Art. 6881 Kodeksu cywilnego wprowadza zasady odpowiedzialności za zapłatę czynszu oraz innych należnych opłat związanych z najmem. Przepis ten wyjaśnia, kto poza najemcą jest zobowiązany do pokrycia tych opłat – chodzi o osoby pełnoletnie stale zamieszkujące z najemcą, które odpowiadają solidarnie. Wyjątkiem są pełnoletni zstępni (np. dzieci), którzy pozostają na utrzymaniu najemcy i nie są w stanie utrzymać się samodzielnie. Ich odpowiedzialność nie zachodzi. Ponadto odpowiedzialność tych osób jest ograniczona do okresu, w którym rzeczywiście mieszkały z najemcą i korzystały z lokalu. Oznacza to, że nie ponoszą one zobowiązań za okresy, gdy sytuacja ta nie miała miejsca.
Przepis ma zastosowanie w sytuacjach, gdy najemca mieszkania lub innego lokalu nie reguluje opłat czynszowych i innych należności, a w lokalu stale przebywają inne osoby dorosłe. Wówczas poza samym najemcą, również te osoby mogą być pociągnięte do odpowiedzialności, ale tylko jeśli stale zamieszkują razem z najemcą i nie należą do wymienionej w wyjątku grupy pełnoletnich zstępnych będących na utrzymaniu najemcy i niezdolnych do samodzielnego utrzymania się. Warunkiem jest także stałość zamieszkania, a nie tylko krótkotrwały pobyt. Solidarna odpowiedzialność oznacza, że wierzyciel może wymagać całej należności od każdej z tych osób.
Przykładem praktycznym może być sytuacja, gdy najemca lokalu mieszkalnego zamieszkuje wraz z dorosłym rodzeństwem, które stale przebywa w tym mieszkaniu. Jeśli najemca nie zapłaci czynszu, właściciel lokalu może domagać się zapłaty od najemcy oraz tych dorosłych osób, które stale tam mieszkają. Jednak jeśli w mieszkaniu mieszka także dorosły syn najemcy pozostający na jego utrzymaniu i niezdolny do samodzielnego utrzymania, to odpowiedzialność tego syna zostanie wyłączona.
Często popełnianym błędem jest mylenie odpowiedzialności solidarnej z obowiązkiem każdorazowego płacenia czynszu przez osoby zamieszkujące. Przepis mówi o odpowiedzialności za należności, ale nie nakłada na tych osób bezpośredniego obowiązku płacenia czynszu. Kolejnym nieporozumieniem jest nieuwzględnienie ograniczenia odpowiedzialności do okresu rzeczywistego zamieszkiwania danej osoby. Niekiedy dochodzi do przypisywania odpowiedzialności za okresy, gdy dana osoba w lokalu nie przebywała lub już się wyprowadziła. Wreszcie w praktyce pomijana jest grupa wyjątków – pełnoletni zstępni na utrzymaniu najemcy, którzy nie są w stanie utrzymać się samodzielnie, co całkowicie wyłącza ich odpowiedzialność.
Podsumowując, art. 6881 KC wprowadza ważne regulacje dotyczące osób współzamieszkujących z najemcą i ich odpowiedzialności za czynsz i opłaty. W sprawach indywidualnych, szczególnie gdy pojawiają się wątpliwości co do zakresu odpowiedzialności lub sytuacji rodzinnej współzamieszkujących, zaleca się konsultację z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.