II SA/Po 678/22

[...] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Asesor WSA Sebastian Michalski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi I. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 sierpnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 2 czerwca 2022 roku Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 200,- zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Burmistrz Miasta i Gminy [...], decyzją z dnia 2 czerwca 2022 roku (nr [...]), na podstawie art. 105 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody, umorzył postępowanie w sprawie usunięcia bez zgody posiadacza nieruchomości 8 sztuk drzew rosnących na terenie działki geodezyjnej [...] w P. , będących w posiadaniu I. J..

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że w dniu 24 listopada 2021 roku wpłynęło do organu pismo I. J. w sprawie nielegalnego usunięcia drzew. Z treści doniesienia wynika, że Leśnictwo P. podczas prac porządkowych przeprowadzanych w 2017 roku usunęło 8 sztuk drzew z gatunku brzozy i olszy rosnących na terenie, który stanowi własność zawiadamiającego.

W toku postępowania Nadleśnictwo C., na wezwanie Burmistrza przekazało, wyjaśnienia wraz z notatkami służbowymi, w tym z wizji lokalnej w sprawie opisanej w doniesieniu, a także kserokopię korespondencji prowadzonej zawiadamiającym.

W oparciu o notatki służbowe otrzymanie z Nadleśnictwa organ wskazał, że prace porządkowe rozpoczęto w dniu 17 stycznia 2019 roku, a odbiór robót nastąpił w dniu 27 lutego 2019 roku. Prace odbywały się na granicy pododdziałów [...]a-[...]b, a obejmowały zwiększone pozyskanie oraz zrywkę, drzew z gatunku brzoza brodawkowata sortymentu S2A-S2B. Usunięcie wiązało się z uprzątnięciem skutków klęski żywiołowej. Surowiec zalegający od 1017 roku ulegał biodegradacji. W opinii pracownika Leśnictwa wkroczenie na tereny prywatne nie zostało stwierdzone.

Po analizie notatek służbowych organ przyjął, że uprzątnięcie terenu odbywało się na podstawie zlecenia [...] z dnia 17 stycznia 2019 roku w ramach umowy [...] z dnia 15 stycznia 2019 roku zawartej z Konsorcjum Z. ([...]). Prace zostały wykonane przy użyciu maszyn wielooperacyjnych oraz pilarzy usuwających powalony, poprzechylany drzewostan w miejscach podmokłych. Zgodnie z notatką leśniczego, osobiście dokonał on wprowadzenia na pozycję i wskazał granice działki zrębowej ze zwróceniem szczególnej uwagi na ścianę działki zrębowej graniczącą z gruntami innej własności o długości 210m, w tym 80m z łąką i zadrzewieniem I. J.. Przed przystąpieniem do prac zrywkowych wskazano istniejące kamienie graniczne oraz nakreślono istniejące granice działek przy wykorzystaniu pomarańczowej farby. Granice pomiędzy gruntami zweryfikowano przy użyciu aplikacji mLas mini.

W dniu 16 marca 2022 roku przeprowadzona została wizja lokalna terenu po pracach porządkowych surowca poklęskowego wykonanych przez Zakład Usług Leśnych. W trakcie wizji z wykorzystaniem urządzenia GPS określono przebieg granicy pomiędzy działkami. Stwierdzono obecność 8 sztuk pniaków po wyciętych drzewach, według skarżącego pozyskanych za pomocą harwestera, 2-3 lata przed kontrolą.

Posiadacz nieruchomości nie potrafił wskazać przyczyn zwłoki w zgłoszeniu zdarzenia. Pismem z dnia 2 marca 2022 roku organ zwrócił się do Komendy Policji we W. o przekazanie posiadanych informacji, skanów, odpisów, protokołów, dokumentacji fotograficznej, zapisów z notatników służbowych funkcjonariuszy sporządzonych dotyczących zgłoszenia nielegalnej wycinki drzew. W odpowiedzi otrzymano informacje, że w bazach danych policyjnych brak jest informacji dotyczącej zgłoszenia usunięcia 8 drzew z działki [...] w miejscowości P. 1, na szkodę I. J..

Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, że w obliczu braku możliwości ustalenia winowajcy, czasu zaistnienia incydentu oraz stanu drzew przed usunięciem, rzutującego na wymiar potencjalnej kary administracyjnej, należało umorzyć postępowanie.

W uzasadnieniu powyższej oceny organ podał, iż strony zgodnie twierdzą, że wycinak drzew nastąpiła podczas prac związanych z uprzątnięciem lasu po nawałnicy. Uznano za uzasadnione przypuszczać zaistnienie konieczności usunięcia zagrożenia dla pracowników poprzez wycięcie drzew złamanych lub pochylonych.

Brak wskazania terminu usunięcia drzew bez zgody posiadacza nieruchomości, nie pozwala stwierdzić, czy w skład pozyskanego przez Nadleśnictwo surowca, w trakcie odbioru znajdowały się usunięte drzewa należące do I. J., co mogłoby czy sporne drzewa rosły jeszcze w trakcie lub po odbiorze prac, wskazując na potencjalną winę zlecającego lub wykonującego usługę.

Zgromadzony materiał, a zwłoka w dokonaniu zgłoszenia skutkują tym, że organ nie ma jednoznacznych dowodów wskazujących sprawcę incydentu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na skutek odwołania, decyzją z dnia 09 sierpnia 2022 roku (nr [...]), utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji o Kolegium wyjaśniło, że w sprawie pomimo podjęcia przez organ I instancji szeregu czynności nie udało się ustalić podmiotu odpowiedzialnego za wycięcie drzew, ich stanu fitosanitarnego, a nawet czasu, w którym doszło do usunięcia drzew, co warunkuje nałożenie kary administracyjnej za usunięcie drzew bez zgody posiadacza nieruchomości.

Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi zarówno wówczas, gdy nie ma normy prawnej ustanawiającej kompetencję do wydania decyzji, jak i wówczas, gdy okazuje się, że nie ma okoliczności faktycznych uzasadniających, według hipotezy normy prawnej, kompetencję organu do wydania decyzji. Z uwagi na brak okoliczności faktycznych w zakresie podmiotu odpowiedzialnego za wycinkę, stanu fitosanitarnego, a także czasu usunięcia drzew postępowanie należało umorzyć.

I. J. skorzystał z prawa skargi do sądu administracyjnego.

Strona zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ja decyzji Burmistrz Miasta i Gminy W. oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, a także zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skarżący podniósł, iż w sprawie bezsporne jest, iż do wycinki doszło podczas sprzątania po huraganie w lesie graniczącym z jego działką. Drzewa znajdujące się na działce skarżącego nie były uszkodzone. Działania w zakresie usuwania skutków huraganu wykonywane były na zlecenie Nadleśnictwa C..

Podstawą do umorzenia nie może być to, że nie ustalono winowajcy, tj. konkretnej osoby lub podmiotu odpowiedzialnego za wycinkę drzew, czy czasu, w którym do tego doszło. Brak ustalenia podmiotu odpowiedzialnego za nielegalną wycinkę wynika z zaniedbania organu, który winien zwrócić się do zlecającego, który posiada pełna wiedzę na temat tego kto prowadził prace porządkowe. Winny może być więc ustalony, a cel postępowania (ukaranie sprawcy) osiągnięty.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu wydanej decyzji oraz wniosło o oddalenie skargi.

Skarżący na rozprawie w dniu 25 stycznia 2023 roku podał, że oczywiste jest, iż wycinki dokonano kombajnem. Wskazują na to ślady na pniach, które są typowe dla kombajnu leśnego, a nie śladów, które zostawia piła. Świadkiem kradzieży drzewa z jego działki była L. B., która z odległości 500m słyszał, jak osoby realizujące wycinkę w lesie wycinają również drzewa będące przedmiotem niniejszej sprawy. Jednak myślała, że były wycinane drzewa na granicy działki K. B. i Lasów Państwowych. Drzewa przez dwa lata leżały na granicy działki i usunął, je K. B..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2021, poz. 137).

Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie - art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 329 ze zm.; dalej w skrócie P.p.s.a.). Uwzględniając skargę na decyzję Sąd uchyla ten akt w całości albo w części na warunkach określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit a-c P.p.s.a., względnie stwierdza jego nieważności, gdy spełnione są przesłanki wskazane w art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. albo stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

Skarga okazała się uzasadniona, aczkolwiek częściowo z innych względów niż podnoszone przez skarżącego.

W przepisie art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1098 z późn. zm.) uregulowana została administracyjna odpowiedzialność prawna za działania godzące w ochronę drzew i krzewów, które określa się deliktami administracyjnymi.

Administracyjną karę pieniężną wymierza się, między innymi, za usunięcie drzewa lub krzewu bez wymaganego zezwolenia (art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody) oraz za usunięcie drzewa lub krzewu bez zgody posiadacza nieruchomości (art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody).

Przyjmuje się, że w przypadku kar pieniężnych za usunięcie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia odpowiedzialność została ograniczona do usunięcia drzew lub krzewów bez zezwolenia. W związku z tym w pierwszej kolejności organ administracji powinien dokonać ustaleń, czy podmiot, który usunął drzewa lub krzewy, mógłby uzyskać zezwolenie na ich usunięcie, a zatem, czy jest posiadaczem nieruchomości, na której one rosły (K. Gruszecki [w:] Ustawa o ochronie przyrody. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2021, art. 88).

Jednocześnie wskazuje się, że kara za usunięcie drzew lub krzewów bez zgody posiadacza nieruchomości stanowi rozwiązanie, które zostało wprowadzone w celu uszczelnienia systemu odpowiedzialności administracyjnej przez umożliwienie pociągnięcia do odpowiedzialności za usunięcie drzew także podmiotów innych niż posiadacze nieruchomości (K. Gruszecki [w:] Ustawa o ochronie przyrody. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2021, art. 88)

Podmiotem mającym interes prawny w sprawie wymierzenia kary pieniężnej decyzją administracyjną, a więc stroną postępowania, jest wyłącznie ten podmiot, który dopuścił się czynu, za który ustawodawca przewidział tę karę. Nie może natomiast być uznany za stronę w postępowaniu prowadzonym w sprawie wymierzenia kary pieniężnej inny podmiot (np. ten, na którego gruncie rosły drzewa, lub który zawiadomił organ o wycięciu drzew i domaga się zastosowania kary wobec innego podmiotu (wyrok NSA z 8.03.2007 r., II OSK 428/06, LEX nr 325265).

Postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia jest postępowaniem, którego jedynym celem jest ukaranie sprawcy nielegalnego czynu za popełnienie deliktu administracyjnego. Kara nakładana w tym postępowaniu jest zatem karą nakładaną w związku z naruszeniem interesu publicznego, nie zaś w związku z naruszeniem indywidualnego interesu właściciela. Właściciel może dochodzić od sprawcy odszkodowania za usunięcie drzew z jego nieruchomości na drodze cywilnej (wyrok NSA z 6.03.2019 r., II OSK 966/17, LEX nr 2664598).

Przypomnieć należy, że stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek - art. 28 ustawy dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm. - dalej w skrócie "K.p.a.").

O wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie (art. 61 § 4 K.p.a.). Od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (art. 127 § 1 K.p.a.) O wniesieniu odwołania organ administracji publicznej, który wydał decyzję, zawiadomi strony (art. 131 K.p.a.).

Tymczasem analiza przekazanych Sądowi akt sprawy ujawnia następujący przebieg kontrolowanego postępowania administracyjnego.

Burmistrz Miasta i Gminy W., w dniu 19 listopada 2021 roku, na skutek zawiadomienia posiadacza nieruchomości (właściciela działki geodezyjnej [...] w P.1, wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie 8 drzew bez zgody posiadacza nieruchomości.

Organ przeprowadził postępowanie z udziałem posiadacza nieruchomości (I. J.) oraz Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo C.. Decyzja o umorzenie postępowania została doręczona wskazanym podmiotom.

Z kolei Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na skutek odwołania I. J., przeprowadziło postępowanie odwoławcze bez udziału Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo C.. Rozstrzygnięcie utrzymujące w mocy decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego Kolegium doręczyło wnoszącemu odwołanie oraz Burmistrzowi Miasta i Gminy W..

Organ obu instancji wskazały tożsame podstawy materialnoprawne dla wyznaczeniu kręgu podmiotowe postępowania administracyjnego, tj. przepis art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody.

Opisane powyżej rozbieżności w oznaczeniu kręgu stron postępowania administracyjnego, powoływanie tożsamych podstaw prawnych wydanych rozstrzygnięć, a przy tym brak jakiegokolwiek omówienia tych kwestii w uzasadnieniu obu wydanych decyzji, ma ten skutek, że Sąd nie mógł jednoznacznie określić przedmiotowo/podmiotowego zakresu wydanych rozstrzygnięć.

Jeśli nawet przyjąć, że posiadacz nieruchomości (I. J.) został uznany przez Burmistrza za stronę postępowania, bo jako osoba potencjalnie odpowiedzialna za usunięcie drzew bez zezwolenia posiada interes prawny w ustaleniu podmiotu, któremu winna zostać wymierzona kara administracyjna i tym samym uchylona ewentualna jego odpowiedzialności (porównaj wyrok WSA w Szczecinie z 5.05.2022 r., II SA/Sz 1232/21, LEX nr 3354356), to mając na uwadze zakres podmiotowy postępowania prowadzonego przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym uznać należy, że wbrew powołanym podstawom prawnym, umorzone zostało postępowania w przedmiocie odpowiedzialności skarżącego za usunięcie drzew bez zezwolenia, gdyż Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo C., podmiot wskazywany, jako ten, który usunął sporne drzewa bez zgody posiadacza nieruchomości, zostało pominięte, jako strona w tym postępowaniu.

Podkreślić należy, że organ I instancji w uzasadnieniu decyzji odnotowuje stanowisko leśniczego, że "właściciele gruntów przylegających do pododdziałów [...]a-[...]b przebywali na zarządzanym przez siebie terenie, równolegle usuwając obalone, połamane i poprzechylane drzewa przy użyciu pilarek".

Ujawnione i powołane powyżej nieprawidłowości rodzą wątpliwości, co do tego w jakiej sprawie zapadała decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego, a także co do tego, czy przedmiotem postępowania w pierwszej i drugiej instancji była ta sama sprawa administracyjna. W tym stanie rzeczy Sąd doszedł do przekonania o konieczności uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W..

Niezależnie od powyższego Sąd podzielił stanowisko skarżącego, że rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania jest przedwczesne, bo dokonane z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 105 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. w związku z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody.

Zgodnie z treścią art. 105 § 1 K.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

Organy trafnie przyjmują, że bezprzedmiotowe jest postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji (wyrok NSA w Warszawie z 23.01.2003 r., II SA 428/01, LEX nr 137801).

Podkreślić jednak należy, że okoliczności powodujące bezprzedmiotowość muszą być stwierdzone i wykazane w decyzji o umorzeniu postępowania. W uzasadnieniu decyzji o umorzeniu należy zamieścić wyjaśnienie, dlaczego postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, a ponadto zamieścić w nim ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, poprzedzoną należytym wyjaśnieniem stanu faktycznego sprawy.

Tymczasem postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez Burmistrza Miasta i Gminy W. ograniczone zostało w istocie do wizji terenowej działki geodezyjnej [...] w P.1. Wizja potwierdziła usunięcie drzew z działki skarżącego. Zgodnie z zapisami protokołu dokonano pomiaru obwodów pozostałości drzew brzozy brodawkowatej. Na wysokości 5cm stwierdzono obwód pozostałości o wymiarze: 106cm, 103cm, 84cm, 119cm, 159cm, 116cm, 135cm oraz 115cm. W protokole stwierdzono, że na podstawie rozkładu pozostałości trudno ocenić czas faktyczny usunięcia drzew (pozostałości spróchniałe porośnięte grzybami saprofitycznymi). Wykonano dokumentację fotograficzną.

Poza wskazanym protokołem z wizji terenowej do akt sprawy włączone zostały: pismo Komendy Powiatowej Policji z dnia 21 marca 2022 roku, pisma I. J. kierowane do Nadleśnictwa C. z dnia 24 stycznia 2021 roku oraz z dnia 23 lutego 2022 roku, pismo Nadleśnictwa C. z dnia 2 marca 2022 roku, notatka służbową Specjalisty SL ds. Hodowli lasu A. B. z dnia 27 stycznia 2021 roku, notatka służbowa Leśniczego Leśnictwa P. D. P. z dnia 27 stycznia 2021 roku oraz notatka służbowa dotyczącą wizji terenowej w leśnictwie P. oraz S. z dnia 17 marca 2021 podpisana przez inżyniera nadzoru R. W..

Przy takim materiale dowodowym organy uznały, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, gdyż "nie udało się ustalić podmiotu odpowiedzialnego za wycięcie drzew, ich stanu fitosanitarnego, a nawet czasu, w którym doszło do usunięcia drzew, co warunkuje nałożenie kary administracyjnej za usunięcie drzew bez zgody posiadacza nieruchomości".

Powyższe stanowisko nie koresponduje z treścią uzasadnienia decyzji wydanej przez Burmistrza, gdzie wskazuje się, iż "strony postępowania zgodnie stwierdziły, że wycinka drzew nastąpiła podczas prac związanych z uprzątaniem lasu po nawałnicy". Organ za zasadne uznał przypuszczać "zaistnienie konieczności usunięcia zagrożenia dla pracowników poprzez wycięcie drzew złamanych lub pochylonych".

Burmistrz stwierdza w uzasadnieniu decyzji, że "brak jest dokumentacji fotograficznej obrazującej stan fitosanitarny drzew przed usunięciem". Jednak w aktach sprawy nie ma śladu, aby organ podejmował jakiekolwiek działania w celu ustalenia czy taka dokumentacja w ogóle istnieje.

Z niewyjaśnionych powodów istotna, a nawet rozstrzygająca część ustaleń faktycznych kontrolowanej sprawy, oparta został na notatkach służbowych.

Organy nawet nie podejmowały próby pozyskania dokumentacji planistycznej oraz dokumentacji dotyczącej zlecenia oraz realizacji prac związanych z uprzątaniem lasu po nawałnicy, podczas których to, według zgodnego stanowiska stron postępowania, dokonano usunięcia spornych drzew.

Organy nie rozważały możliwości korzystania z osobowych źródeł dowodowych, a taka konieczność wydaje się zasadna na gruncie oświadczeń składanych przez skarżącego do protokołu rozprawy sądowej.

Niemniej, nawet przy tak ograniczonym zakresie czynności dowodowych, organ ustalił, że uprzątnięcie lasu po nawałnicy odbywało się w ramach umowy z dnia 15 stycznia 2019 roku oraz na podstawie zlecenia z dnia 17 stycznia 2019 roku.

Organ ujawnił przy tym, że podmiot wykonujący prace porządkowe (Konsorcjum Z. ) działał na zlecenie, jak można się domyślać, Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo C..

Przypomnieć zatem należy, że podstawą do obciążenia odpowiedzialnością z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody określonego podmiotu jest wykazanie, że istnieje związek przyczynowy pomiędzy działaniem tego podmiotu a zniszczeniem drzew (wyrok NSA z 13.12.2017 r., II OSK 677/16, LEX nr 2452235).

Całkowicie niezrozumiała dla Sądu, w kontekście rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania administracyjnego, jest argumentacja odwołująca się do stanu fitosanitarnego usuniętych drzew z powołaniem się na przepis art. 89 ust. 6 ustawy o ochronie przyrody.

Umorzenie postępowania administracyjnego należy traktować jako środek ostateczny, mający zastosowanie tylko w tych sytuacjach, kiedy nie ma możliwości podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, co wynika z wystąpienia trwałej przeszkody uniemożliwiającej wydanie rozstrzygnięcia co do istoty sprawy.

Tymczasem zgodnie z powołanym przepisem art. 89 ust. 6 ustawy o ochronie przyrody "w przypadku usunięcia drzewa obumarłego albo nierokującego szansy na przeżycie, złomu lub wywrotu, wysokość administracyjnej kary pieniężnej obniża się o 50%". Zatem nie można przyjmować, że "zaistnienie konieczności usunięcia zagrożenia dla pracowników poprzez wycięcie drzew złamanych lub pochylonych" uzasadniało umorzenie spornego postępowania administracyjnego.

Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organy zobowiązane będą do przyjęcia zaprezentowanej powyżej wykładni oraz do usunięcia wynikających z niej braków w materiale dowodowym oraz w rozważaniach warunkujących podjęcie rozstrzygnięcia.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją Burmistrza Miasta i Gminy W..

O należnych stronie skarżącej kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 2 wyroku na podstawie art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na zasądzoną kwotę składa się uiszczony wpis od skargi (200 zł).