Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Jeżeli według ustalonego w danych stosunkach zwyczaju lub według treści oferty dojście do składającego ofertę oświadczenia drugiej strony o jej przyjęciu nie jest wymagane, w szczególności jeżeli składający ofertę żąda niezwłocznego wykonania umowy, umowa dochodzi do skutku, skoro druga strona w czasie właściwym przystąpi do jej wykonania; w przeciwnym razie oferta przestaje wiązać.
Przepis art. 69 Kodeksu cywilnego dotyczy szczególnego sposobu powstawania umowy w sytuacji, gdy oferta nie wymaga potwierdzenia jej przyjęcia przez drugą stronę. Zgodnie z tym artykułem, umowa dochodzi do skutku, gdy druga strona w odpowiednim czasie przystąpi do wykonania umowy, pomimo braku jednoznacznego oświadczenia o przyjęciu oferty. Warunek ten ma zastosowanie, gdy taki sposób zawarcia umowy wynika z ustalonego zwyczaju w danych stosunkach lub z treści samej oferty. Szczególnie ważne jest to w sytuacjach, gdy oferent żąda niezwłocznego wykonania umowy, co wskazuje na konieczność szybkiego działania zamiast formalnego potwierdzania przyjęcia oferty. W przypadku gdy druga strona nie przystąpi do wykonania w odpowiednim terminie, oferta traci moc wiążącą i strony nie są związane umową.
Przepis ten znajduje zastosowanie przede wszystkim w obrocie gospodarczym, zwłaszcza tam, gdzie szybkość reakcji jest kluczowa, a obie strony znają praktyki dotyczące składania i przyjęcia ofert. Dotyczy to również kontraktów, w których wyraźnie ustalono brak konieczności potwierdzania przyjęcia oferty, co ma usprawnić realizację umowy. Zwyczaj oraz treść oferty decydują o tym, czy brak odpowiedzi nie blokuje powstania umowy. Znaczące jest jednak, aby wykonanie umowy nastąpiło w czasie właściwym, czyli w takim, który jest uzasadniony charakterem stosunków i ofertą.
Przykładem może być sytuacja, gdy przedsiębiorca składa ofertę dostawy towarów, żądając niezwłocznego jej wykonania bez konieczności potwierdzenia przez kupującego. Jeśli kupujący od razu rozpocznie odbiór i zapłatę, umowa powstaje mimo braku odpowiedzi słownej lub pisemnej. Jednak jeśli nie podejmie działania, oferta wygasa i dostawca nie może jej egzekwować. Przepis ten ma na celu uproszczenie obrotu i pozwala na szybkie zawarcie umów tam, gdzie terminowość jest kluczowa.
Należy zwrócić uwagę, że często pojawia się mylne przekonanie, iż oferta musi być zawsze zaakceptowana w formie oświadczenia, aby umowa powstała. Art. 69 KC obala ten mit, wskazując wyjątki zależne od ustalonego zwyczaju i treści oferty. Błędem jest więc oczekiwanie potwierdzenia w sytuacjach, gdy przepisy lub praktyka ich nie wymagają. Innym nieporozumieniem jest brak świadomości, że gdy druga strona nie przystąpi do wykonania w czasie właściwym, oferta traci ważność – co wymaga monitorowania terminów i działań. W przypadku wątpliwości, czy w danej sprawie zastosowanie ma art. 69 KC, warto zasięgnąć opinii prawnika, aby poprawnie ocenić moment powstania umowy i związane z tym skutki prawne.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Umowa powstaje, gdy zwyczaj lub oferta nie wymagają potwierdzenia, a druga strona przystąpi do wykonania w czasie właściwym.
Wówczas oferta przestaje wiązać i umowa nie dochodzi do skutku.
Nie, art. 69 KC przewiduje wyjątki, gdy potwierdzenie nie jest konieczne.
Oznacza, że umowa powinna zostać wykonana niezwłocznie, co wyklucza konieczność potwierdzania przyjęcia oferty.
Czas właściwy zależy od zwyczajów oraz charakteru stosunków między stronami i treści oferty.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI