Art. 23714 Kodeksu pracy nakłada na organy nadzoru nad przedsiębiorstwami i innymi jednostkami organizacyjnymi państwowymi lub samorządowymi konkretne obowiązki w obszarze bezpieczeństwa i higieny pracy (BHP). Przepis ten wymaga od tych organów podejmowania działań mających na celu kształtowanie warunków pracy, które zapewniają bezpieczeństwo oraz higienę na terenie przedsiębiorstw. W szczególności wskazuje się trzy formy ingerencji: pomoc przy wykonywaniu zadań BHP, coroczną ocenę stanu bezpieczeństwa pracy z określeniem kierunków jego poprawy oraz inicjowanie i prowadzenie badań naukowych dotyczących tego zakresu. Cecha charakterystyczna tego przepisu to podkreślenie roli organów nadzorczych nie tylko jako inspekcyjnych kontrolerów, ale także jako podmiotów wspierających i aktywnie uczestniczących w tworzeniu bezpiecznych warunków pracy.
Przepis ma zastosowanie do organów, które sprawują nadzór nad przedsiębiorstwami lub innymi jednostkami organizacyjnymi o charakterze państwowym lub samorządowym. Oznacza to, że obejmuje on różne szczeble władzy i administracji publicznej, które są odpowiedzialne za nadzór nad realizacją przepisów BHP w podległych im jednostkach. Obowiązek corocznej oceny stanu BHP wymaga systematycznego monitorowania i analizy istniejących warunków pracy. Działania te muszą być prowadzone w sposób planowy i dostosowany do potrzeb danej jednostki czy przedsiębiorstwa, z uwzględnieniem możliwości technicznych i organizacyjnych.
Przykładem zastosowania art. 23714 może być sytuacja, gdy organ samorządowy sprawuje nadzór nad jednostką organizacyjną urzędu miasta. Organ ten organizuje coroczne kontrole, podczas których ocenia zagrożenia oraz przestrzeganie zasad BHP na stanowiskach pracy. W ramach tych działań udziela także wsparcia merytorycznego pracodawcy w realizacji przepisów BHP, a w razie potrzeby współinicjuje badania dotyczące nowych technologie poprawiających bezpieczeństwo. Dzięki temu jednostka może systematycznie poprawiać warunki pracy, co przekłada się na zmniejszenie liczby wypadków i chorób zawodowych.
Do częstych nieporozumień związanych z art. 23714 należą błędne przekonania, że organy nadzoru wystarczą jedynie z roczną kontrolą bez dalszego działania czy pomocy przedsiębiorstwom. Inny częsty błąd polega na traktowaniu roli organów jedynie jako sankcjonującej, a nie wspierającej realizację zadań BHP. Niezrozumienie wymagań dotyczących inicjowania badań naukowych lub ich bagatelizowanie również stanowi istotny problem. Należy pamiętać, że działanie tych organów ma charakter kompleksowy i ma służyć zarówno prewencji, jak i systematycznej poprawie warunków pracy. W każdej indywidualnej sprawie dotyczącej interpretacji i stosowania art. 23714 KP warto zwrócić się o pomoc do prawnika specjalizującego się w prawie pracy.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.