Sąd Najwyższy

V KZ 29/03

postanowienie z dnia 2003-08-27

  • Streszczenie
  • Pełna treść
  • 1 powołanych przepisów

Streszczenie

Sąd Najwyższy w postanowieniu z 27 sierpnia 2003 r. wskazał, że w procedurze dotyczącej odszkodowania za niesłuszne skazanie lub tymczasowe aresztowanie nie jest wymagana opłata kancelaryjna za wnioski o uzasadnienie wyroku. To orzeczenie ma istotne znaczenie dla praktyki procesowej, wskazując, że podstawy regulujące takie procedury wyłączają konieczność ponoszenia tej opłaty, co ułatwia dostęp do pełnej informacji procesowej dla wnioskodawców.

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV KZ 29/03
Data orzeczenia2003-08-27
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział V
SędziowieJacek Sobczak (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

POSTANOWIENIE Z DNIA 27 SIERPNIA 2003 R. V KZ 29/03 Procedura dotycząca odszkodowania za niesłuszne skazanie, tym- czasowe aresztowanie lub (rozdział 58 Kodeksu postępowania karnego) nie przewiduje wnoszenia opłaty kancelaryjnej od wniosków o uzasadnie- nie wyroku. Przewodniczący: sędzia SN J. Sobczak. Sąd Najwyższy w sprawie Leona W., w przedmiocie zadośćuczynie- nia i odszkodowania, po rozpoznaniu zażalenia pełnomocnika wniosko- dawcy na zarządzenie upoważnionego Sędziego Sądu Apelacyjnego z dnia 12 maja 2003 r., w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji p o s t a n o w i ł u c h y l i ć zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Apelacyjnego z dnia 12 maja 2003 r. U z a s a d n i e n i e Wyrokiem z dnia 18 marca 2003 r., Sąd Apelacyjny w P. po rozpo- znaniu sprawy z wniosku Leona W. o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie z powodu apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w P. dnia 25 września 2002 r., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zaś kosztami po- stępowania odwoławczego obciążył Skarb Państwa. 2 Wnioskiem z dnia 24 marca 2003 r., Lenon W. wniósł o doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego w P. z dnia 18 marca 2003 r., wraz z uzasad- nieniem. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apela- cyjnego w P. z dnia 31 marca 2003 r., Leon W. został wezwany do uisz- czenia opłaty w kwocie 60 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia tegoż za- rządzenia pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku o uzasadnienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apela- cyjnego w P. z dnia 5 maja 2003 r., odmówiono przyjęcia wniosku Leona W. z dnia 24 marca 2003 r. z uwagi na nieuiszczenie opłaty kancelaryjnej w kwocie 60 zł. Wnioskodawca został pouczony, iż na powyższe zarządzenie nie przysługuje zażalenie. Wnioskiem z dnia 6 maja 2003 r., pełnomocnik Leona W. wniósł o zwolnienie od opłaty sądowej od kasacji. Wraz z wnioskiem pełnomocnik złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 18 marca 2003 r. Zarządzeniem upoważnionego sędziego Sądu Apelacyjnego z dnia 12 maja 2003 r., odmówiono przyjęcia kasacji po stwierdzeniu, że wobec nieuiszczenia przez wnioskodawcę opłaty kancelaryjnej Sąd Apelacyjny odmówił przyjęcia wniosku Leona W. o uzasadnienie wyroku Sądu Apela- cyjnego. Zażaleniem z dnia 15 maja 2003 r., pełnomocnik Leona W. wniósł o uchylenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Ape- lacyjnego w P. z dnia 5 maja 2003 r. Powyższemu zażaleniu nie został na- dany bieg. Zażaleniem z dnia 21 maja 2003 r., pełnomocnik Leona W. wniósł o uchylenie zarządzenia upoważnionego sędziego Sądu Apelacyjnego z dnia 12 maja 2003 r., odmawiającego przyjęcia kasacji. 3 Zarządzeniem z dnia 27 maja 2003 r. Przewodniczący Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w P. po stwierdzeniu, że zażalenie pełno- mocnika wnioskodawcy Leona W. z dnia 21 maja 2003 r. na zarządzenie upoważnionego sędziego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w P. z dnia 12 maja 2003 r. odpowiada warunkom formalnym zarządził przyjęcie przedmiotowego zażalenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie pełnomocnika Leona W. jest zasadne w części, w której kwestionuje fakt nienadania biegu skardze kasacyjnej z uwagi na brak wniesienia opłaty kancelaryjnej. Na wstępie należy podkreślić, iż zgodnie z art. 554 § 2 (in fine) k.p.k. postępowanie w przedmiocie odszkodowania za niesłuszne skazanie, tym- czasowe aresztowanie lub zatrzymanie jest wolne od kosztów. Oznacza to, że żądający odszkodowania nie uiszcza wpisu stosunkowego występując z żądaniem, a także nie obciąża się go kosztami postępowania niezależnie od rezultatu. Niewątpliwe jest, iż dotyczy to kosztów powstałych w okresie od wszczęcia do prawomocnego zakończenia postępowania (por. posta- nowienie SN z dnia 9 lipca 1996 r., IV KZ 28/96, OSNKW 1996, z. 9-10, poz. 72, wydane na gruncie art. 488 § 2 d.k.p.k.), obejmując także tzw. po- stępowanie przedkasacyjne, tj. postępowanie związane z doręczeniem wy- roku i uzasadnienia sądu drugiej instancji. Należy więc uznać, iż niezasad- ną była odmowa przyjęcia kasacji złożonej przez pełnomocnika wniosko- dawcy (zarządzenie z dnia 12 maja 2003 r.) po stwierdzeniu, że wobec nieuiszczenia przez wnioskodawcę opłaty kancelaryjnej Sąd Apelacyjny odmówił przyjęcia wniosku Leona W. o uzasadnienie wyroku Sądu Apela- cyjnego, albowiem procedura dotycząca odszkodowania za niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie nie przewiduje wno- szenia opłaty kancelaryjnej od wniosków o uzasadnienie wyroku. 4 W związku z powyższym błędne były: zarządzenie Przewodniczące- go Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w P. z dnia 31 marca 2003 r., wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej i zarządzenie Przewodniczą- cego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w P. z dnia 5 maja 2003 r. odmawiające przyjęcia wniosku Leona W. z dnia 24 marca 2003 r. z uwagi na nieuiszczenie opłaty kancelaryjnej, a w konsekwencji zarządzenie upo- ważnionego sędziego Sądu Apelacyjnego z dnia 12 maja 2003 r., odma- wiające przyjęcia kasacji. Należy stwierdzić, iż czym innym od opłaty kancelaryjnej, jest opłata od kasacji, należna w wypadku wnoszenia nadzwyczajnego środka zaskar- żenia od prawomocnego wyroku (zob. art. 554 § 2 zd. 1 k.p.k.) zapadłego w sprawie rozpoznawanej w trybie przepisów rozdziału 58 Kodeksu postę- powania karnego, albowiem ma ona odrębny charakter, a art. 527 § 1 k.p.k. stanowi lex specialis względem art. 554 § 2 k.p.k., i wnioskodawca, który wnosi kasację od takiego orzeczenia, nie może powoływać się na ustawowe zwolnienie od kosztów. Obowiązek uiszczenia opłaty aktualizuje się dopiero w chwili wnoszenia kasacji, bowiem wówczas strona – składa- jąc kasację – staje się adresatem nakazu uiszczenia opłaty, w związku z czym dopiero wtedy uzyskuje ona możliwość zabiegania o zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłaty kasacyjnej (postanowienie SN z dnia 18 czerwca 1996 r., IV KZ 24/96, OSNKW 1996, z. 9-10, poz. 71).

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie