Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Art. 168.

§ 1.Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

§ 2.Przywrócenie nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie pociąga za sobą ujemnych dla strony skutków procesowych.

Wyjaśnienie przepisu

Artykuł 168 Kodeksu postępowania cywilnego określa zasady dotyczące przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Przepis przewiduje, że jeśli strona nie wykonała danej czynności w wyznaczonym terminie, ale zbieg ten nie nastąpił z jej winy, może zwrócić się do sądu z wnioskiem o przywrócenie tego terminu. Przywrócenie terminu jest zatem narzędziem ochrony praw strony przed negatywnymi skutkami niedotrzymania terminu, gdy opóźnienie jest niezawinionym zdarzeniem. Jednocześnie przepis wskazuje, że obowiązuje warunek, iż uchybienie terminu musi powodować negatywne skutki procesowe dla strony, aby możliwe było jego przywrócenie. Jeśli brak działania nie prowadzi do ujemnych konsekwencji prawnych, przywrócenie terminu nie zostanie uwzględnione.

Przepis ma zastosowanie w sytuacjach, gdy strona postępowania cywilnego zwleka z dokonaniem czynności procesowej mimo upływu terminu, jednak opóźnienie to wynikło z przyczyn od niej niezależnych. Takie sytuacje mogą obejmować np. nagły wypadek czy siłę wyższą. Wniosek o przywrócenie terminu musi zostać złożony przez stronę, której dotyczy niedotrzymanie terminu. Warunkiem rozpatrzenia wniosku jest wykazanie braku winy oraz istnienie ujemnych skutków prawnych wynikających z uchybienia. W przeciwnym wypadku sąd odrzuci prośbę o przywrócenie terminu.

Przykładem zastosowania tego przepisu może być sytuacja, w której uczestnik postępowania nie zdążył złożyć wniosku dowodowego w terminie z powodu poważnej choroby. Po ustaniu przeszkody i udokumentowaniu jej, strona wnosi do sądu o przywrócenie terminu. Jeśli sąd uzna, że nieterminowe działanie było niezawinione, a brak wniosku powoduje negatywne skutki procesowe, przywraca termin, umożliwiając stronie pełne korzystanie z przysługujących jej praw procesowych.

Częstym błędem przy stosowaniu art. 168 KPC jest niezłożenie wniosku w terminie albo brak właściwego usprawiedliwienia opóźnienia czynności procesowej. Niekiedy strony mylnie uważają, że zawsze przysługuje prawo do przywrócenia terminu, mimo że musi istnieć wyraźna przyczyna niezawinionego uchybienia oraz rzeczywiste ujemne skutki prawne. Należy również pamiętać, że przywrócenie terminu ma charakter fakultatywny i zależy od decyzji sądu. W indywidualnej sprawie zaleca się skonsultować z prawnikiem, aby poprawnie przygotować wniosek oraz ocenić szansę powodzenia.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Co to znaczy przywrócenie terminu?

Przywrócenie terminu to decyzja sądu umożliwiająca dokonanie czynności procesowej po upływie ustawowego terminu, gdy opóźnienie nie zależało od strony.

Kiedy sąd może nie przywrócić terminu?

Sąd odrzuci wniosek, jeśli opóźnienie nie wywołuje ujemnych dla strony skutków procesowych.

Czy wniosek o przywrócenie terminu może złożyć każda ze stron?

Tak, wniosek składa strona, która nie dokonała czynności procesowej w terminie i twierdzi, że nie zawiniła.

Jakie są najczęstsze powody niezawinienia uchybienia terminu?

Przyczyny to zwykle nagłe zdarzenia, choroba, siła wyższa lub inne okoliczności niezależne od strony.

Czy decyzja o przywróceniu terminu jest obligatoryjna dla sądu?

Nie, sąd rozpatruje wniosek i podejmuje decyzję według uznania, uwzględniając przesłanki z art. 168 KPC.

Orzeczenia do tego artykułu

Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI