III SA/Po 573/23

Dnia 20 października 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędzia WSA Marzenna Kosewska Asesor sądowy WSA Arkadiusz Skomra (spr.) Protokolant : st. sekr. sąd. Anna Skrzypczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2023 roku sprawy ze skargi K. K. na akt Zarządu Województwa z dnia 26 czerwca 2023 r. nr [...] [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oddala skargę.

W dniu 27 maja 2022 r., w odpowiedzi na ogłoszony przez Stowarzyszenie "T. ." (dalej również jako LGD) nabór wniosków, K. K. (dalej również jako "Skarżąca") złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operację w zakresie podejmowania działalności gospodarczej pt. Uruchomienie działalności związanej z prowadzeniem hotelu dla koni oraz świadczeniem usług związanych z jeździectwem i rekreacją w ramach poddziałania 19.2 "wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego PROW na lata 2014-2020.

Uchwałą Rady LGD nr [...] z dnia 20 lipca 2022r. operacja została wybrana do finansowania, uzyskując w ramach oceny 99 punktów (k. 179 akt administracyjnych).

LGD przekazała Zarządowi Województwa dokumentację z ogłoszonego naboru, w tym wniosek Skarżącej.

Z uwagi na niekompletność przesłanej dokumentacji pismem z dnia 4 kwietnia 2023 r. wezwano LGD do jej uzupełnienia.

Po dokonaniu oceny wniosku Zarząd Województwa, działając w oparciu o art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2422 ze zm.) oraz art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 943 ze zm.), aktem z dnia 26 czerwca 2023 r., nr [...] odmówił przyznania Skarżącej pomocy, o którą się ubiegała.

Uzasadniając odmowę organ wyjaśnił, iż zgodnie z informacją zawartą w złożonym wniosku o przyznanie pomocy (sekcja B.II pole 4.2 Kod PKD dla działalności związanej z realizacją operacji) podmiot wskazał, że planuje podjąć działalność gospodarczą pod kodem PKD 01.62.Z Działalność usługowa wspomagająca chów i hodowlę zwierząt gospodarskich. Co więcej dnia 01 listopada 2022 r., zgodnie z informacją zawartą w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, K. K. rozpoczęła wykonywanie ww. działalności gospodarczej pn. K. K. STAJNIA [...].

Organ zaznaczył, że operacja nie spełnia warunku przyznania pomocy określonego w § 8 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. 2019 r., poz. 664 ze zm. – dalej jako rozporządzenie), tj. pomoc na operację w zakresie określonym w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a-c nic przysługuje, jeżeli działalność gospodarcza będąca przedmiotem tej operacji jest sklasyfikowana w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) jako działalność usługowa wspomagająca rolnictwo i następująca po zbiorach.

Przeważająca działalność gospodarcza Skarżącej zgodnie z PKD 01.62.Z Działalność usługowa wspomagająca chów i hodowlę zwierząt gospodarskich, jest działalnością z grupy 01.6.

Skargę na powyższy akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła K. K. zarzucając mu naruszenie:

- przepisów prawa materialnego, tj. art. 35 ust. 1 ustawy PROW oraz art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o które wnosiłam, podczas gdy prawidłowa analiza wniosku o przyznanie pomocy winna prowadzić do odmiennych wniosków, bowiem złożony przeze mnie wniosek spełnia wszystkie warunki udzielenia wsparcia, w tym warunki określone w rozporządzeniu, co doprowadziło do odmowy przyznania pomocy.

- przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. odmowę przyznania pomocy, tj.:

1. naruszenie art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy PROW, poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji naruszenie przez organ administracji obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, w tym dokonanie pobieżnej oceny treści złożonego wniosku, wybiórcze podejście do opisywanych przez Skarżącą planów inwestycyjnych, w tym w szczególności zignorowanie (pominięcie) faktu, że głównym i podstawowym zamiarem Skarżącej w zakresie przedmiotu działalności gospodarczej objętej wnioskiem było prowadzenie hotelu dla koni oraz świadczenia usług związanych z jeździectwem i rekreacją, co bezpośrednio wynikało z uzasadnienia planowanego profilu działalności gospodarczej, a wyraźnie wskazanego we wniosku o przyznanie pomocy z dnia 2 sierpnia 2022 r., jak i biznesplanu, jak również zignorowanie stanu faktycznego obecnie prowadzonej przez Skarżącą działalności gospodarczej, polegającej w przeważającej części na świadczeniu usług hipoterapii, co doprowadziło organ do dokonania błędnego ustalenia w zakresie przedmiotu działalności gospodarczej mającej rzekomo polegać na prowadzeniu działalności usługowej wspomagającej rolnictwo i następującą po zbiorach znajdującej się według Polskiej Klasyfikacji Działalności w grupie 01.6, co miało wpływ na zaskarżone rozstrzygnięcie, albowiem odmówiono Skarżącej przyznania pomocy, mimo, iż przedmiot planowanej i prowadzonej działalności gospodarczej odpowiada wymogom przyznania pomocy w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego PROW na lata 2014 - 2020,

2. naruszenie art. 8 i art. 11 k.p.a. poprzez oparcie się na zbyt ogólnych, powierzchownych ustaleniach, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa i zasady przekonywania,

3. naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. polegające na błędnej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego uchybiając obowiązkowi wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy i w konsekwencji błędne ustalenie, że przeważającą działalnością gospodarczą objętą wnioskiem jest działalność według Polskiej Klasyfikacji Działalności z grupy 01.6, tj. działalność usługowa wspomagająca rolnictwo i następująca po zbiorach , podczas gdy z materiału dowodowego zebranego w sprawie to nie wynika,

4. naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów, albowiem organ oceniając wyniki postępowania dowodowego, powinien uwzględnić treść wszystkich przeprowadzonych dowodów, wskazując w uzasadnieniu rozstrzygnięcia fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, czego organ nie uczynił, ogólnikowo stwierdzając, że przeważająca działalność gospodarcza wnioskodawcy jest działalnością z grupy 01.6, tj. działalnością usługową wspomagająca rolnictwo i następującą po zbiorach, w sytuacji kiedy w sposób wyczerpujący udokumentowałam stan faktyczny i złożyłam stosowne wyjaśnienia, które zaprzeczają twierdzeniu organu, że przedmiotem działalności jest działalność z grupy 01.6.

Wskazując na powyższe Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu i zasądzenie kosztów postępowania oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż złożenie kompletnej i poprawnie przygotowanej dokumentacji jest obowiązkiem podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy, który powinien dochować należytej staranności w przygotowaniu dokumentacji. Postępowanie dotyczące przyznania pomocy prowadzone jest w trybie określonym ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1554).

Organ zaznaczył, iż mając do czynienia z wnioskiem skorygowanym, przygotowanym - w świetle potwierdzonej - znajomości zasad przyznawania pomocy, znajomości przepisów, które pomoc tę warunkują, a jednocześnie przygotowanym w następstwie zapoznania się z informacjami zawartymi w Instrukcji wypełnienia wniosku, przyjął - zgodnie ze złożonym we wniosku oświadczeniem, że wszelkie informacje w nim zawarte są prawidłowe i znajdują potwierdzenie w załączonych dokumentach aplikacyjnych. Opierając się zatem o informacje dotyczące podmiotu ubiegającego się o wsparcie w zakresie dotyczącym podejmowanej działalności związanej z realizacją operacji, powtórzone w biznesplanie - gdzie precyzyjnie określono przedmiot i zakres planowanej działalności wg PKD, Organ nie miał żadnego powodu, kierując się wskazaną wyżej specyfiką postępowania oraz złożonymi przez Skarżącą zapewnieniami we wniosku, aby kwestionować prawdziwość zawartych w dokumentacji danych. Skoro przedmiotowy wniosek Skarżąca wypełniła zgodnie z zaleceniami Instrukcji, to podała we wniosku kod PKD, w ramach którego planowała wykonywać działalność gospodarczą; tak przynajmniej winna postąpić kierując się przedmiotową Instrukcją, dbając należycie o swoje interesy oraz zachowując adekwatnie do potwierdzonej znajomości przepisów, zasad przyznawania pomocy oraz złożonych zapewnień o poprawności danych.

Organ stwierdził zatem, iż działalność, którą Skarżąca planowała wykonywać w ramach operacji, została sklasyfikowana w przepisach jako działalność usługowa wspomagająca rolnictwo i następująca po zbiorach. W tej grupie działalności znajduje się bowiem działalność usługowa wspomagająca chów i hodowlę zwierząt gospodarskich, która to Skarżąca uruchomiła (PKD 01.62.Z. - karta akt nr 202).

Wskazanie przez Skarżącą takiej klasyfikacji w ramach PKD, zarówno w złożonej dokumentacji aplikacyjnej, jak i uruchomienie pod tym samym kodem działalności gospodarczej, wyklucza możliwość uznania przez Organ, iż mogło dojść do błędnego zaklasyfikowania działalności gospodarczej przez Skarżącą, a co za tym idzie - możliwość przyjęcia przez Organ, że zawarte we wniosku informacje nie były prawdziwe i zgodne ze stanem faktycznym i prawnym.

Organ podkreślił, iż wniosek o przyznanie pomocy został rozpatrzony w sposób wyczerpujący, o czym świadczy chociażby zweryfikowana poza przedłożoną dokumentacją kwestia wskazanego we wniosku kodu PKD, zostawiając na tę okoliczność w aktach sprawy wyraźny ślad rewizyjny (karty akt nr 201-217). Świadczy o tym także sam akt odmowy przyznania pomocy, informujący o przyczynach jej odmowy. To, że Skarżąca rzekomo błędnie sklasyfikowała podjętą działalność gospodarczą i tak określiła przedmiot i zakres swojej działalności gospodarczej w dokumentacji, nie może stanowić okoliczności do podważenia prawidłowości postępowania Organu. Postępowanie to przeprowadzono zgodnie z zasadami ujętymi w odpowiednich przepisach prawnych oraz dokumentach przyjętych na potrzeby postępowania w sprawie o przyznanie pomocy w tym poddziałaniu, zwłaszcza, iż przedmiotowe i kluczowe informacje z zakresu PKD zostały wielokrotnie powtórzone w kolejnej wersji dokumentacji oraz potwierdzone zapewnieniami Skarżącej o ich prawdziwości w złożonych we wniosku oświadczeniach.

Na rozprawie w dniu 20 października 2023 r. Skarżąca podtrzymała skargę, a pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę tj. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1554) stanowi, iż jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI.

Zgodnie zaś z przepisem art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tekst jedn.: Dz. U. z 2020r. poz. 217 ze zm. dalej-ustawa PROW), w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W takim przypadku (ust. 2), podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności.

Z powyższych regulacji wynika zatem, że kontrola sądowoadministracyjna aktów, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 2 ustawy PROW z uwagi na odpowiednie stosowanie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., odbywa się według kryterium legalności w rozumieniu art. 1 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia 26 czerwca 2023 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy operację w zakresie podejmowania działalności gospodarczej pt. Uruchomienie działalności związanej z prowadzeniem hotelu dla koni oraz świadczeniem usług związanych z jeździectwem i rekreacją w ramach poddziałania 19.2 "wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego PROW na lata 2014-2020 Zarząd Województwa odmówił Skarżącej przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunku o którym mowa w § 8 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. 2019 r., poz. 664 ze zm. – dalej jako rozporządzenie).

Zgodnie z tym przepisem pomoc na operację w zakresie określonym w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a-c nie przysługuje, jeżeli działalność gospodarcza będąca przedmiotem tej operacji jest sklasyfikowana w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) jako: 1) działalność usługowa wspomagająca rolnictwo i następująca po zbiorach.

Wobec powyższego weryfikując wniosek organ obowiązany był do oceny czy działalność gospodarcza będąca przedmiotem operacji została sklasyfikowana w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) jako działalność usługowa wspomagająca rolnictwo i następująca po zbiorach.

W niniejszej sprawie organ zasadnie, kierując się informacjami zawartymi we wniosku (sekcja B.II. pkt 4.2), informacjami zawartymi w Biznesplanie jak również faktem, że wnioskująca uruchomiła już działalność gospodarczą pod firmą K. K. Stajnia [...] z kodem PKD 01.62.Z - Działalność usługowa wspomagająca chów i hodowlę zwierząt gospodarskich uznał, że projekt dotyczy działalności wykluczającej możliwość uzyskania wsparcia w ramach poddziałania 19.2.

W tym miejscu wyjaśnić należy, iż Skarżąca składając wniosek złożyła jednocześnie oświadczenie, że informacje zawarte we wniosku są prawdziwe i zgodne ze stanem prawnym oraz faktycznym (B.V. Oświadczenia podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy, pkt 2.1 oraz pkt 2 - karta akt nr 11 oraz 108). Ponadto we wniosku Skarżąca potwierdziła znajomości zasad przyznawania pomocy określonych w przepisach, w szczególności rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Ponadto należy mieć na uwadze, iż zgodnie Instrukcją wypełnienia wniosku o przyznanie pomocy na operacje w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (dalej jako "Instrukcja" - dostępna na stronie internetowej Departamentu Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich pod linkiem: http://dprow.umww.pl/obszary-wiejskie/wp-content/uploads/sites/3/2017/12/IWoP_19-2_I_W_4z.pdf ), której znajomość Skarżąca potwierdziła, "pole 6.2 Kod PKD działalności związanej z realizacją operacji (przeważającej) – należy wpisać kod PKD działalności, której będzie dotyczyć realizowana operacja. Określony poprzez kod PKD zakres działalności musi wskazywać na związek z zakresem planowanej operacji" (str. 11 Instrukcji).

W instrukcji tej zaznaczono również, iż "nie wszystkie rodzaje działalności podlegają wsparciu w ramach poddziałania 19.2. Z możliwości wsparcia zostały wyłączone: - działalności wskazane w § 8 rozporządzenia".

W Instrukcji czytamy również, iż w sytuacji, gdy wykonywanie działalności związanej z realizacją operacji wymaga wykazania kilku kodów PKD, należy podać główny (przeważający).

W świetle zarzutów skargi co do możliwości różnego kwalifikowania działalności Skarżącej wskazać należy, iż w świetle powyższego to Skarżąca powinna wskazać kod PKD, w ramach którego planuje wykonywać działalność gospodarczą, a w sytuacji gdy wykonywanie działalności związanej z realizacją operacji wymaga wskazania kilku kodów PKD, powinna podać kod główny (przeważający).

Zatem skoro Skarżąca we wszelkiej dokumentacji podała kod 01.62.Z - Działalność usługowa wspomagająca chów i hodowlę zwierząt gospodarskich, to organ nie miał podstaw do zmiany powyższego kodu.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, iż w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U.2007, nr 251, poz.1885) w części wyjaśnienia PKD 2007 wskazano, iż podklasa 01.62.Z Działalność usługowa wspomagająca chów i hodowlę zwierząt gospodarskich obejmuje

- działalność rolniczą świadczoną na zlecenie, w zakresie:

* działań promujących wzrost produkcji zwierząt,

* opieki nad stadem, wypasania cudzego inwentarza, trzebienia kogutów, czyszczenia kojców itp.,

* działalności związanych ze sztucznym unasiennianiem,

* kolczykowania zwierząt,

* korekty racic, usuwania poroża, obcinania kiełków u prosiąt, kurtyzacji zwierząt gospodarskich (obcinanie ogonków),

* przygotowania zwierząt gospodarskich do wystaw i pokazów,

* strzyżenia owiec,

* prowadzenia schronisk dla zwierząt gospodarskich.

- usługi podkuwania koni.

Podklasa ta nie obejmuje:

- wynajmu miejsc w schroniskach dla zwierząt gospodarskich, sklasyfikowanego w 68.20.Z,

- działalności weterynaryjnej, włącznie ze szczepieniem zwierząt, sklasyfikowanej w 75.00.Z,

- wynajmowania zwierząt (np. stada zwierząt), sklasyfikowanego w 77.39.Z,

- prowadzenia schronisk dla zwierząt domowych, sklasyfikowanego w 96.09.Z.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż usługa, którą zamierza świadczyć Skarżąca, nie obejmuje świadczenia usług weterynaryjnych, jak i czynności związanych z opieką weterynaryjną. Nie będzie również polegać na wynajmie miejsc w schronisku dla zwierząt, jak i na prowadzeniu schroniska dla zwierząt domowych.

Rozpoznając niniejszą sprawę posiłkowo należy odwołać się do interpretacji wydanych przez Główny Urząd Statystyczny, w tym interpretacja wydana 10 września 2009 r. (Precedens nr 1 Klasyfikacja: PKWiU 2008 Symbol: 01.62.10.0 zamieszczony na Serwerze Klasyfikacji prowadzonym przez Główny Urząd Statystyczny, tj. http://stat.gov.pl/Klasyfikacje/), w której wskazano, że Usługi polegające na prowadzeniu np. hotelu, pensjonatu dla koni obejmujące: "udostępnienie boksów, ujeżdżalni i karuzeli, karmienie i pielęgnację zwierząt, bez opieki weterynaryjnej" mieści się w grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z 2008 r. pod symbolem 01.62.10.0 (Usługi wspomagające chów i hodowlę zwierząt gospodarskich).

W tym miejscu, odnosząc się jednocześnie do zarzutów naruszenia przepisów k.p.a. (tj. art. 7, 8, 11, 77 § i 80), powtórzyć należy, iż zgodnie art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI.

Z powyższych względów wskazać należy, iż zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy PROW do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 lit. b, pkt 4, 5, pkt 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, prowadzonych przez agencję płatniczą i podmioty wdrażające, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy PROW, w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji administracyjnej, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Zgodnie z ust. 2 art. 27 ww. ustawy strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Ustawodawca nie nałożył zatem na organy obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Jednocześnie przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Konsekwencją tego jest przeniesienie na wnioskodawcę inicjatywy dowodowej, w zakresie wykazania spełnienia warunków przyznania wnioskowanej pomocy oraz jednoczesny brak po stronie organu obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na tę okoliczność, a także działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

Z powyższych względów zarzuty naruszenia przepisów k.p.a. nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż przepisy tej ustawy wskazane przez Skarżącą nie znajdowały zastosowania w niniejszej sprawie.

Ponadto Sąd podziela stanowisko wyrażane w orzecznictwie, iż wnioskodawca przystępując do konkursu, winien znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze nią wnioskodawcy. Braki w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie (por. wyroki NSA: z 9 maja 2017 r., sygn. akt II GSK 896/17; z 3 lutego 2017 r. sygn. akt II GSK 60/17).

Tym samym słusznie uznał organ, iż złożenie kompletnej i poprawnie przygotowanej dokumentacji jest obowiązkiem podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy, który powinien dochować należytej staranności w przygotowaniu dokumentacji.

Wszystkie wyżej wskazane okoliczności doprowadziły organ do słusznych wniosków , iż kierując się wskazaną specyfiką postępowania oraz złożonymi przez Skarżącą zapewnieniami we wniosku (tj. Oświadczeniem podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy, pkt 2.1 oraz pkt 2 - karta akt nr 11 oraz 108), nie miał podstaw aby kwestionować prawdziwość zawartych w dokumentacji danych oraz uznania że mogło dojść do błędnego zaklasyfikowania działalności gospodarczej przez Skarżącą. Skoro przedmiotowy wniosek Skarżąca wypełniła zgodnie z zaleceniami Instrukcji, to podała we wniosku kod PKD, w ramach którego planowała wykonywać działalność gospodarczą.

Wobec powyższego uznać należało, iż działalność, którą Skarżąca planowała wykonywać w ramach operacji, została sklasyfikowana w przepisach jako działalność usługowa wspomagająca rolnictwo i następująca po zbiorach (PKD 01.62.Z) tj działalność o której mowa w przepisach § 8 rozporządzenia, który wprost wskazuje, że pomoc na tak sklasyfikowaną operację nie przysługuje.

Mając powyższe na uwadze uznać należało, iż zarzuty skargi zarówno naruszenia przepisów postępowania jak i prawa materialnego nie zasługiwały na uwzględnienie.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.