Art. 168.

Art. 168 Kodeksu karnego przewiduje odpowiedzialność karną za czyny polegające na przygotowaniach do popełnienia określonych przestępstw wymienionych w art. 163 § 1, art. 165 § 1, art. 166 § 1 i art. 167 § 1 KK. Przepis ten wskazuje, że osoba podejmująca działania zmierzające do popełnienia tych przestępstw, ale jeszcze ich nie dokonująca, może zostać skazana na karę pozbawienia wolności do lat trzech. Przygotowania oznaczają podjęcie czynności, które bezpośrednio zmierzają do popełnienia przestępstwa, lecz nie przekroczyły jeszcze granicy samego wykonania czynu zabronionego. W ten sposób ustawodawca penalizuje już nie tylko samą przestępczą czynność, ale także jej przygotowanie, co ma na celu zapobieganie skutkom tych przestępstw i ochronę dobra prawnego na wcześniejszym etapie działania sprawcy.

Przepis ma zastosowanie, gdy dana osoba podejmuje czynności kwalifikowane jako przygotowania do przestępstwa wymienionego we wskazanych artykułach. Oznacza to, że musi istnieć cel dokonania przestępstwa oraz konkretne działania zmierzające do jego popełnienia, choć jeszcze nie przechodzące w sam akt wykonawczy. Aby przepis miał moc zastosowania, konieczne jest zatem przedsięwzięcie czynności przygotowawczych połączonych z zamiarowym usiłowaniem popełnienia przestępstwa wskazanego w tych paragrafach. Karę można wymierzyć nawet w przypadku, gdy przygotowania zostały przerwane lub nie doszło do dalszych etapów przestępstwa.

Przykładem zastosowania Art. 168 KK może być sytuacja, gdy osoba angażuje się w planowanie i gromadzenie narzędzi niezbędnych do przeciwdziałania cudzej woli odnośnie integralności cielesnej (np. wykorzystywane w wymierzaniu bólu lub groźbach), odpowiadającej za przestępstwo znęcania się lub groźby karalnej z wymienionych artykułów kodeksu karnego. Jeśli czynności te są jednoznacznie przygotowaniem do takich czynów, a nie samej ich realizacji, sprawca odpowie z Art. 168, a więc podlega karze pozbawienia wolności do lat trzech. Ten mechanizm ma na celu zatrzymanie sprawcy jeszcze przed dopełnieniem czynu właściwego.

Często pojawiają się błędne interpretacje dotyczące zakresu przygotowań, gdy osoby mylnie uważają, że przepis działa tylko wtedy, gdy doszło już do usiłowania lub dokonania przestępstwa. Innym powszechnym nieporozumieniem jest nierozróżnienie między planowaniem a rzeczywistym przygotowaniem, które powinno polegać na konkretnych, zmierzających do przestępstwa działaniach, a nie jedynie zamiarach. Ponadto, stosując Art. 168 KK, trzeba uważnie sprawdzić, czy przygotowania dotyczą tylko przestępstw wymienionych w artykułach 163 § 1, 165 § 1, 166 § 1 lub 167 § 1, gdyż przepis nie ma zastosowania do innych czynów zabronionych. Ocena granicy pomiędzy planowaniem a przygotowaniami może być trudna, dlatego w sprawach indywidualnych istotne jest, by skonsultować się z prawnikiem specjalizującym się w prawie karnym.