Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Art. 469.

Sąd uzna zawarcie ugody, cofnięcie pozwu, sprzeciwu lub środka odwoławczego oraz zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia za niedopuszczalne także wówczas, gdyby czynność ta naruszała słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego.

Wyjaśnienie przepisu

Art. 469 Kodeksu postępowania cywilnego stanowi, że sąd może uznać pewne czynności procesowe za niedopuszczalne, jeśli naruszają one słuszny interes pracownika lub osoby ubezpieczonej. Przepis wymienia konkretne czynności, takie jak zawarcie ugody, cofnięcie pozwu, sprzeciwu lub środka odwoławczego, a także zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia. Oznacza to, że nawet jeśli strony dobrowolnie podejmą te działania, sąd może je odrzucić, jeśli uzna, że działanie to szkodzi interesom chronionym prawem, czyli pracownika lub ubezpieczonego. Norma ma więc wymiar ochronny, zapobiegając jednostronnym działaniom, które mogłyby pozbawić pracownika lub ubezpieczonego należnych praw.

Przepis ma zastosowanie w postępowaniu cywilnym dotyczącym spraw pracowniczych i ubezpieczeniowych. Wszędzie tam, gdzie chodzi o roszczenia pracowników lub ubezpieczonych, sąd musi szczególnie zwracać uwagę na ochronę ich interesów. Jeśli któraś ze stron podejmie próbę zawarcia ugody lub cofnięcia pozwu w sposób, który szkodzi słusznym interesom pracownika lub ubezpieczonego, sąd nie zatwierdzi takiego działania. To zabezpieczenie ma na celu przeciwdziałać nadużyciom i chronić osoby, które często są w słabszej pozycji procesowej.

Przykładem zastosowania art. 469 KPC może być sytuacja, gdy pracownik pozwał pracodawcę o wypłatę zaległego wynagrodzenia, a następnie pracodawca, wykorzystując presję lub wpływ, nakłania pracownika do zawarcia ugody, w której pracownik zrzeka się części swoich roszczeń. Jeśli sąd uzna, że takie działanie narusza słuszny interes pracownika, odrzuci zawartą ugodę. Podobnie będzie, gdy ubezpieczony cofnie środek odwoławczy w sprawie świadczeń, które mu się należą, a sąd stwierdzi, że jest to działanie na jego niekorzyść.

Częstym nieporozumieniem przy stosowaniu art. 469 jest przekonanie, że każda ugoda lub cofnięcie pozwu jest niedopuszczalne. Tymczasem przepis nie zakazuje tych czynności w ogóle, ale tylko wtedy, gdy godzą one w słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego. Innym błędem jest nieuwzględnienie, że ochrona dotyczy nie tylko zrzeczenia się roszczenia, ale także jego ograniczenia lub cofnięcia środka odwoławczego. Warto pamiętać, że sąd ocenia każdą sytuację indywidualnie, uwzględniając stan faktyczny i prawny konkretnej sprawy. W przypadku wątpliwości dotyczących zastosowania art. 469 KPC w konkretnej sytuacji warto skonsultować się z prawnikiem.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Czym zajmuje się art. 469 KPC?

Przepis reguluje niedopuszczalność pewnych czynności procesowych naruszających słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego.

Kiedy sąd może nie uznać zawartej ugody?

Sąd odrzuci ugodę, gdy stwierdzi, że narusza ona słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego.

Czy można cofnąć pozew zawsze bez konsekwencji?

Nie, jeśli cofnięcie pozwu narusza interes chroniony art. 469 KPC, sąd może tego nie dopuścić.

Czy zrzeczenie się roszczenia jest zawsze skuteczne?

Nie, jeśli zrzeczenie narusza słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego, może być uznane za niedopuszczalne.

Czy art. 469 KPC ma zastosowanie tylko w sprawach pracowniczych?

Przepis chroni interesy zarówno pracowników, jak i ubezpieczonych, więc ma zastosowanie w obu tych obszarach.

Orzeczenia do tego artykułu

Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI