rozpatrzeniu wniosku własnego z dnia 12 lipca 2021 r. udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej zarządcy drogi – Prezydentowi – dla inwestycji opisanej na wstępie (k. [...] akt administracyjnych organu pierwszej instancji). W pouczeniu zawarto informację, że od decyzji służy stronie odwołanie do Wojewody, za pośrednictwem Prezydenta, w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji przez wnioskodawcę lub zawiadomienia stron o jej wydaniu. Zawiadomienie stron uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia poprzez obwieszczenie na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta Poznania, na stronach internetowych w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta Poznania, a także w prasie lokalnej, zgodnie z art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm., dalej "K.p.a.") w zw. z art. 11f ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 176 z późn. zm., dalej "specustawa").
Pismem z dnia 1 grudnia 2021 r. Prezydent zawiadomił o wydaniu opisanej wyżej decyzji strony postępowania, wśród których była D. K. (k. [...] akt administracyjnych organu pierwszej instancji).
Pismem z dnia 10 stycznia 2022 r. (nadanym tego samego dnia, wpływ do organu: 12 stycznia 2022 r. – zob. na k. [...] akt administracyjnych organu drugiej instancji) D. K. odwołała się od powyższej decyzji (k. [...] akt administracyjnych organu drugiej instancji). W uzasadnieniu D. K. wskazała, że pierwotnie zaplanowana inwestycja – będąca przedmiotem konsultacji społecznych przeprowadzonych w dniu 28 listopada 2019 r. – była "przebudową", a nie "rozbudową" ul. [...] w P.. D. K. zaznaczyła, że projektowana inwestycja przyczyni się do pogorszenia warunków życia okolicznych mieszkańców, jak również zawnioskowała o podjęcie działań mających na celu zwrot zawłaszczonych [...]m2 będących częścią jej działki o numerze [...] przy ul. [...] w P. oraz sprostowanie dokumentacji w ewidencji gruntów i budynków.
Pismem z dnia 28 stycznia 2022 r., [...] Wojewoda działając na podstawie art. 15zzzzzn2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 z późn. zm., dalej "ustawa o COVID-19") zawiadomił D. K. o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania oraz wyznaczył 30-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu (k. [...] akt administracyjnych organu drugiej instancji).
Pismem z dnia 19 lutego 2022 r. D. K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania (k. [...]-[...] akt administracyjnych organu drugiej instancji). W uzasadnieniu wskazała, że zawiadomienie o wydaniu przedmiotowej decyzji pismem z dnia 1 grudnia 2021 r. odebrała dopiero 28 grudnia 2021 r. Jednocześnie nie zgodziła się ze stanowiskiem, że zawiadomienie stron uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia poprzez obwieszczenie na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta Poznania, na stronach internetowych w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta Poznania, a także w prasie lokalnej. Nie można wymagać od nikogo, aby ten nieprzerwanie śledził prasę lokalną lub publiczne ogłoszenia. Wskazała, że organ naruszył art. 9 K.p.a., gdyż nie dopełnił obowiązku polegającego na należytym i wyczerpującym informowaniu stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. D. K. podkreśliła, że zgodnie z art. 49a K.p.a. nie udzielono jej informacji o tym, że decyzja zostanie wydana w formie publicznego ogłoszenia. Zawiadomienie odebrane w dniu 28 grudnia 2021 r. zawierało tylko informację o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, ale nie treść wydanej decyzji. D. K. zaznaczyła, że z treścią decyzji zapoznała się dopiero w dniu 5 stycznia 2022 r., po otrzymaniu jej drogą mailową.
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2022 r., [...] Wojewoda odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta (k. [...]-[...] akt administracyjnych organu drugiej instancji). Wskazał, że decyzja zgodnie z art. 11f ust. 3 specustawy została doręczona wnioskodawcy (to jest właściwemu zarządcy drogi – Prezydentowi działającemu przez pełnomocnika substytucyjnego), natomiast pozostałe strony postępowania zostały zawiadomione o jej wydaniu w drodze obwieszczenia z dnia 30 listopada 2021 r. zamieszczonego na tablicy ogłoszeń i w urzędowym publikatorze teleinformatycznym – BIP Urzędu Miasta Poznania w dniu 2 grudnia 2021 r. na okres 14 dni. Obwieszczenie zostało również opublikowane w prasie lokalnej ("Gazeta Wyborcza Poznań") w wydaniu z dnia 7 grudnia 2021 r. Wojewoda podkreślił, że Prezydent zadośćuczynił również wymogowi wynikającemu z art. 11f ust. 7a specustawy w zw. z art. 72 ust. 6 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 1029 z późn. zm.) poprzez podanie do publicznej wiadomości informacji o wydanej decyzji i o możliwości zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy. Ponadto Prezydent zawiadomił pisemnie (pismo z dnia 1 grudnia 2021 r.) o wydaniu przedmiotowej decyzji właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości objętych decyzją, zgodnie z danymi widniejącymi w katastrze nieruchomości. Indywidualne zawiadomienie o wydaniu decyzji Prezydenta Miasta Poznania zostało skutecznie doręczone D. K. w dniu 28 grudnia 2021 r. Wobec powyższego Wojewoda stwierdził, że organ pierwszej instancji nie naruszył przepisów ustawowych.
Jednocześnie Wojewoda podkreślił, że w przypadku, gdy publiczne ogłoszenie obwieszczenia o wydaniu decyzji dokonywane jest w różnych miejscach i za pomocą różnych środków przekazu, dopuszczonych przez art. 11f ust. 3 specustawy, należy ustalić dzień, w którym obwieszczenie o wydaniu decyzji zostało zamieszczone najpóźniej i ten traktować jako dzień doręczenia decyzji przez publiczne ogłoszenie. Najpóźniejszym terminem publicznego ogłoszenia o wydaniu decyzji (obwieszczenie w "Gazecie Wyborczej Poznań") był 7 grudnia 2021 r., a więc termin doręczenia decyzji upłynął 21 grudnia 2021 r., a termin do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta upłynął 4 stycznia 2022 r. W związku z powyższym, odwołanie wniesione przez D. K. pismem z 10 stycznia 2022 r. (nadanym tego samego dnia w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) należy uznać za złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Wojewoda stwierdził, że D. K. nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Organ wskazał, że termin doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji Prezydenta nie ma znaczenia w tym kontekście, gdyż wysłanie zawiadomienia stronie postępowania o wydaniu decyzji nie wyłącza skutków zawiadomienia o wydaniu tej decyzji w drodze publicznego ogłoszenia, o którym mowa w art. 49 K.p.a. Zawiadomienie o wydaniu decyzji ma jedynie walor informacyjny, wobec czego data doręczenia tego zawiadomienia pozostaje bez wpływu na bieg terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji. W odniesieniu do zarzutu D. K. dotyczącego tego, że nie zgadza się ona ze stanowiskiem Prezydenta, zawartym w zawiadomieniu o wydaniu decyzji, a dotyczącym zawiadamiania pozostałych stron o wydaniu decyzji, Wojewoda zauważył, że nie jest to osobisty pogląd organu pierwszej instancji, lecz regulacje prawne wynikające z art. 49 § 1 K.p.a. w zw. z art. 11f ust. 3 specustawy. Wobec powyższego jako niezasadne należy uznać zarzuty dotyczące braku niezbędnej staranności w informowaniu obywatela i dostarczaniu korespondencji. Wojewoda podkreślił także, że D. K. bardzo aktywnie uczestniczyła w całym postępowaniu prowadzonym przez Prezydenta i w jego toku składała uwagi oraz kilkakrotnie wnosiła o udostępnienie akt sprawy. Tym bardziej niezrozumiałym jest, że nie podjęła odpowiednich działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu do wniesienia odwołania, jeśli z tego środka zaskarżenia chciała skorzystać i wstępnie zapowiedziała już to w piśmie z dnia 20 września 2021 r. Ponadto D. K. nie wskazała na żadne nagłe i nieprzewidywalne okoliczności, to jest problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar) czy nagłą chorobę (np. COVID-19), która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Odwołująca nie udowodniła, aby w całym terminie otwartym do wniesienia odwołania nastąpiły okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw uniemożliwiły jej złożenie odwołania w terminie.
Pismem z dnia 12 maja 2022 r. D. K., reprezentowana przez radcę prawnego P. B., złożyła skargę na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości oraz stwierdzenie, że do uchybienia terminu nie doszło, bądź przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jak również przyznanie kosztów postępowania (k. [...] akt sądowych). Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:
1. art 10 oraz art 9 K.p.a. poprzez nie zawiadomienie strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań bezpośrednio przed wydaniem decyzji;
2. art. 8 oraz art. 58 § 1 i 2 K.p.a. w zw. z art. 15 zzzzzn2 ust. 1 i 2 ustawy o COVID-19 oraz art. 58 § 1 i 2 K.p.a. poprzez przyjęcie, że strona nie uprawdopodobniła przyczyny uchybienia terminu, mimo iż expressis verbis wskazała ona w swoim wniosku o przywrócenie terminu, iż dopiero w dniu 28 grudnia 2021 r. otrzymała informację o wydaniu decyzji, a możliwość zapoznania się z treścią tej decyzji miała dopiero w dniu 5 stycznia 2022 r. po jej przesłaniu za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Organ błędnie przyjął, że w sprawie która dotyczy ograniczenia i zabrania chronionego przez Konstytucję RP prawa własności, obywatel ma obowiązek śledzenia obwieszczeń publicznych, ma obowiązek posiadania odpowiedniego sprzętu komputerowego w celu zapoznania się z uzasadnieniem prawnym faktycznym decyzji administracyjnej;
3. art. 11f ust. 3 specustawy w zw. z art 49 K.p.a. poprzez jego błędną wykładnię pozostającą w rażącej sprzeczności z koniecznością skutecznego powiadamiania stron o wszczęciu postępowania czy zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu przed organami administracji.
W uzasadnieniu podkreślono, że pierwsze zawiadomienie o wydaniu decyzji D. K. otrzymała w dniu 28 grudnia 2021 r. i w terminie 14 dni złożyła odwołanie, przy czym możliwość zapoznania się z treścią decyzji miała dopiero w dniu 5 stycznia 2022 r. Wobec powyższego skarżąca złożyła odwołanie w terminie. Zaznaczono także, że zachowanie terminu nie może być oceniane wyłącznie przez pryzmat art. 49 K.p.a., gdyż w stanie faktycznym konkretnej sprawy nie można wykluczyć, iż data dowiedzenia się może być inna niż data fikcyjnego doręczenia. Nie ulega wątpliwości, że obwieszczenie w urzędach gmin i prasie lokalnej nie zapewnia dostatecznego udziału stron w postępowaniu, a co za tym idzie dostatecznej ochrony prawnej wobec władczych form działania administracji publicznej w postaci ingerencji w prawo własności.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko (k. [...] akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Przedmiotem kontroli jest postanowienie Wojewody z dnia 14 kwietnia 2022 r., [...], w którym organ ten odmówił D. K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta z dnia 30 listopada 2021 r., [...], [...] zezwalającej na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie ul. [...] w P. (od ul. [...] do ul. [...]).
Bezsporne pozostaje, że decyzja Prezydenta zgodnie z art. 11f ust. 3 specustawy została doręczona wyłącznie wnioskodawcy (to jest właściwemu zarządcy drogi – Prezydentowi), natomiast pozostałe strony postępowania zostały zawiadomione o jej wydaniu w drodze obwieszczenia z dnia 30 listopada 2021 r. zamieszczonego: 1) na tablicy ogłoszeń i w urzędowym publikatorze teleinformatycznym – BIP Urzędu Miasta Poznania w dniu 2 grudnia 2021 r. na okres 14 dni oraz 2) w prasie lokalnej ("Gazeta Wyborcza Poznań") w wydaniu z dnia 7 grudnia 2021 r. Nadto Prezydent pismem z dnia 1 grudnia 2021 r. zawiadomił D. K., jak i pozostałe strony postępowania o wydaniu przedmiotowej decyzji. Zawiadomienie to skarżąca odebrała 28 grudnia 2021 r.
Należy podkreślić, że Wojewoda słusznie ustalił, iż w przypadku, gdy publiczne ogłoszenie obwieszczenia o wydaniu decyzji dokonywane jest w różnych miejscach i za pomocą różnych środków przekazu, dopuszczonych przez art. 11f ust. 3 specustawy, należy ustalić dzień, w którym obwieszczenie o wydaniu decyzji zostało zamieszczone najpóźniej i ten traktować jako dzień doręczenia decyzji przez publiczne ogłoszenie. Najpóźniejszym terminem publicznego ogłoszenia o wydaniu decyzji (obwieszczenie w "Gazecie Wyborczej Poznań") był 7 grudnia 2021 r., a więc termin doręczenia decyzji upłynął 21 grudnia 2021 r., a termin do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta upłynął 4 stycznia 2022 r. Odwołanie zostało wniesione przez D. K. 10 stycznia 2022 r.
Objęte niniejszą skargą postanowienie ma charakter proceduralny. Jego podstawą były art. 58 § 1 i 2 oraz art. 59 § 2 K.p.a.
Zgodnie z pierwszymi z dwóch wymienionych jednostek redakcyjnych "w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy" (art. 58 § 1 K.p.a.). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 K.p.a.). Z kolei art. 59 § 2 K.p.a. stanowi, że "o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia".
D. K. wnosząc o przywrócenie jej terminu do wniesienia odwołania, a następnie kwestionując odmowę jego przywrócenia, kwestionowała przede wszystkim możliwość traktowania obwieszczenia decyzji na równi z jej doręczeniem. Należy podkreślić, że obwieszczenie – zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego – jest jedną z prawem dopuszczonych form zawiadomienia stron od wydanych decyzjach. Zgodnie z art. 49 § 1 K.p.a. "jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej".
W niniejszej sprawie tym "przepisem szczególnym" był art. 11f ust. 3 specustawy, zgodnie z którym "wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych doręczają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamiają o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym oraz w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, w urzędowych publikatorach teleinformatycznych - Biuletynie Informacji Publicznej tych urzędów, a także w prasie lokalnej. Ponadto wysyłają zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości". Warto w tym miejscu dodać, że stosownie do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2017 r., II OPS 2/16, ONSAiWSA nr 4/2017 poz. 56 "Stosownie do art. 11f ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 2031), doręczenie dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zawiadomienia o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na adres wskazany w katastrze nieruchomości nie wyłącza w stosunku do tych osób skutków zawiadomienia o wydaniu decyzji w drodze publicznego ogłoszenia, o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.)". D. K. wiązał niewątpliwie termin do wniesienia odwołania liczony od upływu 14 dni od publicznego obwieszczenia (art. 49 § 1 K.p.a.). Zarazem organ wykonał w stosunku do niej obowiązek dodatkowy, to jest skierował indywidualne zawiadomienie, w którym zresztą zawarto prawidłowe pouczenie, jak obliczać termin do wniesienia odwołania.
Nie ma znaczenia okoliczność wskazana przez D. K., że z treścią decyzji skarżąca zapoznała się dopiero w dniu 5 stycznia 2022 r., po otrzymaniu jej drogą mailową. Jak słusznie wskazał organ, D. K. – będąca uprzednio aktywną uczestniczką toczącego się postępowania w sprawie wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie ul. [...] w P. – miała świadomość etapu, na jakim znajduje się sprawa. Zatem wyłącznie brak należytej staranności w tej kwestii doprowadził do uchybienia terminowi na złożenie odwołania.
W szczególności Sąd pragnie podkreślić, że D. K. – co pozostaje niesporne – odebrała w dniu 28 grudnia 2021 r. indywidualne zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z należytym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. A zatem uzyskała informację o wydanej decyzji w trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania. D. K. miała 7 dni od momentu otrzymania zawiadomienia na wniesienie odwołania (termin upłynął 4 stycznia 2022 r.). Tymczasem odwołanie zostało wniesione przez D. K. dopiero 10 stycznia 2022 r.
Jednocześnie należy zaznaczyć, że organ dopełnił obowiązku polegającego na należytym i wyczerpującym informowaniu stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Jak zaznaczono, zarówno w piśmie zawiadamiającym o wydaniu decyzji, jak i w samej decyzji zostało zawarte pouczenie informujące o sposobie wniesienia odwołania oraz sposobie liczenia terminów.
Analizując okoliczności sprawy oraz twierdzenia D. K. Sąd nie znalazł podstaw do podważenia postanowienia Wojewody z dnia 14 kwietnia 2022 r., [...].
Sąd zaznacza, że ze zrozumieniem przyjmuje wyjaśnienia skarżącej. Zdaje sobie zwłaszcza sprawę, iż zależy jej na możliwości podważenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej realizowanej przy jej działce.
Mając na uwadze powyższy kontekst Sąd chciałby jednak zauważyć, że procedura administracyjna, która stanowi ciąg określonych prawem czynności formalnych zmierzających do wydania decyzji administracyjnych w pierwszej, a następnie drugiej (odwoławczej) instancji, musi mieścić się w ściśle określonych prawem ramach. Przekroczenie reguł postępowania (na przykład, tak jak w niniejszej sprawie – uchybienie terminu) powoduje określone przepisami skutki, których nie można uznawać za niebyłe.
Jak zaznaczono, jest bezsporne, że D. K. uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. W takiej sytuacji proceduralnej skarżąca miała możliwość uchylenia się od skutków swego opóźnienia, ale musiałaby uprawdopodobnić, że obiektywnie nie miała możliwości złożenia odwołania w terminie.
W samym wniosku o przywrócenie terminu D. K. postawiła głównie zarzuty pod adresem organu pierwszej instancji oraz sposobu zawiadamiania o wydanej decyzji. Powyższe działanie, które było zgodne z prawem, co już zostało wyjaśnione, nie może stanowić okoliczności usprawiedliwiającej uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
Wyrok w niniejszej sprawie wydano na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), który stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, do czego podstawę stanowił art. 119 pkt 3 P.p.s.a.
Powiązane przepisy
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)