III SW 21/02

postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2002-10-03

Najważniejsze z orzeczenia

Sąd Najwyższy w postanowieniu z 3 października 2002 r. podkreślił, że prowadzenie wspólnego rachunku bankowego przez partię polityczną i inne podmioty jest sprzeczne z zasadą jawności źródeł finansowania partii. Orzeczenie to jest kluczowe dla zachowania transparentności finansowej partii politycznych i wskazuje na rygorystyczne wymogi ustawy o partiach politycznych.

Dane orzeczenia

SygnaturaIII SW 21/02
Data orzeczenia2002-10-03
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział III
SędziowieAndrzej Wasilewski (autor uzasadnienia), Beata Gudowska, Herbert Szurgacz, Jerzy Kuźniar, Józef Iwulski (przewodniczący), Krystyna Bednarczyk, Zbigniew Myszka

Pełna treść orzeczenia

Postanowienie Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2002 r. III SW 21/02 Nie jest dopuszczalne prowadzenie wspólnego rachunku bankowego przez partię polityczną i inne podmioty, bowiem jest to sprzeczne z zasadą jawności źródeł finansowania tych partii (art. 23a ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych, jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 ze zm.). Przewodniczący SSN Józef Iwulski, Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk, Beata Gudowska, Jerzy Kuźniar, Zbigniew Myszka, Herbert Szurgacz, Andrzej Wasilewski (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 paździer- nika 2002 r. sprawy ze skargi Polskiego Ruchu Uwłaszczeniowego na uchwałę Pań- stwowej Komisji Wyborczej z dnia 5 sierpnia 2002 r. w przedmiocie odrzucenia spra- wozdania finansowego o d d a l i ł skargę. U z a s a d n i e n i e Państwowa Komisja Wyborcza uchwałą z dnia 5 sierpnia 2002 r., podjętą na podstawie art. 38a ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych (jedno- lity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 ze zm.), postanowiła odrzucić sprawozda- nie Polskiego Ruchu Uwłaszczeniowego o źródłach pozyskania środków finanso- wych w 2001 r. W uzasadnieniu tej uchwały Państwowa Komisja Wyborcza stwier- dziła w szczególności, iż: „z analizy sprawozdania finansowego wynika, że partia Polski Ruch Uwłaszczeniowy uzyskała w 2001 r. przychody/wpływy w wysokości 2.339,74 zł. W ramach zgromadzonych środków wpłaty od osób fizycznych wyniosły 2.339,74 zł, a wpłaty własne partii - 2.251,45 zł”. Następnie, w wyniku uzyskania w trybie art. 34a ust. 2 ustawy o partiach politycznych stosownego wyjaśnienia tej partii, 2 Państwowa Komisja Wyborcza stwierdziła, iż: „z wyjaśnień złożonych przez prze- wodniczącego partii wynika, że partia w badanym okresie udostępniła swój rachunek bankowy Stowarzyszeniu V. do gromadzenia jego wpływów w zamian za pokrywanie kosztów utrzymania konta bankowego Polskiego Ruchu Uwłaszczeniowego. Stanowi to naruszenie art. 24 ust. 1 i art. 25 ust. 1 ustawy o partiach politycznych, określających dopuszczalne źródła finansowania partii”. Ponadto, Państwowa Komi- sja Wyborcza stwierdziła również, że: „w złożonym sprawozdaniu błędnie wykazano wydatki poniesione na wybory wewnątrzpartyjne, jako wydatki poniesione z Fundu- szu Wyborczego, którego nie utworzono”. W skardze na powyższą uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 5 sierpnia 2002 r., mocą której postanowiła ona odrzucić sprawozdanie Polskiego Ru- chu Uwłaszczeniowego o źródłach pozyskania środków finansowych w 2001 r., wniesionej w trybie art. 38b ustawy o partiach politycznych, Polski Ruch Uwłaszcze- niowy podniósł w szczególności, iż: po pierwsze - zarzuty sformułowane w zaskarżo- nej uchwale Państwowej Komisji Wyborczej dotyczą ‘tak małych kwot finansowych, że mało poważne jest tak pryncypialne ich rozpatrywanie przez najwyższe organy państwowe”; po drugie - wyjaśniło ono, że:„W 1999 r. Stowarzyszenie Patriotyczne V., zajmujące z nami lokal, zwróciło się do nas o udostępnienie na swoje wpłaty na- szego konta. (...) Po naszej zgodzie Bank przyjął tę propozycję i w okresie sprawoz- dawczym wpłacono na to konto z tego Stowarzyszenia 1.187 zł 33 gr. Stan wspólne- go konta bankowego na koniec okresu sprawozdawczego 2.339 zł 74 gr. (...) Po ne- gatywnej opinii PKW, dla jasności konta bankowego poleciliśmy rozwiązać wspólnotę konta z V., oddać pieniądze zaprzyjaźnionego Stowarzyszenia oraz zmienić konto na bank o niskich kosztach obsługi”; oraz po trzecie - w rezultacie Polski Ruch Uwłasz- czeniowy zwrócił się do Sądu Najwyższego: „o przywrócenie zdroworozsądkowego myślenia w sprawie rozliczenia finansowego naszej partii odrzuconego przez PKW i uznanie go za przyjęte”. W odpowiedzi na powyższą skargę, Państwowa Komisja Wyborcza podtrzy- mała swoje stanowisko w sprawie i dodatkowo wyjaśniła, że: „Państwowa Komisja stoi na stanowisku, że katalog źródeł finansowania partii politycznych został w spo- sób wyczerpujący wymieniony w art. 24 i nast. ustawy o partiach politycznych. (...) W świetle art. 25 ust. 1 ustawy partii politycznej mogą być przekazywane środki finan- sowe jedynie przez osoby fizyczne, z zastrzeżeniem przepisów ust. 2 tego artykułu, art. 24 ust. 4 i 7, art. 28 ust. 1 oraz przepisów ustawy dotyczących wyborów do 3 Sejmu RP i do Senatu RP w zakresie dotacji podmiotowej. W świetle tych przepisów nie jest możliwe pozyskiwanie przez partię polityczną środków finansowych od osoby prawnej ani od jednostki organizacyjnej, której przepisy szczególne nadają osobo- wość prawną. Taką jednostką w świetle art. 17 i nast. ustawy z dnia 10 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. Nr 20, poz. 104 z późn. zm.) jest stowarzyszenie zwykłe. Polski Ruch Uwłaszczeniowy (...) udostępnił w 1999 r. swoje konto bankowe Stowarzyszeniu Patriotycznemu V. w zamian za pokrywanie przez to stowarzyszenie kosztów prowadzenia rachunku bankowego partii, co stanowi pośrednie finansowa- nie partii politycznej przez jednostkę posiadającą osobowość prawną, niedozwolone przez przepisy ustawy o partiach politycznych. Nadto, (...) obowiązek gromadzenia przez partię polityczną środków finansowych jedynie na rachunkach bankowych oznacza zakaz prowadzenia wspólnego rachunku bankowego przez partię polityczną i inne podmioty. Taką interpretację uzasadnia także art. 23a ustawy, na podstawie którego źródła finansowania partii politycznej są jawne”. W tej sytuacji, Państwowa Komisja podtrzymała swoje stanowisko w sprawie naruszenia przez Polski Ruch Uwłaszczeniowy art. 24 ust. 1 i art. 25 ust. 1 ustawy o partiach politycznych, co też stanowiło podstawę do odrzucenia sprawozdania finansowego tej partii (art. 38a ustawy o partiach politycznych). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Jedną z istotnych gwarancji mających zapewnić skuteczną realizację zasady jawności źródeł finansowania partii politycznych (art. 23a ustawy o partiach politycz- nych), jest wprowadzony art. 24 ust. 1 ustawy o partiach politycznych w sposób jed- noznaczny i enumeratywny zarazem wykaz dopuszczonych przez ustawodawcę źró- deł finansowania partii politycznych. Ponadto, art. 25 ust. 1 ustawy o partiach poli- tycznych wyraźnie stanowi, że „partii politycznej mogą być przekazywane środki fi- nansowe jedynie przez osoby fizyczne”, z zastrzeżeniami wyłącznie tych wyjątków, o których mowa w przepisach art. 25 ust. 2, art. 24 ust. 4, art. 24 ust. 7 i art. 28 ust. 1 ustawy o partiach politycznych. Naruszenie obowiązujących w tym zakresie przepi- sów ustawowych (bez względu na kwoty jakich naruszenie to dotyczy - sic!) przesą- dza - stosownie do dyspozycji art. 38a ust. 1 pkt 1 i art. 38a ust. 2 pkt 4 ustawy o partiach politycznych - o obowiązku odrzucenia przez Państwową Komisję Wyborczą sprawozdania finansowego partii politycznej. 4 W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że partia Polski Ruch Uwłasz- czeniowy naruszyła obowiązujące przepisy ustawowe dotyczące przyjmowania środ- ków finansowych od innych podmiotów (art. 25 ust. 1 oraz 2 i ust. 7 oraz art. 28 ust. 1 ustawy o partiach politycznych), skoro: po pierwsze - udostępniła w 1999 r. swoje konto bankowe Stowarzyszeniu Patriotycznemu V. w zamian za pokrywanie przez to Stowarzyszenie kosztów prowadzenia rachunku bankowego partii, co stanowiło formę pośredniego finansowania tej partii politycznej przez jednostkę posiadającą osobowość prawną, a to jest niedozwolone przez przepisy ustawy o partiach poli- tycznych; oraz po drugie - na co trafnie zwróciła także uwagę Państwowa Komisja Wyborcza w swej odpowiedzi na skargę partii Polski Ruch Uwłaszczeniowy w niniej- szej sprawie - z obowiązku gromadzenia przez partię polityczną środków finanso- wych jedynie na rachunkach bankowych (art. 24 ust. 8 ustawy o partiach politycz- nych) wynika równocześnie, że nie jest dopuszczalne prowadzenie wspólnego ra- chunku bankowego przez partię polityczną i inne podmioty, bowiem byłoby to sprzeczne z określoną w art. 23a ustawy o partiach politycznych zasadą jawności źródeł finansowania tych partii. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 516 KPC w związku z art. 34b ust. 2 i art. 38b ustawy o partiach politycznych orzekł jak w sen- tencji. ========================================

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)