Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Art. 257.
Sąd oceni na podstawie okoliczności poszczególnego wypadku, czy i o ile dokument zachowuje moc dowodową pomimo przekreśleń, podskrobań lub innych uszkodzeń.
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Sąd oceni na podstawie okoliczności poszczególnego wypadku, czy i o ile dokument zachowuje moc dowodową pomimo przekreśleń, podskrobań lub innych uszkodzeń.
Art. 257 Kodeksu postępowania cywilnego stanowi, że sąd ma obowiązek oceny, czy dokument, który nosi ślady uszkodzeń takie jak przekreślenia, podskrobania czy inne defekty, zachowuje swoją moc dowodową. Oznacza to, że nawet gdy dokument jest uszkodzony, nie oznacza to automatycznie, że traci wartość jako dowód w postępowaniu sądowym. Ocena ta powinna być dokonana indywidualnie, na podstawie okoliczności konkretnego przypadku. Przepis wskazuje na konieczność uwzględnienia kontekstu i szczegółów, które mogą mieć wpływ na wiarygodność i rzetelność takiego dokumentu.
Przepis znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, gdy w toku postępowania ujawnione zostają dokumenty, które noszą ślady fizycznego uszkodzenia. Sąd musi wówczas rozważyć stopień uszkodzenia, charakter i zakres przekreśleń czy podskrobań, a także inne możliwe zmiany, które mogły wpłynąć na zawartość dokumentu. Nie jest to ocena mechaniczna – chodzi o rzetelną analizę dowodową, gdzie liczy się przede wszystkim, czy uszkodzenia mają wpływ na wiarygodność lub integralność dokumentu. W praktyce oznacza to, że uszkodzony dokument może nadal stanowić dowód, jeśli sąd uzna, że jego treść jest czytelna i nie budzi wątpliwości co do wiarygodności.
Przykładem zastosowania art. 257 KPC może być sytuacja, gdy strona przedstawia w sprawie umowę, na której widoczne są przekreślenia dotyczące pewnych zapisów, a także miejscowe zniszczenia strony dokumentu. Sąd, zamiast automatycznie odrzucić umowę jako dowód, analizuje, czy te zmiany nie wpływają na istotę umowy i czy jej treść jest nadal rozpoznawalna. Jeśli uzna, że dokument mimo uszkodzeń zachowuje swoją moc dowodową, to go uwzględni. Takie podejście zapobiega pominięciu ważnych dowodów w sprawie z powodu technicznych uszkodzeń.
Częstym nieporozumieniem przy stosowaniu art. 257 KPC jest błędne założenie, że każdy dokument z widocznymi uszkodzeniami automatycznie traci swoją moc dowodową. W praktyce często pojawia się też niewłaściwa ocena stopnia uszkodzenia dokumentu i jego wpływu na wartość dowodową bez uwzględnienia kontekstu sprawy. Innym problemem jest nieuwzględnianie dodatkowych okoliczności, które mogą świadczyć o autentyczności lub przeciwnie – o manipulacji dokumentem. Zgodnie z art. 257 KPC sąd powinien dokonać szczegółowej i indywidualnej analizy, a nie działać według sztywnych reguł lub automatycznych założeń.
W przypadku indywidualnych wątpliwości dotyczących oceny mocy dowodowej uszkodzonego dokumentu zaleca się konsultację z prawnikiem, który pomoże właściwie zinterpretować przepis art. 257 KPC w kontekście konkretnej sprawy.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Oznacza to sprawdzenie, czy dokument zachowuje wiarygodność i wartość jako dowód pomimo uszkodzeń.
Nie, sąd ocenia to indywidualnie na podstawie okoliczności, nie każde uszkodzenie powoduje utratę wartości dowodu.
Oceny dokonuje sąd na podstawie konkretnego wypadku i okoliczności sprawy.
Nie, uszkodzenia nie muszą oznaczać fałszerstwa ani utraty autentyczności dokumentu.
Tak, ale sąd oceni jego wartość dowodową na podstawie art. 257 KPC.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI