Artykuł 859^6 Kodeksu cywilnego określa sytuację, w której składający rzecz nie odbiera jej po upływie umówionego terminu lub po terminie wypowiedzenia umowy. Przepis przyznaje przedsiębiorcy składowemu prawo do oddania rzeczy na przechowanie na koszt i ryzyko składającego, co oznacza, że dalsze działania związane z przechowaniem obciążają składającego pod względem finansowym i odpowiedzialności za ewentualne ryzyko związane z rzeczą.
Przepis wskazuje jednak warunek korzystania z tego prawa: przedsiębiorca musi uprzedzić składającego o zamiarze skorzystania z przysługującego mu uprawnienia. Powiadomienie to powinno być dokonane listem poleconym albo na adres do doręczeń elektronicznych zgodnie z ustawą o doręczeniach elektronicznych z 18 listopada 2020 r. Ważnym wymogiem jest termin skutecznego poinformowania, który nie może być późniejszy niż 14 dni przed upływem terminu umówionego odbioru rzeczy.
Przepis ma zastosowanie każdorazowo, gdy występuje umowa przechowania lub umowa składowania, w której określony jest czas odbioru rzeczy, a składający nie dochowuje tego terminu lub okresu wypowiedzenia. Zaistnienie takich przesłanek uprawnia przedsiębiorcę do podjęcia wymienionych czynności w sposób zabezpieczający jego interesy w szczególności poprzez zabezpieczenie przed bezterminowym i nieuprawnionym zatrzymaniem rzeczy oraz obciążeniem kosztami dalszego przechowywania.
Praktycznym przykładem zastosowania art. 859^6 KC jest sytuacja, gdy osoba zleca składowanie mebli w magazynie na określony czas, a po wyznaczonym terminie ich odbioru nie zgłasza się po rzeczy. Przedsiębiorca magazynowy zgodnie z przepisem powinien najpierw wysłać ostrzeżenie listem poleconym lub na wskazany adres elektroniczny z informacją o zamiarze oddania rzeczy na przechowanie na koszt klienta. Jeżeli klient nadal nie odbiera rzeczy, magazyn może przenieść je na przechowanie obciążające klienta. Dzięki temu magazyn ogranicza swoje ryzyko i ma podstawę do domagania się kosztów za dalsze przechowywanie.
Częstym błędem w stosowaniu przepisu jest niestosowanie się do obowiązku wcześniejszego powiadomienia składającego lub wysyłanie informacji na niewłaściwy adres, np. bez potwierdzenia doręczenia. Innym nieporozumieniem jest przypuszczenie, że przedsiębiorca może od razu, bez uprzedzenia, dysponować rzeczą, co nie znajduje uzasadnienia w treści przepisu. Prawidłowa procedura wymaga zachowania terminu 14 dni i formy powiadomienia, aby prawo do oddania rzeczy na koszt składającego nie zostało podważone.
Podsumowując, art. 859^6 KC chroni interesy przedsiębiorcy składowego w sytuacji, gdy składający nie odbiera rzeczy w terminie, lecz wymaga zachowania określonych warunków proceduralnych. W każdej indywidualnej sprawie dotyczącej stosowania tego przepisu wskazane jest skonsultowanie się z prawnikiem, aby poprawnie ocenić sytuację i sposób działania zgodny z prawem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.