Co dokładnie stanowi przepis
Art. 117a KPK określa zasady przeprowadzania czynności procesowej, gdy strona ma więcej niż jednego obrońcę albo pełnomocnika. Zasadą jest, że wystarczy stawiennictwo przynajmniej jednego z tych obrońców lub pełnomocników, aby czynność mogła zostać przeprowadzona. Przepis przewiduje również możliwość przeprowadzenia czynności bez udziału obrońcy lub pełnomocnika, jeżeli strona wyrazi na to zgodę. Dotyczy to jednak tylko sytuacji, w których udział obrońcy lub pełnomocnika nie jest obowiązkowy. Paragraf 2 nakazuje odpowiednie stosowanie tej reguły do pełnomocnika osoby niebędącej stroną, wskazanej w art. 87 § 2 KPK.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Art. 117a KPK ma zastosowanie wtedy, gdy jedna strona postępowania korzysta z pomocy co najmniej dwóch obrońców lub pełnomocników. Przepis dotyczy czynności procesowych, czyli działań podejmowanych w toku postępowania karnego zgodnie z jego regułami. Jeżeli na czynność stawi się jeden z kilku ustanowionych przedstawicieli, samo niestawiennictwo pozostałych nie wyłącza możliwości jej przeprowadzenia. Inaczej wygląda sytuacja, gdy żaden obrońca lub pełnomocnik nie uczestniczy w czynności, ponieważ wtedy konieczna jest zgoda strony, a ponadto udział takiego przedstawiciela nie może być obowiązkowy. Odpowiednie stosowanie § 1 oznacza, że reguła obejmuje także pełnomocnika osoby niebędącej stroną, o której mowa w art. 87 § 2 KPK.
Przykład zastosowania w codziennej sytuacji
Oskarżony ustanowił dwóch obrońców i zostali oni zawiadomieni o terminie czynności procesowej. W wyznaczonym terminie przychodzi tylko jeden z obrońców, natomiast drugi nie stawia się na czynność. Zgodnie z art. 117a § 1 KPK czynność może zostać przeprowadzona, ponieważ obecny jest przynajmniej jeden z obrońców oskarżonego. Gdyby żaden z obrońców nie przyszedł, przeprowadzenie czynności bez ich udziału zależałoby od zgody oskarżonego oraz od tego, czy udział obrońcy w tej czynności nie był obowiązkowy.
Częste nieporozumienia lub błędy
Art. 117a KPK nie stanowi, że obecność każdego ustanowionego obrońcy albo pełnomocnika jest zawsze konieczna. Przepis wprost pozwala przeprowadzić czynność przy obecności jednego z kilku przedstawicieli strony. Nie należy też utożsamiać zgody strony na przeprowadzenie czynności bez przedstawiciela z każdą sytuacją jego nieobecności, ponieważ zgoda ma znaczenie tylko wtedy, gdy udział obrońcy lub pełnomocnika nie jest obowiązkowy. Błędem byłoby również pominięcie § 2, który rozszerza odpowiednie stosowanie tej zasady na pełnomocnika określonej osoby niebędącej stroną. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
