Art. 694.

Przepis Art. 694 Kodeksu cywilnego wskazuje na szczególną zasadę stosowania prawa w zakresie umowy dzierżawy. Głosi on, że w kwestiach nieuregulowanych odrębnie w przepisach dotyczących dzierżawy, należy odpowiednio stosować normy odnoszące się do najmu. Odpowiedniość oznacza, że przepisy o najmie są stosowane z uwzględnieniem specyfiki i odmienności charakteru dzierżawy, a jednocześnie nie naruszają przepisów szczególnych przewidzianych w dziale dotyczącym dzierżawy. Takie rozwiązanie ma na celu zapewnienie spójności prawnej i wypełnienie luk normatywnych, które mogą wystąpić w prawie dotyczącym dzierżawy. Jest to tzw. klauzula odsyłająca, która pomaga w interpretacji i stosowaniu prawa cywilnego tam, gdzie nie ma szczegółowych regulacji dotyczących dzierżawy.

Przepis znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy mamy do czynienia z umową dzierżawy, czyli umową, na mocy której właściciel rzeczy oddaje ją innej osobie do używania oraz pobierania pożytków przez określony czas. Gdy w sprawie pojawiają się kwestie prawne, które wprost nie są uregulowane przez przepisy o dzierżawie, konieczne jest sięgnięcie do przepisów o najmie, ale tylko w takim zakresie, w jakim ich stosowanie jest możliwe bez sprzeczności. Przykładowo, to może dotyczyć kwestii odpowiedzialności za szkody czy zasad wypowiedzenia umowy, o ile konkretne regulacje w dzierżawie nie przewidują inaczej.

Przykład praktyczny: Jan zawarł z Anną umowę dzierżawy pola, na którym Anna mogła uprawiać rośliny i zbierać plony. W trakcie trwania umowy niektóre kwestie, jak np. zasady zwrotu przedmiotu dzierżawy po zakończeniu kontraktu, nie zostały szczegółowo uregulowane. W takim przypadku, zastosowanie znajdą odpowiednio przepisy o najmie przewidziane w Kodeksie cywilnym, ale z zachowaniem wszystkich wyjątków przewidzianych dla dzierżawy. Dzięki temu umowa ma pełne oparcie prawne, nawet jeśli nie reguluje wszystkich szczegółów.

Częstym błędem przy stosowaniu Art. 694 KC jest pomijanie różnic między dzierżawą a najmem. Niekiedy próbuje się stosować przepisy o najmie bez zważania na charakter i specyfikę dzierżawy, co może prowadzić do niewłaściwej interpretacji umowy lub nieprawidłowego ustalenia odpowiedzialności stron. Innym nieporozumieniem jest nieprawidłowe rozumienie zakresu tzw. stosowania „odpowiedniego”, które nie oznacza mechanicznego przeniesienia wszystkich regulacji o najmie, ale ich uwzględnienie z zachowaniem przepisów szczególnych dzierżawy. Dlatego też należy dokładnie analizować zarówno regulacje o najmie, jak i postanowienia dotyczące dzierżawy, by ustalić właściwe prawo właściwe dla danej sprawy. W każdej indywidualnej sytuacji warto skonsultować się z prawnikiem, który pomoże prawidłowo zinterpretować ten przepis i zastosować go zgodnie z obowiązującym prawem.