II SAB/Rz 194/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Marcin Kamiński /spr./ AWSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi M. C. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Prezesa Sądu Rejonowego w [...] do rozpoznania wniosku M. C. z dnia 29 lipca 2022 r. w zakresie żądania udostepnienia informacji publicznej w przedmiocie ilości awarii urządzeń rejestrujących dźwięk na rozprawach w wyżej wymienionym Sądzie w latach 2019 – 2021, które skutkowały odstąpieniem od utrwalenia przebiegu posiedzenia za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk zgodnie z art. 157 § 11 kodeksu postępowania cywilnego, ze wskazaniem dni wystąpienia awarii oraz ilości posiedzeń sądowych objętych awarią danego dnia, w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. w pozostałym zakresie skargę oddala; IV. zasądza od Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Rejonowego w [...] na rzecz skarżącego M. C. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wnioskiem z dnia 29 lipca 2022 r. przesłanym za pośrednictwem platformy ePUAP, M. C. (skarżący) zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego w [...] (Prezes Sądu) o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej statystyk awarii urządzenia rejestrującego dźwięk w latach 2019, 2020 i 2021, skutkujących brakiem możliwości technicznych nagrywania rozpraw zgodnie z art. 158 § 5 k.p.c. Skarżący wskazał, że statystyki takie powinny zawierać liczbę posiedzeń Sądu danego dnia wraz informacją pochodzącą z logów systemu rejestrującego odnośnie poprawnych i nieudanych prób nagrywania rozpraw. Skarżący wniósł również o przesłanie poddanych anonimizacji (oraz z usuniętymi informacjami niejawnymi) logów z systemu rejestrującego umożliwiających stwierdzenie, kiedy następowały próby (udane i nieudane) logowania do systemu w celu nagrywania rozpraw w dniach: [...]. Skarżący wniósł o udostępnienie powyższych informacji poprzez udostępnienie dokumentów do przeglądania (i ewentualnie kopiowania) w urzędzie, w uzgodnionym terminie oraz przesłanie informacji pocztą elektroniczną na podany we wniosku adres.

Pismem z dnia 3 sierpnia 2022 r. doręczonym skarżącemu w dniu 9 sierpnia 2022 r. Wiceprezes Sądu poinformowała, że ze względu na nakład pracy potrzebny do przygotowania wnioskowanych informacji, sezon urlopowy i potrzebę zaangażowania informatyka, ze zwolnieniem go z innych obowiązków, wniosek ten został zakwalifikowany jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej. Uzyskanie żądanych informacji wiąże się z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia. Ponieważ nie jest możliwe udostępnienie w/w informacji publicznej przetworzonej w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku, Wiceprezes Sądu zawiadomiła, że informacja taka, zostanie udzielona w ustawowym terminie nieprzekraczającym 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

W piśmie z dnia 22 sierpnia 2022 r. doręczonym skarżącemu w dniu 26 sierpnia 2022 r. Wiceprezes Sądu poinformowała, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (u.d.i.p.). Prowadzone rejestry czynności przetwarzania oraz rejestry kategorii czynności przetwarzania (tj. statystyki awarii urządzeń rejestrujących) nie stanowią informacji publicznej, lecz stanowią dokument o charakterze wewnętrznym - organizacyjnym i porządkowym. Na marginesie Wiceprezes Sądu stwierdziła, że nawet gdyby przyjąć, iż dane statyczne/dane rejestrowe, których udostępnienia żąda skarżący, stanowią informację publiczną, to i tak udostępnianie takich informacji statystycznych powinno odbyć się na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej, która kompleksowo reguluje zasady i tryb udostępniania danych statystycznych, stanowiąc lex specialis w stosunku do u.d.i.p.

W dniu 29 sierpnia 2022 r. do Sądu Rejonowego w [...] wpłynęła skarga skarżącego na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w której skarżący zarzucił naruszenie:

1) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,

2) art. 1 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, poprzez niezasadne uznanie, iż przedmiotem wniosku nie jest udostępnienie informacji publicznej, a w konsekwencji nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek,

3) art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p. poprzez ustalenie przez organ celu wniosku o dostęp do informacji publicznej oraz uzależnienie decyzji o udzieleniu informacji publicznej od wyniku dociekań organu,

4) dobrego obyczaju poprzez sugestie, że w swoim piśmie skarżący używa kategorycznych sformułowań.

Wobec powyższego skarżący wniósł o zobowiązanie Prezesa Sądu do załatwienia wniosku z dnia 29 lipca 2022 r. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący wrócił uwagę, że z treści wniosku z dnia 29 lipca 2022 r. nie wynika bezpośrednio cel uzyskania dostępu do informacji publicznej, co prowadzi do wniosku, że Prezes Sądu przed odrzuceniem wniosku podjął starania ustalenia celu osoby wnioskującej. Ustalenie tego celu stanowi naruszenie prawa. Skarżący wyjaśnił przy tym, że fragmenty logów, o które wnioskuje, dotyczą sprawy toczącej się przed Sądem Rejonowym w [...] o sygn. akt [...]. W trakcie postępowania odbyło się sześć rozpraw, na które został wezwany w dniach: [...]. Na każdą z rozpraw skarżący stawił się osobiście. W dniach [...] z uwagi na brak możliwości technicznych utrwalenia przebiegu posiedzenia za pomocą urządzeń rejestrujących dźwięk albo obraz i dźwięk, Przewodnicząca zarządziła sporządzenie protokołu pisemnie, nie informując podczas rozprawy o tym fakcie obecnych na sali, co skutkowało brakiem nagrania posiedzenia Sądu. System rejestrujący zawiódł podczas dwóch z sześciu posiedzeń Sądu co stanowi 33% zawodności. Dnia [...] przesłuchiwani byli świadkowie strony przeciwnej zaś dnia [...] został ogłoszony wyrok. Do protokołu rozprawy z dnia [...] skarżący zgłosił wniosek o uzupełnienie protokołu rozprawy, który został odrzucony. Skarżący stwierdził, że ustalenia organu co do oceny celu, w jakim domaga się udzielenia wglądu w logi systemu rejestrującego, nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia wniosku. Istota sprawy nie sprowadza się bowiem do oceny zamiarów wnioskującego, lecz tego, czy wniosek dotyczył informacji publicznej. O tym, czy dana informacja jest informacją publiczną decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Jednocześnie błędem jest utożsamianie prawa do informacji ze sprawą publiczną. Uzyskiwana informacja ma charakter obiektywny i może być dowolnie wykorzystywana. Logi systemu rejestrującego nie stanowią li tylko dokumentu o charakterze wewnętrznym - organizacyjnym i porządkowym. W orzecznictwie przyjmuje się, że informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne, wykorzystywane przez nie systemy informatyczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują. Jednocześnie każdy podzbiór zbioru danych informacji publicznej stanowi z konieczności informację publiczną. W przypadku przedmiotowego wniosku jest to fragment logów, którym skarżący jest szczególnie zainteresowany.

Skarżący wskazał, że art. 61 ust. 1 Konstytucji RP stanowi normatywną podstawę prawa do informacji publicznej. Stanowi on o tym, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Informacje, o których udostępnienie skarżący się zwrócił, stanowią przedmiot konstytucyjnego uprawnienia, bowiem stanowią informacje o działalności władzy sądowniczej, w jakim zakresie realizowane jest prawo do rejestracji czynności sądu za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk (ustawa z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2010 r. Nr. 108, poz. 684)) oraz w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 sierpnia 2011 r. w sprawie zapisu dźwięku albo obrazu i dźwięku z przebiegu posiedzenia jawnego (Dz. U. z 2011 r., Nr 175, poz. 1046). Zgodnie natomiast z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Informacją publiczną są nie tylko dokumenty i informacje wytworzone przez podmiot publiczny (czyli wykonujący zadania publiczne lub wykorzystujący mienie publiczne), ale także dokumenty do takiego podmiotu odnoszone.

Skarżący podkreślił, że orzeczenia sądowe, na które powołuje się Prezes Sądu zapadły na tle konkretnych stanów faktycznych i nie mają waloru źródła powszechnie obowiązującego prawa.

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu wniósł o oddalenie skargi, a także o zasądzenie kosztów postępowania, o ile takie powstaną.

Prezes Sądu stwierdził, że wypełnił ustawowe obowiązki wynikające z u.d.i.p., bowiem udzielił wyczerpującej odpowiedzi na wniosek skarżącego i swoje stanowisko odpowiednio uzasadnił.

W ocenie Prezesa Sądu prowadzone rejestry czynności przetwarzania oraz rejestry kategorii czynności przetwarzania (tj. statystyki awarii urządzeń rejestrujących) nie stanowią informacji publicznej, lecz stanowią dokument o charakterze wewnętrznym - organizacyjnym i porządkowym. Celem prowadzenia rejestrów/statystyk jest usystematyzowanie wykonywanych operacji przetwarzania danych pod względem zgodności z wymaganiami prawnymi. Powyższa okoliczność przesadza o wewnętrznym i organizacyjnym charakterze wspomnianych rejestrów. Dokumentacja o charakterze wewnętrznym bądź też aktywność o charakterze technicznym stanowią taki rodzaj aktywności podmiotu, który nie jest nośnikiem informacji publicznej. Waloru takiej informacji nie mają np. informacje techniczne, dotyczące np. sposobu funkcjonowania danego narzędzia użytkowanego przez organ. Jest to uzasadnione chociażby przyczynami związanymi z potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa i integralności danego narzędzia przed ingerencją tak wewnętrzną jak i zewnętrzną. Należy każdorazowo zatem oddzielać problematykę regulowaną u.d.i.p., od problematyki związanej z techniczną sferą funkcjonowania narzędzi, jakimi organ posługuje się realizując zadania publiczne. Udostępnianie informacji technicznych np. wskazujących na częstotliwość logowania się do danego narzędzia, czy przedstawiających okresy aktywności lub zmniejszonej aktywności w systemie teleinformatycznym organu, może prowadzić do ujawnienia danych mających istotny wpływ np. na bezpieczeństwo danego narzędzia informatycznego.

Dodatkowo Prezes Sądu podkreślił, że skarżący żąda udostępnienia informacji, która dotyczy bezpośrednio jego interesów (jego prywatnej sprawy sądowej), co wprost wynika z treści skargi. W skardze wskazane bowiem zostało, że podczas rozpraw sądowych z udziałem skarżącego (jako strony postępowania), z uwagi na brak możliwości technicznych utrwalenia przebiegu posiedzenia za pomocą urządzeń rejestrujących dźwięk albo obraz i dźwięk, Przewodnicząca zarządziła sporządzenie pisemnego protokołu, do którego skarżący złożył wniosek o jego uzupełnienie i który to wniosek został odrzucony. Skarżący próbuje zatem uzyskać informację, w trybie dostępu do informacji publicznej, wyłącznie po to, aby zweryfikować prawidłowość protokołu pisemnego sporządzonego w jego prywatnej sprawie. Nie chodzi mu zatem o uzyskanie informacji w sprawie publicznej, lecz o zebranie argumentów do kwestionowania protokołu w prywatnej sprawie sądowej, której jest stroną. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się natomiast, że żądana informacja, aby uzyskała walor informacji publicznej musi dotyczyć zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. "sprawy publicznej". Przedmiotem takiej informacji jest zatem problem lub kwestie, które mają znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli lub też są ważne z punktu widzenia poprawności funkcjonowania organów państwa. Celem ustawy nie jest zatem zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb wnioskodawcy, bowiem u.d.i.p. ma służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu związanemu z funkcjonowaniem publicznych instytucji. Wnioski o udostępnienie informacji publicznej składane przez podmioty, których interesów dotyczą, nie są zatem wnioskami o udzielenie informacji publicznej, bowiem nie odnoszą się do sprawy publicznej. Podsumowując Prezes Sądu stwierdził, że u.d.i.p. nie może być nadużywana i wykorzystywana do uzyskania wiedzy w prywatnych celach. Jeżeli zatem dana informacja żądana jest w celu niezwiązanym ze społeczną kontrolą władzy publicznej, a okoliczności wskazują na prywatny interes wnioskodawcy, dotyczący jego indywidualnej sprawy, to uznać należy, że żądanie takie nie dotyczy w istocie udostępnienia informacji publicznej.

Prezes Sądu stwierdził, że w ustawowo przewidzianym terminie, poinformował skarżącego, iż z uwagi na fakt, że jego wniosek nie został zakwalifikowany jako wniosek o udzielenia informacji publicznej, co potwierdza analiza orzeczeń sądów administracyjnych, brak jest podstaw do wydawania decyzji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., a zatem prawidłową reakcją na przedmiotowy wniosek jest pismo zawiadamiające, że wniosek nie dotyczy informacji publicznej i w związku z tym informacja nie zostanie skarżącemu udzielona. Wobec powyższego, bezczynność organu w przedmiotowym stanie faktycznym nie miała miejsca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sprawa została rozpoznana i rozstrzygnięta zgodnie z zasadą niezwiązania granicami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W świetle powyższej zasady Sąd nie jest związany zakresem zaskarżenia, wnioskami skargi, podniesionymi zarzutami oraz powołaną podstawą prawną, kontrolując z urzędu zaskarżone działania lub zaniechania kompetencyjne skarżonego organu oraz sankcjonując je w granicach wyznaczonych w art. 149 p.p.s.a.

Przedmiotowa skarga podlegała częściowemu uwzględnieniu.

Warunek podmiotowy obowiązku udostępnienia informacji publicznej został spełniony i nie był on sporny między stronami postępowania (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Zagadnieniem spornym okazała się natomiast realizacja warunku przedmiotowego.

Zgodnie z ogólną definicją ustawową informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), rozumianych jako dane o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, organów samorządu gospodarczego i zawodowego i innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust. 1 Konstytucji RP). Przykładowy zakres przedmiotowy informacji stanowiących informacje publiczne zawiera art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Należy przy tym zastrzec, że przesłanka legitymacji wnioskowej w sprawie o udzielenie dostępu do informacji publicznej jest bardzo szeroka, gdyż – z zastrzeżeniem wyjątków, o których mowa w art. 5 oraz przepisach ustaw szczególnych (por. art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), oraz informacji publicznej przetworzonej (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), każda osoba ma prawo dostępu do informacji publicznej, niezależnie od posiadania w tym zakresie interesu prawnego lub faktycznego, a podmiot zobowiązany do jej udostępnienia nie może żądać wykazania istnienia przesłanek lub celów żądania udostępnienia informacji publicznej.

W sprawie wszczętej wnioskiem skarżącego z dnia 29 lipca 2022 r. zażądano udostępnienia dwóch kategorii danych. Po pierwsze, przedmiotem żądania stały się informacje dotyczące ilości awarii urządzeń rejestrujących dźwięk na rozprawach w Sądzie Rejonowym w [...] w latach 2019 – 2021, które skutkowały odstąpieniem od utrwalenia przebiegu posiedzenia za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk zgodnie z art. 157 § 1 (1) kodeksu postępowania cywilnego, ze wskazaniem dni wystąpienia awarii oraz ilości posiedzeń sądowych objętych awarią danego dnia, a ponadto informacje "pochodząc z logów systemu rejestrującego" co do "poprawnych i nieudanych prób nagrywania rozpraw". Po drugie, skarżący zażądał udostępnienia "poddanych anonimizacji (oraz z usuniętymi informacjami niejawnymi)" informacji dotyczących "logów z systemu rejestrującego umożliwiających stwierdzenie, kiedy następowały próby (udane i nieudane) logowania do systemu w celu nagrywania rozpraw w dniach: [...]".

Pierwsza kategoria informacji niewątpliwie realizuje znamiona definicyjne informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że informacje publiczne to informacje wytworzone przez organy władzy publicznej lub inne podmioty publiczne w zakresie wykonywania zadań publicznych, a także informacje niewytworzone przez podmioty publiczne, które odnoszą się do tych podmiotów i są przez nie wykorzystywane w celu lub w związku z realizacją zadań publicznych. O zakwalifikowaniu określonej informacji jako informacji publicznej decyduje ostatecznie treść i charakter informacji, a nie rodzaj lub status dokumentu lub innego nośnika informacji (por. wyrok NSA z 19 kwietnia 2021 r., III OSK 317/21, LEX nr 3184899; wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2022 r., III OSK 4371/21, LEX nr 3341887). W związku z powyższym należy stwierdzić, że informacje dotyczące zasad oraz prawidłowości lub skuteczności działania urządzeń rejestrujących dźwięk na rozprawach sądowych w trybie art. 157 § 1 (1) k.p.c. oraz systemów informatycznych sterujących powyższymi urządzeniami są informacjami publicznymi. Informacje te dotyczą nie tylko danego sądu powszechnego (np. rejonowego) jako podmiotu władzy publicznej, lecz przede wszystkim odnoszą się do zasad funkcjonowania tego podmiotu, w tym trybu działania danej jednostki organizacyjnej sądu (np. określonego wydziału sądu) oraz sposobu załatwiania spraw sądowych zgodnie z właściwą procedurą (np. k.p.c.), a w przypadku, gdy awarie określonych urządzeń lub systemów teleinformatycznych danego sądu są poddawane rejestracji lub ewidencjonowaniu – także rejestrów lub ewidencji prowadzonych w sądzie (zob. art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a, d, f u.d.i.p.). W postępowaniu sądowym prowadzonym na podstawie k.p.c., dane dotyczące sposobu realizacji zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości obejmują więc także dane dotyczące okoliczności związanych z wystąpieniem okoliczności uzasadniających odstąpienie od zasady utrwalania przebiegu posiedzenia za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk (zob. art. 157 § 1 (1) w zw. z art. 158 § 2 k.p.c.). Szczegółowe zasady dokonywania rejestracji dźwięku albo obrazu i dźwięku z przebiegu posiedzenia w postępowaniu cywilnym reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie zapisu dźwięku albo obrazu i dźwięku z przebiegu posiedzenia jawnego w postępowaniu cywilnym. Określone unormowania techniczno-procesowe w tym zakresie zawiera również zarządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej (zob. § 2 ust. 2 pkt 1, § 30 i n., § 64 i n.).

Nie ulega zatem wątpliwości, że informacje dotyczące zasad lub sposobu funkcjonowania urządzeń technicznych utrwalających dźwięk lub obraz na posiedzeniach sądowych lub systemów informatycznych sterujących powyższymi urządzeniami, które łącznie służą realizacji przez sądy powszechne zadań publicznych (w tym zadań z zakresu sprawowania wymiaru sprawiedliwości), są informacjami publicznymi, a ich pozyskanie zmierzające do kontroli społecznej prawidłowości lub skuteczności wykonywania tych zadań za pomocą tego rodzaju urządzeń lub systemów jest istotne dla interesu publicznego związanym z dążeniem do sprawnego funkcjonowaniem Państwa i jego organów oraz skutecznego wykonywania zadań publicznych. Wniosek powyższy odnosi się także do informacji o prawidłowości funkcjonowania (w sensie negatywnym – o ilości awarii) urządzeń rejestrujących dźwięk na rozprawach w danym sądzie w określonej perspektywie czasowej, w szczególności awarii skutkujących odstąpieniem od utrwalenia przebiegu posiedzenia za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk zgodnie z art. 157 § 1 (1) k.p.c. Zakres tak rozumianej informacji publicznej może obejmować dane statystyczne co do ilości lub kalendarzowego wskazania dni, w których wystąpiła tak rozumiana awaria techniczna, oraz ilości posiedzeń sądowych objętych awarią danego dnia. W tym zakresie przedmiotowa skarga podlegała uwzględnieniu przez zobowiązanie skarżonego organu na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 29 lipca 2022 r. w zakresie wyznaczonym w punkcie pierwszym wydanego wyroku, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jego odpisu ze stwierdzeniem prawomocności wraz z aktami sprawy.

Nie jest natomiast uzasadnione żądanie udostępnienia skarżącemu informacji pochodzących "z logów systemu rejestrującego odnośnie poprawnych i nieudanych prób nagrywania rozpraw". Informacje te nie wykazują bezpośredniego związku z informacjami na temat trybu działania sądu i jego jednostek organizacyjnych w zakresie realizacji zadań publicznych oraz sposobu załatwiania spraw sądowych. Dotyczą one bowiem jedynie wewnętrznych kwestii technicznych związanych ze sposobem działania danego urządzenia lub fragmentu systemu informatycznego, które mogą dopiero prowadzić do awarii funkcjonowania tych urządzeń lub systemów, a dopiero ta ostatnia informacja ma znaczenie jako informacja publiczna. Ponadto, jak wynika z pisma z dnia 4 sierpnia 2022 r. skierowanego przez administratora systemu informatycznego Sądu Rejonowego w [...] do Prezesa tego Sądu, zagadnienie tzw. logów z informacjami o zalogowaniu w systemie informatycznym ma inny zakres niż żądany przez skarżącego. W szczególności informacje te nie są związane z danymi w zakresie operacji rozpoczęcia, przerwania lub zakończenia nagrywania rozpraw, lecz z danymi co do uruchomienia lub zamknięcia systemu przez protokolanta. Wobec powyższego w tym zakresie należało żądanie skargi oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a. (punkt trzeci wyroku).

Pozbawione podstaw jest także żądanie udostępnienia "poddanych anonimizacji (oraz z usuniętymi informacjami niejawnymi) logów z systemu rejestrującego umożliwiających stwierdzenie, kiedy następowały próby (udane i nieudane) logowania do systemu w celu nagrywania rozpraw w dniach: [...]". Po pierwsze, jak już stwierdzono, dane te mają wewnętrzny charakter techniczny i jako takie nie są skierowanymi na zewnątrz informacjami publicznymi. Po drugie, dane te – w zakresie żądania skarżącego co do udostepnienia informacji publicznych o awariach technicznych urządzeń rejestrujących dźwięk na rozprawach w Sądzie Rejonowym w [...] w latach 2019 – 2021, które skutkowały odstąpieniem od utrwalenia przebiegu posiedzenia za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk zgodnie z art. 157 § 1 (1) k.p.c. – są objęte ogólnym żądaniem, które zostało uwzględnione w punkcie pierwszym wyroku. Po trzecie, jak wynika z danych udostępnionych przez skarżonego Prezesa Sądu, skarżący jako uczestnik postępowania sądowego w określonej sprawie cywilnej brał udział przed ww. Sądem m.in. w dniach [...] w rozprawach, podczas których wystąpiły przeszkody techniczne w nagrywaniu posiedzenia w trybie art. 157 k.p.c. Oznacza to, że żądanie skarżącego, co zostało przez niego przyznane we wniosku z dnia 29 lipca 2022 r., nie dotyczy informacji publicznych o znaczeniu ogólnospołecznym, lecz informacji publicznych związanych z indywidualną sprawą publiczną, której jest uczestnikiem. W tym zakresie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego kwestionuje się prawo do wykorzystywania wniosków o udostępnienie informacji publicznej dla realizacji własnych, "subiektywnych interesów" lub celów, m.in. w związku z indywidualną sprawą publiczną (por. np. wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 2020 r., I OSK 1561/19, LEX nr 2982166). W tym stanie rzeczy żądanie skargi w tym zakresie należało również oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a. (punkt trzeci wyroku).

Jednocześnie Sąd działając na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. w punkcie drugim wyroku orzekł, że bezczynność skarżonego organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W działaniach i zaniechaniach organu nie można bowiem dopatrzeć się takich cech, które mogłyby stać się podstawą do oceny, że w sprawie doszło do celowego lub uporczywego naruszenia praw podmiotowych skarżącego.

O kosztach postępowania sądowego, na które złożył się uiszczony wpis (100 złotych), orzeczono w punkcie czwartym wyroku, zasądzając na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. – od skarżonego organu jako podmiotu reprezentującego jednostkę organizacyjną Skarbu Państwa na rzecz strony skarżącej – ich zwrot.