Art. 146.

Przepis art. 146 Kodeksu postępowania cywilnego (KPC) wskazuje, że do kuratora ustanowionego zgodnie z art. 143 i art. 144 stosuje się odpowiednio regulację zawartą w art. 69 § 3 tego samego kodeksu. Oznacza to, że w sytuacjach dotyczących kuratora, którego powołano według wymienionych artykułów, mają zastosowanie zasady i obowiązki określone w art. 69 § 3 KPC, pomimo iż pierwotnie dotyczą one innego podmiotu czy okoliczności. Jest to klasyczne odwołanie, które ustanawia tzw. stosowanie odpowiednie, czyli przeniesienie regulacji z jednej normy na sytuację uregulowaną w innej. Takie rozwiązanie prawne zapewnia spójność i jednolitość postępowania wobec różnych osób pełniących funkcje związane z reprezentacją lub opieką w procesie cywilnym.

Przepis ma zastosowanie w sytuacjach, gdy powołany został kurator w trybie określonym przez art. 143 i 144 KPC. Artykuły te dotyczą ustanowienia kuratora dla osób nieposiadających zdolności do czynności prawnych lub ograniczonych w tej zdolności, które nie mogą samodzielnie uczestniczyć w postępowaniu sądowym. W tych przypadkach sąd powołuje kuratora, który reprezentuje taką osobę. Art. 146 KPC precyzuje wówczas, że wobec takiego kuratora należy stosować odpowiednio zasady zawarte w art. 69 § 3 KPC, co pozwala na jasne określenie praw i obowiązków kuratora w toku postępowania.

Przykładowo, jeśli sąd ustanawia kuratora dla małoletniego lub osoby ubezwłasnowolnionej częściowo i ta osoba ta jest stroną w sprawie, kurator występuje w jej imieniu. Art. 146 KPC zapewnia, że wobec tego kuratora należy stosować zasady z art. 69 § 3, które mogą dotyczyć m.in. sposobu dokonywania czynności procesowych przez kuratora lub innych uprawnień i obowiązków. Dzięki temu działanie kuratora podlega jasnym regułom, a jego czynności mają należyte oparcie w przepisach prawa procesowego.

Częstym nieporozumieniem przy stosowaniu art. 146 jest mylenie zakresu stosowania przepisu z całym katalogiem uprawnień i obowiązków kuratora, co może prowadzić do błędnego rozumienia jego roli. Innym błędem jest nieuwzględnianie, że przepis odwołuje się do konkretnego paragrafu innego artykułu, a nie do całego art. 69, co może powodować niewłaściwe stosowanie przepisów dotyczących kuratora. Przepis ten w praktyce wymaga precyzyjnej znajomości zarówno art. 143, 144, jak i art. 69 § 3 KPC.

W razie indywidualnych wątpliwości co do stosowania art. 146 KPC lub uprawnień kuratora warto skonsultować się z prawnikiem, który pomoże poprawnie interpretować te przepisy w konkretnej sytuacji.