IV CZ 177/12
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2013-03-07
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy oddalił skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z 1974 r., wskazując na przekroczenie pięcioletniego terminu przewidzianego w art. 408 k.p.c. Orzeczenie podkreśla rygory proceduralne dotyczące wznowienia postępowania oraz wyklucza możliwość wznowienia bez wyjątkowych przesłanek, co ważne dla praktyki procesowej.
Dane orzeczenia
SygnaturaIV CZ 177/12
Data orzeczenia2013-03-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział IV
SędziowieKrzysztof Strzelczyk (przewodniczący), Marian Kocon (autor uzasadnienia), Mirosław Bączyk
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt IV CZ 177/12
POSTANOWIENIE
Dnia 7 marca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk
SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi pozwanego
o wznowienie postępowania zakończonego
wyrokiem Sądu Powiatowego w Z.
z dnia 3 grudnia 1974 r.,
w sprawie z powództwa M. S. i w imieniu A. H.
przeciwko J. H.
o ustalenie ojcostwa i roszczenia z tym związane,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 7 marca 2013 r.,
zażalenia J. H.
na postanowienie Sądu Okręgowego w Z.
z dnia 5 października 2012 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 5 października 2012 r. Sąd Okręgowy w Z. odrzucił
skargę J. H. o wznowienie postępowania.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy J. H. wniósł o jego
uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 410 § 1 k.p.c., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie
przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie.
Sąd Okręgowy nie przekroczył zakreślonych treścią art. 410 § 1 k.p.c. granic
kontroli wstępnej.
W art. 408 k.p.c. ustawodawca przyjął, że nie można żądać wznowienia
postępowania po upływie 5 lat od uprawomocnienia się wyroku, chyba że skarga o
wznowienie postępowania opiera się o podstawę pozbawienia strony możności
działania lub podstawę związaną z nienależytą reprezentacją strony. Wówczas
wystarcza zachowanie terminu trzymiesięcznego od momentu, w którym strona
dowiedziała się o podstawie wznowienia (art. 407 k.p.c.).
W rozważanej sprawie, żalący nie powołuje się na okoliczności z art. 408
k.p.c. in fine, wskazując jedynie na wykrycie nowych środków dowodowych. Skarga
dotyczy wyroku, który zapadł w 1974 r., a więc nie ma wątpliwości co do
przekroczenia terminu z art. 408 k.p.c. Skarga o wznowienie podlega zatem
odrzuceniu, jako wniesiona po upływie przepisanego terminu.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.
db
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Pozbawienie wykonalności tytułu a umorzenie egzekucji
I C 2307/14 · 2015-11-20
Zadośćuczynienie za uraz po wypadku – wyrok SR w Kwidzynie
I C 379/15 · 2015-12-29
Spadek bez spadkobierców przechodzi na gminę – postanowienie SR
I Ns 246/14 · 2015-11-04
Odszkodowanie za badanie z policją – wyrok SO w Białymstoku
I C 800/11 · 2012-12-14
Nakłady na majątek spadkodawcy a długi spadkowe – SR
I C 212/14 · 2015-12-22
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)