III CZ 20/13

postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2013-04-05

Najważniejsze z orzeczenia

Sąd Najwyższy uznał, że apelacja mogła zostać odrzucona, ponieważ strona nie uzupełniła braku formalnego polegającego na niezłożeniu odpisu pisma procesowego. Podkreślono, że obowiązek dołączenia odpisów dotyczy także pism składanych w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków. Orzeczenie jest ważne dla praktyki, bo pokazuje rygorystyczne podejście do formalnych wymogów apelacji i ciężaru wykazania wad doręczenia.

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CZ 20/13
Data orzeczenia2013-04-05
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział III
SędziowieAnna Owczarek, Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący), Maria Szulc (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CZ 20/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący) SSN Anna Owczarek SSN Maria Szulc (sprawozdawca) w sprawie z powództwa S. T. przeciwko K. Radzie Niepełnosprawnych o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 kwietnia 2013 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 października 2012 r., 1. oddala zażalenie; 2. przyznaje od Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego adwokatowi M. G. wynagrodzenie w kwocie 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych podwyższone o stawkę podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił na podstawie art. 373 k.p.c. apelację powódki S. T. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 maja 2012 r. uznając, że mimo prawidłowo doręczonego wezwania nie uzupełniła ona braku formalnego apelacji poprzez złożenie odpisu pisma procesowego z dnia 19 września 2012 r. W zażaleniu powódka zarzuciła, że nie otrzymała wezwania do złożenia powyższego pisma procesowego, a nadto jego brak nie stanowił przeszkody do nadania biegu apelacji i wniosła o skuteczne doręczenie wezwania do uzupełnienia braku formalnego apelacji oraz o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 368 § 1 w zw. z art. 128 § 1 k.p.c. pismo procesowe, jakim jest apelacja, powinno spełniać szczególne wymogi przewidziane dla tego rodzaju środka zaskarżenia, a nadto czynić zadość podstawowym wymogom stawianym pismom procesowym, a zatem do apelacji strona powinna dołączyć jej odpisy i odpisy załączników celem doręczenia stronie przeciwnej. Regulacja ta ma również zastosowanie do pism procesowych złożonych celem uzupełnienia braków formalnych apelacji. Ratio legis tego przepisu polega na umożliwieniu stronie przeciwnej zaznajomienia się z materiałem procesowym oraz przygotowania do udziału w postępowaniu (por. postanowienie z dnia 19 grudnia 2006 r., V CZ 103/06, niepubl.). Z treści zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków, odpisów pism wysłanych do powódki, adnotacji na tych pismach o ich wysłaniu oraz treści zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że powódka została wezwana do uzupełnienia braku formalnego apelacji poprzez złożenie odpisu pisma z dnia 19 września 2012 r. oraz uiszczenie opłaty. Strona może kwestionować prawidłowość doręczenia, jednakże spoczywa na niej ciężar wykazania, że przesyłki nie otrzymała lub otrzymała ją w innym terminie, niż uwidoczniony na zwrotnym poświadczeniu odbioru. Fakt odebrania przesyłki bez zastrzeżeń oraz niezakwestionowanie w piśmie złożonym w wykonaniu wezwania) odnoszącym się wyłącznie do wezwania do opłaty (nie pozwala na przyjęcie, że powódka temu obowiązkowi sprostała. Brak jest również podstaw do uznania, że brak odpisu nie stanowił przeszkody do nadania biegu apelacji, skoro w piśmie z dnia 19 września 3 2012 r. powódka wskazała wartość przedmiotu zaskarżenia, zarzuty oraz ich uzasadnienie. Z tych względów zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej orzeczono na podstawie § 2 pkt 3, § 6 pkt 7 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2 i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). db

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)