III CZ 90/12

postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2012-12-12

Najważniejsze z orzeczenia

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie uczestnika, uznając, że wezwanie do uzupełnienia braków apelacji zostało skutecznie doręczone w trybie zastępczym. SN podkreślił, że art. 136 k.p.c. nie miał tu zastosowania, bo pismo wysłano na prawidłowy adres, a brak podpisu apelacji nie został usunięty w terminie. To ważne orzeczenie dla praktyki doręczeń i rygorów formalnych środków zaskarżenia.

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CZ 90/12
Data orzeczenia2012-12-12
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział III
SędziowieDariusz Zawistowski (autor uzasadnienia), Iwona Koper, Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CZ 90/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Iwona Koper SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie z wniosku P. L. przy uczestnictwie A. L. o wpis do księgi wieczystej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 grudnia 2012 r., zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 22 czerwca 2012 r., 1. oddala zażalenie; 2. przyznaje adwokatowi M. K. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi postępowania w postępowaniu zażaleniowym. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2012 r., Sąd Okręgowy odrzucił apelacię A. L. jako nieuzupełnioną w terminie co do braku w postaci jej podpisania. Zażaleniem z dnia 16 października 2012 r. A. L. zaskarżył to postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił naruszenie art. 136 § 1 k.p.c. poprzez jego błędną wykładnię oraz art. 136 § 2 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. poprzez ich zastosowanie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zarzut naruszenia art. 136 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie jest chybiony, albowiem Sąd nie stosował tego przepisu. Jak jednoznacznie wynika z akt sprawy, żalącemu doręczono zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych apelacji w trybie tzw. doręczenia zastępczego, poprzez dwukrotne awizo (art. 139 k.p.c.). Przesyłka zwierająca wezwanie do usunięcia braków apelacji została skierowana na podany w apelacji adres zamieszkania, tożsamy z tym jaki wynikał z akt sprawy. Z kolei przepis art. 136 k.p.c., na który powołuje się żalący, dotyczy pozostawienia przesyłki w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, w sytuacji w której strona zmieni miejsce zamieszkania, lecz nie powiadomi o tej zmianie sądu. Wbrew stanowisku prezentowanemu w zażaleniu, Sąd Okręgowy nie stwierdził podstaw do doręczenia przez pozostawienie pisma w aktach sprawy, w następstwie zmiany miejsca zamieszkania uczestnika postępowania, związanej z osadzeniem go w zakładzie karnym. Mąjąc na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)