Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
Art. 340.
Jeżeli sprawca przestępstwa określonego w art. 339 dobrowolnie powrócił, a nieobecność jego trwała nie dłużej niż 14 dni, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary.
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
Jeżeli sprawca przestępstwa określonego w art. 339 dobrowolnie powrócił, a nieobecność jego trwała nie dłużej niż 14 dni, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary.
Art. 340 Kodeksu karnego reguluje sytuację, w której sprawca przestępstwa określonego w art. 339 dobrowolnie powraca po swojej nieobecności. Norma prawna przewiduje, że jeśli ta nieobecność nie trwała dłużej niż 14 dni, sąd ma możliwość zastosować tzw. nadzwyczajne złagodzenie kary. Oznacza to, że sąd może wymierzyć karę łagodniejszą, niż przewiduje to standardowo prawo, biorąc pod uwagę postawę sprawcy jako czynnik łagodzący. Nie jest to obowiązek sądu, lecz jego uprawnienie, co oznacza, że zastosowanie złagodzenia zależy od oceny konkretnej sytuacji.
Przepis ma zastosowanie wyłącznie przy przestępstwach wymienionych w art. 339, co ogranicza krąg spraw, których dotyczy. Ponadto warunkiem jest, aby powrót sprawcy był dobrowolny, czyli wynikający z jego własnej woli i bez przymusu. Dodatkowo musi się to wydarzyć w okresie do 14 dni od chwili, gdy sprawca opuścił miejsce zdarzenia czy rezygnował z dalszego udziału w przestępstwie. W rezultacie normę tę stosuje się w sytuacjach, kiedy sprawca po krótkim czasie decyduje się na „powrót” i włączenie się w postępowanie karnie lub naprawienie szkody.
Przykładem może być sytuacja, gdy osoba uczestnicząca w bójce (art. 339 odnosi się do bójki lub pobicia) ucieknie z miejsca zdarzenia, ale po kilku dniach postanowi wrócić i dobrowolnie poddać się odpowiedzialności. Jeśli taka nieobecność nie trwała dłużej niż 14 dni, sąd może uznać jej dobrowolny powrót za okoliczność łagodzącą i na tej podstawie wymierzyć karę mniejszą, niż przewiduje przepis karny dla tego czynu. Taka możliwość promuje postawy naprawcze i unikanie dalszych konfliktów prawnych.
Częstym błędem jest mylenie powrotu dobrowolnego z wymuszonym lub niezgłoszonym. Przepis zakłada wyraźną dobrowolność powrotu, co wyklucza sytuacje, gdy sprawca zostaje zatrzymany przez policję albo gdy dłuższa nieobecność przekracza 14 dni. Ponadto niedokładne rozumienie granicy 14 dni może prowadzić do błędnego uznania prawa do nadzwyczajnego złagodzenia kary. Niezastosowanie się do tych przesłanek w praktyce może skutkować odrzuceniem tego wniosku przez sąd. Warto pamiętać też, że decyzja o złagodzeniu należy do oceny i uznania sądu, a nie do obowiązku.
Podsumowując, art. 340 KK służy nagradzaniu dobrowolnego powrotu sprawcy przestępstwa z art. 339 w krótkim terminie przez umożliwienie nadzwyczajnego złagodzenia kary. W indywidualnym przypadku każda sytuacja wymaga szczegółowej analizy, więc dla pewności co do swoich praw lub obowiązków dobrze jest skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Dobrowolny powrót oznacza, że sprawca sam, z własnej woli, wraca po krótkiej nieobecności bez przymusu ze strony organów ścigania.
Nieobecność sprawcy nie może przekraczać 14 dni, aby sąd mógł zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary.
Nie, sąd ma prawo, ale nie obowiązek, zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w tej sytuacji.
Przepis dotyczy przestępstw określonych w art. 339 KK, czyli m.in. bójki lub pobicia.
Nie, jeśli nieobecność trwała dłużej niż 14 dni, art. 340 KK nie znajdzie zastosowania w złagodzeniu kary.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI