Art. 709⁶.

Przepis art. 7096 Kodeksu cywilnego stanowi regulację dotyczącą umowy leasingu, a dokładnie opłat związanych z ubezpieczeniem przedmiotu leasingu. Zgodnie z nim, jeśli w umowie leasingu widnieje zapis nakładający na korzystającego obowiązek pokrywania kosztów ubezpieczenia rzeczy od jej utraty w czasie trwania leasingu, to w przypadku braku odmiennych ustaleń umownych, obowiązek ten rozciąga się na składkę z tytułu ubezpieczenia na ogólnie przyjętych warunkach. Oznacza to, że korzystający odpowiada za standardowe koszty ubezpieczenia, jakie zwyczajowo wiążą się z zabezpieczeniem przedmiotu leasingu przed ryzykami jego utraty czy uszkodzenia. Przepis ten wprowadza domyślną zasadę dotyczącą kosztów ubezpieczenia w leasingu, która może być zmieniona jedynie innymi postanowieniami umownymi, jeśli strony tak ustalą.

Przepis ma zastosowanie w sytuacji, gdy strony umowy leasingu wyraźnie ustaliły obowiązek ponoszenia kosztów ubezpieczenia przez korzystającego, ale nie szczegółowo sprecyzowały jego zakres. W praktyce dotyczy to standardowej składki ubezpieczeniowej, wynikającej z ogólnych warunków polis ubezpieczeniowych, a nie np. dodatkowych kosztów za ryzyko nietypowe lub rozszerzone zakresy ochrony. Przepis ten zapewnia więc podstawę do określenia, jakie koszty ubezpieczenia powinien pokryć korzystający, gdy umowa nie precyzuje tego inaczej. Warto przy tym podkreślić, że stroną zobowiązaną do ponoszenia tych kosztów jest korzystający, czyli najemca rzeczy w ramach leasingu.

Przykładowo, jeśli przedsiębiorca bierze w leasing samochód i w umowie znalazł się zapis, że ponosi koszty ubezpieczenia pojazdu, a umowa nie określiła szczegółowo, ile i jakiego rodzaju ubezpieczenia ma wykupić, to na podstawie art. 7096 KC opłaty te będą obejmować składkę za standardową polisę ubezpieczenia pojazdu z tytułu jego utraty lub uszkodzenia. Przedsiębiorca powinien więc wykupić polisę na standardowych warunkach, jakie są powszechnie stosowane na rynku. Jeśli chciałby ubezpieczyć auto na inne warunki lub z dodatkową ochroną, musi to zostać wyraźnie wskazane w umowie. W przeciwnym razie nie ma obowiązku ponoszenia innych kosztów ubezpieczenia niż te standardowe.

Częstym nieporozumieniem związanym z art. 7096 KC jest mylne rozumienie pojęcia „koszty ubezpieczenia”. Niektórzy korzystający uważają, że muszą pokrywać każde rozszerzenie ochrony ubezpieczeniowej, nawet jeśli nie zostało to wskazane w umowie. Natomiast przepis jasno wskazuje, że obowiązek ten dotyczy składki wyłącznie na ogólne, powszechnie przyjęte warunki. Ponadto zdarza się, że strony nie precyzują w umowie, kto dokładnie ponosi koszty ubezpieczenia, co powoduje spory. Art. 7096 KC pozwala jednak domniemywać, że w przypadku braku odmiennego zapisu, to korzystający będzie ponosić podstawową składkę. W indywidualnych sytuacjach interpretacja tego przepisu może wymagać konsultacji z prawnikiem, aby odpowiednio dostosować zakres kosztów do treści umowy i praktyki rynkowej.