VIII SA/Wa 725/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Renata Nawrot, , Protokolant Specjalista Marlena Stolarczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2024 r. w Radomiu sprawy ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 24 kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego oddala skargę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z 24 kwietnia 2023 r. nr [...], na podstawie art.1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r. poz. 570) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735); zwanej dalej K.p.a., po rozpatrzeniu odwołania S. B., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z 17 lutego 2023 r. nr [...] o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w/w decyzją organ I instancji odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego, wobec faktu że Skarżący przebywa w Areszcie Śledczym w W. – S. jako skazany, pozbawiony wolności od 29.09.2021 r., zaś przewidywany termin zakończenia kary to 29.10.2024 r.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję SKO przytoczyło treść art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 2021). Wskazało, że na mocy art. 2 ust. 3 pkt 5 ustawy, dodatek mieszkaniowy nie przysługuje osobom przebywającym m.in. w zakładzie karnym, jeżeli instytucje te zapewniają nieodpłatnie pełne całodobowe utrzymanie.

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że odwołujący przebywa na terenie AŚ W. – S., jako skazany, pozbawiony wolności od 29.09.2021 r. do 29.10.2024 r., (zaświadczenie z 22 listopada 2022 r. z AŚ W.-S. Z powyższego wynika więc, że odwołujący się ma zapewnione nieodpłatne, pełne całodobowe utrzymanie. Tym samym w ocenie Kolegium zaskarżona decyzja jest słuszna.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zakwestionował decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., wnosząc o jej uchylenie.

Skarżący podał, że obecnie przebywa w zakładzie karnym, ale pozbawienie go dodatku mieszkaniowego skazuje go na bezdomność po opuszczeniu zakładu karnego. Wskazał, że obecnie pracuje, ale za otrzymaną kwotę nie jest w stanie opłacić czynszu, światła, gazu. Ma schorowaną matkę, która nie jest w stanie mu pomóc. Uzyskał sześciomiesięczną pomoc (od stycznia do czerwca 2023 r.) w opłacaniu czynszu, która jest pomocą jednorazową, ma odległy koniec kary i obawia się, że mieszkanie zostanie mu zabrane a on stanie się bezdomny. Podniósł, że MOPS w P. nie zaoferował mu żadnej pomocy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga oceniana pod tym względem nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarówno zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., jak również utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta Miasta P. nie naruszają prawa.

W przedmiotowej sprawie istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy Skarżący należy do osób uprawnionych do otrzymania dodatku mieszkaniowego, wymienionych w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.

Od dnia 1 lipca 2021 r. weszły w życie zmiany ustawy o dodatkach mieszkaniowych wprowadzone art. 11 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie niektórych ustaw wspierających rozwój mieszkalnictwa (Dz.U. z 2021 r., poz. 11).

Stosownie do art. 2 pkt 1 powołanej ustawy, dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje:

1) najemcom albo podnajemcom lokali mieszkalnych, zamieszkującym w tych lokalach;

2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego

3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych;

4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem;

5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo najem socjalny lokalu

Na mocy art. 2 ust. 3 tej ustawy, dodatek mieszkaniowy nie przysługuje osobom przebywającym w: 1) domu pomocy społecznej, 2) młodzieżowym ośrodku wychowawczym, 3) schronisku dla nieletnich, 4) zakładzie poprawczym, 5) zakładzie karnym, 6) szkole, w tym w szkole wojskowej - jeżeli instytucje te zapewniają nieodpłatnie pełne całodobowe utrzymanie.

Jak wynika z akt administracyjnych w chwili złożenia wniosku o dodatek mieszkaniowy, Skarżący przebywał w zakładzie karnym, w którym, czego nie kwestionuje, miał zapewnione nieodpłatnie pełne całodobowe utrzymanie.

Podkreślić należy, że decyzja o przyznaniu bądź odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego jest decyzją związaną, a zatem organ nie ma możliwości swobodnego wyboru następstwa prawnego. Przepisy dotyczące zasad przyznawania dodatków mieszkaniowych mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że muszą być ściśle stosowane bez możliwości odstępstw i to bez względu na szczególnie trudną, indywidualną sytuację osób starających się o dodatek. Prawodawca w sposób bardzo ścisły określił zasady przyznawania i sposób obliczania dodatków mieszkaniowych, nie pozostawiając organowi administracji orzekającemu w tych sprawach możliwości działania w ramach uznania administracyjnego, w szczególności zaś, by to od decyzji tego organu zależało w sposób bezpośredni przyznanie dodatku mieszkaniowego oraz jego rozmiar, względnie by organ miał jakąkolwiek możliwość odstąpienia od zasad przyznawania dodatku mieszkaniowego i przyznania go mimo niespełnienia przesłanek przewidzianych w ustawie o dodatkach mieszkaniowych.

Skoro zatem w przepisach ustawy obowiązującej od dnia 1 lipca 2021 r. dodatek mieszkaniowy nie przysługuje osobom przebywającym w zakładzie karnym i instytucja ta zapewnia stronie nieodpłatnie pełne całodobowe utrzymanie, to wobec ziszczenia się ustawowej przesłanki negatywnej odmowa przyznania świadczenia jest prawnie uzasadniona.

Z tych względów Sąd oddalił skargę - art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329).