Art. 223b Kodeksu karnego chroni prywatność funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa publicznego oraz Służby Więziennej. Przepis zakazuje bez zgody tych osób udostępniania informacji dotyczących ich życia prywatnego, które mogą narazić ich lub ich najbliższych na niebezpieczeństwo. Za naruszenie tej normy grozi kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. W paragrafie drugim rozszerzono ochronę na byłych funkcjonariuszy, jeżeli ujawnienie informacji ma związek z pełnionymi przez nich obowiązkami związanymi z bezpieczeństwem publicznym lub Służbą Więzienną. Paragraf trzeci podnosi sankcję, gdy informacje są rozpowszechniane publicznie, przewidując karę do 8 lat więzienia.
Przepis ma zastosowanie wyłącznie w sytuacjach, gdy informacje pochodzą z życia prywatnego funkcjonariusza lub byłego funkcjonariusza i ich udostępnienie może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa tej osoby lub jej bliskich. Chodzi tu o kontekst bliskiego związku informacji z ochroną bezpieczeństwa publicznego lub działaniem w służbach, które dotyczą zarówno aktualnych, jak i byłych funkcjonariuszy. Nie chodzi więc o każdy przypadek ujawniania danych osobowych, lecz o te, które mogą realnie zagrozić bezpieczeństwu fizycznemu lub moralnemu odbiorcy i osób mu najbliższych.
Przykład zastosowania art. 223b KK może mieć miejsce, gdy osoba prywatna, znająca adres zamieszkania funkcjonariusza policji, bez jego zgody podaje tę informację osobie trzeciej, a następnie odbiorca wykorzystuje ją do nękania lub zastraszania funkcjonariusza albo jego rodziny. Sytuacja ta wiąże zagrożenie dla bezpieczeństwa wskazanych osób, a zatem spełnia przesłanki normy prawnej. Jeśli do takich informacji dołączona byłaby ich publiczna publikacja, na przykład w mediach społecznościowych lub na stronie internetowej, to zastosowanie miałby paragraf trzeci z wyższą karą.
Częstym błędem jest mylenie ochrony danych osobowych ogólnie z ochroną mienia i bezpieczeństwa funkcjonariuszy w kontekście ich pracy zawodowej. Przepis wymaga związku ujawnianych informacji z zagrożeniem bezpieczeństwa osoby chronionej lub jej bliskich. Ponadto często nie jest jasne, co stanowi „życie prywatne”, co może skutkować niewłaściwym odczytaniem przepisu lub bezpodstawnym oskarżaniem o przestępstwo. Warto podkreślić, że art. 223b KK nie chroni informacji o działalności służbowej, lecz prywatnej. W sprawach indywidualnych interpretacja i zakwalifikowanie czynu wymaga konsultacji ze specjalistą prawa karnego.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.