IV CZ 139/10
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2011-03-25
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy w postanowieniu z 2011 r. potwierdził, że błąd profesjonalnego pełnomocnika obciąża reprezentowaną przez niego stronę. Termin do uiszczenia opłaty za skargę kasacyjną jest ustawowy i nie może być przedłużony. Orzeczenie podkreśla wagę przestrzegania przepisów procesowych przez strony i ich pełnomocników.
Dane orzeczenia
SygnaturaIV CZ 139/10
Data orzeczenia2011-03-25
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział IV
SędziowieGrzegorz Misiurek (przewodniczący), Marian Kocon (autor uzasadnienia), Marta Romańska
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt IV CZ 139/10
POSTANOWIENIE
Dnia 25 marca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)
SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
SSN Marta Romańska
w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowego P. –
R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.
przeciwko Bankowi Spółdzielczemu w R.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 25 marca 2011 r.,
zażalenia strony powodowej
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 27 września 2010 r.,
oddala zażalenie;
zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę
3.600 zł (trzy tysiące sześćset) kosztów postępowania
zażaleniowego.
2
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 września 2010 r. Sąd Apelacyjny w G. odrzucił
skargę kasacyjną powoda Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego P.-R. spółki
z o.o. w G.
W zażaleniu powód zażądał stwierdzenia nieważności lub uchylenia
zaskarżonego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu
Najwyższego, błąd profesjonalnego pełnomocnika obciąża stronę, którą
pełnomocnik reprezentuje (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
24 listopada 2009 r., V CZ 57/09, nie publ., z 7 listopada 2008 r., IV CZ 92/08, nie
publ., z dnia 30 maja 2007 r., II CSK 167/07, nie publ.). Bez znaczenia jest
podnoszona w zażaleniu okoliczność, że pełnomocnik żalącego został mylnie
wezwany do opłacenia skargi kasacyjnej. Początek biegu terminu do uiszczenia tej
opłaty wynika jednoznacznie z treści art. 112 ust. 2 i 3 ustawy o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594 ze zm.).
Terminem ten jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być on ani
przedłużony, ani skrócony czy to przez sąd, czy też przez przewodniczącego
(art. 166 k.p.c.).
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.
j
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Pozbawienie wykonalności tytułu a umorzenie egzekucji
I C 2307/14 · 2015-11-20
Zadośćuczynienie za uraz po wypadku – wyrok SR w Kwidzynie
I C 379/15 · 2015-12-29
Spadek bez spadkobierców przechodzi na gminę – postanowienie SR
I Ns 246/14 · 2015-11-04
Odszkodowanie za badanie z policją – wyrok SO w Białymstoku
I C 800/11 · 2012-12-14
Nakłady na majątek spadkodawcy a długi spadkowe – SR
I C 212/14 · 2015-12-22
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)