Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.

Art. 105.

Przepisów art. 101–103 nie stosuje się do:

1)zbrodni przeciwko pokojowi, ludzkości i przestępstw wojennych;

2)umyślnego przestępstwa: zabójstwa, ciężkiego uszkodzenia ciała, ciężkiego uszczerbku na zdrowiu lub pozbawienia wolności łączonego ze szczególnym udręczeniem, popełnionego przez funkcjonariusza publicznego w związku z pełnieniem obowiązków służbowych;

3)przestępstw określonych w art. 197 § 4 lub 5, popełnionych na szkodę małoletniego poniżej 15 lat;

4)przestępstw określonych w art. 148 § 2 pkt 2 lub § 3, popełnionych w związku ze zgwałceniem małoletniego poniżej 15 lat lub w związku ze zgwałceniem ze szczególnym okrucieństwem;

5)przestępstw określonych w art. 197 § 4 lub 5, jeżeli sprawca działał ze szczególnym okrucieństwem;

6)przestępstwa określonego w art. 156 § 1 i art. 197 § 4 w związku z art. 11 § 2.

Wyjaśnienie przepisu

Przepis art. 105 Kodeksu karnego wskazuje szczególne wyjątki od stosowania norm zawartych w artykułach 101–103. Wskazuje on kategorie przestępstw, do których nie mają zastosowania wcześniej wymienione przepisy, które dotyczą m.in. odpowiedzialności za czyny określone w tych artykułach. W praktyce oznacza to, że jeśli dany czyn kwalifikuje się pod jedną z wymienionych w art. 105 kategorii, to zasady przewidziane w art. 101–103 nie będą miały zastosowania wobec tego czynu. Przepis wylicza pięć konkretnych przypadków i kategorię przestępstw, które są wyłączone spod reżimu art. 101–103, co oznacza szczególne traktowanie tych czynów ze względu na ich powagę i charakter. Przepis dotyczy m.in. zbrodni przeciwko pokojowi, ludzkości, przestępstw wojennych, a także umyślnych ciężkich przestępstw popełnionych przez funkcjonariuszy publicznych przy pełnieniu obowiązków służbowych. Zakres ten obejmuje także m.in. przestępstwa wobec małoletnich, zwłaszcza gdy popełnione są ze szczególnym okrucieństwem, jak zabójstwo czy ciężkie uszkodzenie ciała. Art. 105 ma zastosowanie w sytuacjach, gdzie zachodzi potrzeba szczególnego potraktowania czynów o wyjątkowej wadze społecznej oraz tam, gdzie dotyczą one ochrony istotnych wartości, takich jak życie, zdrowie czy wolność osób szczególnie chronionych przez prawo, w tym dzieci i małoletnich. Z uwagi na powagę tych czynów, obowiązują dla nich specjalne regulacje wyłączające ogólne zasady przewidziane w art. 101–103. Przykładowo, jeśli funkcjonariusz publiczny popełni umyślny czyn taki jak zabójstwo podczas pełnienia obowiązków służbowych, nie stosuje się do niego przepisów art. 101–103, co oznacza, że będzie podlegał szczególnym regulacjom wynikającym z innych norm prawnych. Taka konstrukcja prawna ma na celu podkreślenie wyjątkowości pewnych przestępstw, jak również zapewnienie ich właściwego i adekwatnego rozpatrzenia przez sądy. Częstym błędem jest mylenie zakresu zastosowania art. 105 z normami dotyczącymi innych przestępstw lub stosowanie art. 101–103 tam, gdzie prawo wyraźnie przewiduje wyjątki. Ponadto nie zawsze jest jasne, dlaczego właśnie te kategorie zostały wyłączone, co wymaga dokładnego analizowania przepisów wraz z ich związkiem z innymi normami karnymi oraz interpretacjami prawnymi. Z uwagi na specyfikę i powagę spraw objętych art. 105, w każdym indywidualnym przypadku warto skonsultować się z profesjonalnym prawnikiem, który objaśni, czy przepis ma zastosowanie i jak je interpretować w danej sytuacji.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Do jakich przestępstw nie stosuje się przepisów art. 101–103?

Przepisów tych nie stosuje się do zbrodni przeciwko pokojowi, ludzkości, przestępstw wojennych oraz niektórych umyślnych, ciężkich przestępstw popełnionych między innymi przez funkcjonariuszy publicznych.

Czy przepisy art. 105 KK dotyczą także przestępstw popełnionych na dzieciach poniżej 15 lat?

Tak, art. 105 wskazuje na wyłączenie stosowania art. 101–103 w przypadku przestępstw przeciwko małoletnim poniżej 15 lat w określonych artykułach kodeksu karnego.

Dlaczego funkcjonariusz publiczny popełniający ciężkie przestępstwo jest wyłączony spod stosowania art. 101–103?

Ponieważ szczególna odpowiedzialność i charakter tych czynów wymagają odmiennego traktowania prawnego niż przewidują art. 101–103.

Czy przepis ten wyłącza stosowanie art. 101–103 do każdego zabójstwa?

Nie, wyłączenie dotyczy umyślnego zabójstwa popełnionego przez funkcjonariusza publicznego przy wykonywaniu obowiązków służbowych, a nie wszystkich zabójstw.

Czy w indywidualnej sprawie zawsze warto skonsultować się z prawnikiem w kontekście art. 105 KK?

Tak, interpretacja i zastosowanie przepisu zależy od okoliczności konkretnego czynu, dlatego profesjonalna porada jest zalecana.

Orzeczenia do tego artykułu

Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI