Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.

Art. 216.

§ 1.Kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.

§ 2.Kto znieważa inną osobę za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

§ 3.Jeżeli zniewagę wywołało wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego albo jeżeli pokrzywdzony odpowiedział naruszeniem nietykalności cielesnej lub zniewagą wzajemną, sąd może odstąpić od wymierzenia kary.

§ 4.W razie skazania za przestępstwo określone w § 2 sąd może orzec nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, Polskiego Czerwonego Krzyża albo na inny cel społeczny wskazany przez pokrzywdzonego.

§ 5.Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.

Wyjaśnienie przepisu

Art. 216 Kodeksu karnego dotyczy przestępstwa znieważenia, definiując jego różne formy oraz przewidziane kary. W paragrafie 1 nakreślono, że znieważenie, rozumiane jako obraźliwe zachowanie wobec innej osoby, może mieć miejsce zarówno w jej obecności, jak i pod jej nieobecność, gdy jest ono publiczne lub skierowane tak, by dotarło do tej osoby. Sankcje za ten czyn obejmują grzywnę albo karę ograniczenia wolności. Paragraf 2 przewiduje wyższe kary - do roku pozbawienia wolności - gdy znieważenie dokonane jest za pomocą środków masowego komunikowania, co podkreśla powagę sytuacji i zasięg obraźliwych treści. W paragrafie 3 wprowadzono szczególne okoliczności, które mogą zmienić ocenę czynu - jeśli zniewagę wywołało wyzywające zachowanie pokrzywdzonego lub doszło do wzajemnego naruszenia, sąd może odstąpić od wymierzenia kary. Paragraf 4 stanowi o możliwości orzeczenia nawiązki na rzecz pokrzywdzonego lub wskazanego przez niego podmiotu społecznego, co ma na celu częściową rekompensatę szkody moralnej. Ostatni paragraf przypomina, że ściganie tego przestępstwa odbywa się na podstawie oskarżenia prywatnego, co oznacza, że inicjatywa należy do pokrzywdzonego. Przepis ten służy ochronie godności osobistej, zwalczając zachowania obraźliwe o charakterze słownym lub gestowym. Ma zastosowanie wszędzie tam, gdzie dochodzi do zniewagi - zarówno w życiu prywatnym, jak i publicznym. Przykładowo, jeśli osoba A publicznie obrazi osobę B na forum internetowym za pomocą postów, może być pociągnięta do odpowiedzialności na mocy art. 216 § 2 KK. Również jeśli ktoś obraża inną osobę w jej obecności na ulicy, ponosi odpowiedzialność według § 1. W praktyce często pojawiają się pytania o to, kiedy zachowanie jest znieważeniem, a kiedy dopuszczalną krytyką lub wyrażeniem opinii. Również istotne są odmienne konsekwencje w zależności od użytego środka przekazu czy publiczności, co ma znaczenie przy kwalifikacji czynu. Często także sąd uwzględnia okoliczności z paragrafu 3, gdy zachowanie pokrzywdzonego prowokuje do wzajemnej zniewagi, co wpływa na wymiar kary. W każdym przypadku indywidualnym ustalenie charakteru czynu i zastosowanie przepisu wymaga staranności, a wątpliwości wskazują na konieczność konsultacji z prawnikiem. Warto zaznaczyć, że art. 216 KK podkreśla wagę szacunku dla godności każdej osoby oraz przewiduje różnorakie środki prawne ochrony przed zniewagą.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Co to jest znieważenie według art. 216 KK?

Znieważenie to obraźliwe zachowanie wobec innej osoby, które narusza jej godność i może mieć miejsce w jej obecności lub publicznie.

Jakie kary grożą za znieważenie przy użyciu środków masowego komunikowania?

Za znieważenie za pomocą środków masowego komunikowania można otrzymać grzywnę, karę ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku.

Czy można uniknąć kary, jeśli pokrzywdzony również znieważył sprawcę?

Tak, sąd może odstąpić od wymierzenia kary, jeśli pokrzywdzony prowokował wyzywającym zachowaniem lub doszło do wzajemnej zniewagi.

Kto inicjuje postępowanie w sprawie zniewagi z art. 216 KK?

Ściganie następuje na podstawie oskarżenia prywatnego, czyli pokrzywdzony musi sam zgłosić sprawę do sądu.

Co to jest nawiązka i kiedy sąd może ją orzec w tym przepisie?

Nawiązka to dodatkowa kwota pieniężna na rzecz pokrzywdzonego lub organizacji społecznej, którą sąd może orzec przy skazaniu za znieważenie przez środki masowego komunikowania.

Orzeczenia do tego artykułu

Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI