Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

Art. 693.

§ 1.Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

§ 2.Czynsz może być zastrzeżony w pieniądzach lub świadczeniach innego rodzaju. Może być również oznaczony w ułamkowej części pożytków.

Wyjaśnienie przepisu

Art. 693 Kodeksu cywilnego precyzuje, czym jest umowa dzierżawy i jakie zobowiązania wynikają dla stron tej umowy. Zgodnie z § 1, wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania oraz do pobierania z niej pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony. Natomiast dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. W § 2 tego artykułu doprecyzowano, że czynsz może mieć formę pieniężną lub polegać na świadczeniach innego rodzaju, a także może być ustalony jako ułamkowa część pożytków z rzeczy oddanej w dzierżawę.

Przepis ma zastosowanie w sytuacjach, gdy jedna strona (wydzierżawiający) przekazuje rzeczy lub prawa do korzystania innej stronie (dzierżawcy) przez określony lub nieokreślony czas, z jednoczesnym prawem do czerpania pożytków. Dzierżawa różni się od najmu przede wszystkim możliwością pobierania pożytków z rzeczy. Umowa ta znajduje zastosowanie np. w rolnictwie, gospodarce leśnej lub w sytuacjach oddania nieruchomości na cele prowadzenia działalności gospodarczej.

Przykładem zastosowania art. 693 KC jest sytuacja, gdy właściciel gruntu rolnikowi oddaje go do uprawy przez sezon wegetacyjny. Rolnik korzysta z pola, zbiera plony, które stanowią pożytki, i na tej podstawie wnosi czynsz, który może być wyrażony w części zebranego zboża lub w gotówce. Takie rozwiązanie jest typowe dla dzierżawy w rolnictwie, gdzie zarówno dostęp do rzeczy, jak i pożytków, a także formę czynszu strony mogą dowolnie kształtować w umowie.

Często pojawiają się błędy w rozróżnianiu dzierżawy od najmu, przez co umowę dzierżawy interpretuje się jako zwykły najem. Należy pamiętać, że w dzierżawie dzierżawca ma prawo do pobierania pożytków, co jest kluczową cechą odróżniającą te dwie instytucje prawnicze. Kolejnym nieporozumieniem jest ustalanie czynszu bez jasno określonej formy, co może prowadzić do sporów; tutaj art. 693 § 2 wyraźnie dopuszcza różne formy czynszu, jednak wymaga to dokładnego określenia w umowie. Artykuł 693 KC jasno wskazuje podstawowe obowiązki stron, co ułatwia ich wzajemne rozumienie i realizację umowy. W przypadku indywidualnej sprawy warto skonsultować się z prawnikiem, by prawidłowo ustalić treść i skutki umowy dzierżawy.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Co to jest umowa dzierżawy według art. 693 KC?

Umowa dzierżawy to zobowiązanie wydzierżawiającego do oddania rzeczy do używania i pobierania pożytków oraz zobowiązanie dzierżawcy do płacenia czynszu.

Jak długo trwa umowa dzierżawy?

Umowa może być zawarta na czas oznaczony lub nieoznaczony, co oznacza, że strony mogą ustalić konkretny termin lub pozostawić go otwartym.

W jakiej formie może być ustalony czynsz w dzierżawie?

Czynsz może być ustalony w pieniądzach, świadczeniach innego rodzaju lub jako ułamkowa część pożytków z rzeczy dzierżawionej.

Czym różni się dzierżawa od najmu?

Podstawowa różnica polega na tym, że w dzierżawie dzierżawca ma prawo nie tylko do używania rzeczy, ale także do pobierania pożytków z niej.

Czy można zmienić formę czynszu po zawarciu umowy dzierżawy?

Zmiana formy czynszu wymaga zgody obu stron i odpowiedniej zmiany w umowie, ponieważ forma czynszu jest istotnym elementem umowy dzierżawy.

Orzeczenia do tego artykułu

Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI