Art. 90.

Artykuł 90 Kodeksu postępowania cywilnego precyzuje, jak należy postępować w sytuacji, gdy strona w postępowaniu sądowym nie może osobiście się podpisać. Przepis stanowi, że pełnomocnictwo, którego podpis wymaga dokument, powinno zostać podpisane przez osobę upoważnioną przez tę stronę, a przy tym konieczne jest podanie przyczyny, z powodu której strona sama nie podpisała dokumentu. Oznacza to, że brak podpisu na dokumencie nie powoduje automatycznego unieważnienia pełnomocnictwa, pod warunkiem zachowania wymogów formalnych przewidzianych w art. 90 KPC. Przepis ma na celu zapewnienie możliwości skutecznego reprezentowania osób niezdolnych do osobistego podpisu, na przykład z powodu choroby, niepełnosprawności lub innych przeszkód fizycznych czy prawnych.

Przepis znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy strona postępowania – czy to osoba fizyczna, czy prawna – nie jest w stanie złożyć własnoręcznego podpisu na pełnomocnictwie. Może to dotyczyć m.in. osób niepiśmiennych, chorych, niepełnosprawnych, bądź nieobecnych fizycznie. Przepis wymaga, aby osoba podpisująca w imieniu strony wyraźnie wskazała powód absencji podpisu strony. Taki zapis jest istotny z punktu widzenia dowodowego, potwierdzając autentyczność i ważność pełnomocnictwa mimo braku podpisu strony.

Na przykład pani Kowalska z powodu złamania ręki nie jest w stanie sama podpisać pełnomocnictwa dla adwokata reprezentującego ją w sprawie rozwodowej. W takiej sytuacji pełnomocnictwo może podpisać jej mąż, który jest upoważniony przez nią do tego działania. Przy podpisie zamieszcza on wyraźne wskazanie przyczyny, czyli niemożności pani Kowalskiej do osobistego podpisu. Dzięki temu pełnomocnictwo jest ważne i pozwala na prawidłową reprezentację pani Kowalskiej w postępowaniu sądowym.

Często pojawiają się błędy związane z pominięciem podania przyczyny braku podpisu strony. Niektórzy uznają, że sama obecność podpisu osoby upoważnionej wystarczy, co może skutkować odrzuceniem dokumentu lub kwestionowaniem jego ważności. Innym błędem jest podpisywanie przez osoby nieupoważnione lub brak wyraźnego upoważnienia, co także narusza wymogi przepisu. Dla celów formalnych ważne jest dokładne wskazanie przyczyny w pełnomocnictwie, co potwierdza prawidłowość i wiarygodność dokumentu. W razie wątpliwości co do konkretnego przypadku, zawsze warto skonsultować się z prawnikiem specjalizującym się w prawie procesowym.