Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
§ 1.Kto umieszcza na statku wodnym lub powietrznym albo w publicznym środku transportu lądowego urządzenie lub substancję zagrażającą bezpieczeństwu osób lub mieniu znacznej wartości, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2.Tej samej karze podlega, kto niszczy, uszkadza lub czyni niezdatnym do użytku urządzenie nawigacyjne albo uniemożliwia jego obsługę, jeżeli może to zagrażać bezpieczeństwu osób.
Art. 167 Kodeksu karnego odnosi się do działań zagrażających bezpieczeństwu ludzi lub mieniu na różnych środkach transportu. Przepis w paragrafie 1 penalizuje umieszczanie na statkach wodnych, powietrznych lub w publicznych środkach transportu lądowego urządzeń albo substancji, które mogą stanowić zagrożenie dla osób lub wartościowego mienia. W paragrafie 2 określono, że podobna kara grozi za niszczenie, uszkadzanie lub unieruchamianie urządzeń nawigacyjnych, jeśli może to narazić bezpieczeństwo osób. Kara przewidziana w obu przypadkach to pozbawienie wolności od trzech miesięcy do pięciu lat, co wskazuje na powagę czynu i konieczność ochrony życia i zdrowia ludzi oraz cennych przedmiotów podczas transportu.
Przepis ma zastosowanie w sytuacjach, gdy ktoś świadomie i bezprawnie wprowadza na pokład statku lub do środka transportu niebezpieczne przedmioty albo substancje mogące spowodować szkodę lub zagrożenie. Również niszczenie lub uniemożliwianie obsługi urządzeń nawigacyjnych, które mają kluczowe znaczenie dla bezpiecznego prowadzenia pojazdu lub statku, kwalifikuje się do odpowiedzialności karnej zgodnie z tym artykułem. Oznacza to, że przepis chroni zarówno przed celowym działaniem mającym na celu zaburzenie funkcjonowania środka transportu, jak i poprzez podpalenie, rozprzestrzenianie substancji wybuchowych lub unieruchomienie koniecznych urządzeń.
Przykładem zastosowania tego przepisu jest sytuacja, gdy pasażer wsiadając do autobusu miejskiego, ukrywa tam łatwopalną substancję, która po zapaleniu może spowodować pożar i zagrozić życiu podróżnych. Innym przykładem jest celowe przecięcie kabli urządzenia nawigacyjnego samolotu lub statku, co uniemożliwia ich prawidłowe działanie i stwarza niebezpieczeństwo katastrofy. Takie czyny podlegają karze opisanej w Art. 167 KK, ponieważ bezpośrednio zagrażają życiu i zdrowiu ludzi, a także wartościowemu mieniu.
Często spotykanym błędem jest niedostateczne rozróżnianie pomiędzy działaniami zagrażającymi bezpieczeństwu a zwykłym uszkodzeniem mienia, co może prowadzić do niewłaściwego stosowania tego przepisu. Ponadto nie zawsze jest jasne, które urządzenia nawigacyjne są objęte zakresem ochrony, co może powodować wątpliwości podczas interpretacji przepisów. Kolejnym nieporozumieniem jest przekonanie, że zamieszczenie urządzenia lub substancji jest karalne tylko wtedy, gdy faktycznie wywoła ona szkodę – przepis mówi o samym zagrożeniu, niekoniecznie o skutku. Artykuł 167 KK jasno podkreśla, że powodowanie zagrożenia jest już podstawą do odpowiedzialności karnej. W sprawach indywidualnych zawsze warto skonsultować się z prawnikiem, aby prawidłowo ocenić sytuację i konsekwencje prawne danego czynu.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Za umieszczenie substancji zagrażającej bezpieczeństwu grozi kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.
Tak, zniszczenie lub uszkodzenie urządzenia nawigacyjnego, które może zagrażać bezpieczeństwu osób, jest karalne na podstawie Art. 167 § 2 KK.
Nie, przepisy dotyczą także publicznych środków transportu lądowego, takich jak autobusy czy tramwaje.
Nie, sam fakt umieszczenia urządzenia lub substancji zagrażającej bezpieczeństwu już podlega karze, niezależnie od skutku.
Przepis stosuje się tylko gdy działanie zagraża bezpieczeństwu osób lub mieniu znaczącej wartości.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI