III CZ 49/11

postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2011-10-20

Najważniejsze z orzeczenia

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie dotyczące postanowienia Sądu Apelacyjnego, który odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji w sprawie o zapłatę. Orzeczenie podkreśla, że przedmiotowe postanowienie nie kończy postępowania i nie jest podstawą do wniesienia skargi kasacyjnej, co ma istotne znaczenie dla terminowości i formalności procesowych.

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CZ 49/11
Data orzeczenia2011-10-20
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział III
SędziowieAnna Kozłowska (autor uzasadnienia), Grzegorz Misiurek, Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CZ 49/11 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa Europejskiego Funduszu Leasingowego S.A. w W. przeciwko J. S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 października 2011 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 kwietnia 2011 r., odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 1 marca 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 8 listopada 20101 r., sygn. akt I C 677/10, jako nieopłaconą w terminie. Zażalenie pozwanej na to postanowienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 22 marca 2011 r. odrzucił, jako spóźnione. Pozwana złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji i wniosek ten, Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2011 r., jako złożony z naruszeniem terminu z art. 169 §1 k.p.c., odrzucił. Postanowienie z dnia 19 kwietnia 2011 r. zaskarżyła zażaleniem pozwana. Domagając się jego uchylenia zarzuciła wadliwe odrzucenie apelacji i wadliwe przyjęcie uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu złożenia apelacji. Sad Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. zażaleniem do Sądu Najwyższego objęte są postanowienia sądu II instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu I instancji (§ 1) oraz te postanowienia, które zapadły w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna i są postanowieniami kończącymi postępowanie w sprawie, ale nie są postanowieniami w przedmiocie odrzucenia pozwu lub umorzenia postępowania (i nie są postanowieniami wydanymi w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu I instancji – § 2). Zaskarżone zażaleniem postanowienie nie należy do żadnej z tych kategorii, w szczególności nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Dotyczy wniosku o przewrócenie terminu do wniesienia apelacji, czyli wniosku zmierzającego do zainicjowania postępowania wpadkowego, którego celem nie było jednak rozstrzyganie ani o zasadności roszczeń dochodzonych przez strony, ani też dopuszczalności wyrokowania w sprawie, a jedynie rozstrzygnięcie czy uchybienie terminowi do dokonania czynności procesowej było zawinione przez stronę (por. postanowienia Sądu 3 Najwyższego: z dnia 6 lipca 2002 r. IV CZ 92/02 Lex 74475, z dnia 27 lutego 2002 r. III CZ 14/02 Lex 54470, z dnia 11 lutego 2000 r. III CKN 1084/99 Lex 529742 , z dnia 22 lutego 2006 r. III CZ 4/06 Lex 200847, z dnia 10 stycznia 2008 r. IV CZ 110/07 Lex 621784). Zażalenie, którego nie przewiduje ustawa jest zażaleniem niedopuszczalnym. Zażalenie niedopuszczalne podlega odrzuceniu, co też mając na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 art. 370 i art. 397 §2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)