Art. 23715 Kodeksu pracy reguluje kwestie dotyczące wydawania ogólnie obowiązujących przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (BHP). W § 1 wskazuje, że Minister Pracy i Polityki Socjalnej, działając w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej, wydaje rozporządzenia określające zasady BHP, które mają zastosowanie do prac w różnych gałęziach gospodarki. Z kolei § 2 przepisu przewiduje, iż ministrowie odpowiedzialni za poszczególne gałęzie pracy lub rodzaje pracy, także w porozumieniu z wymienionymi ministerstwami, wydają rozporządzenia szczegółowo określające przepisy BHP dla tych specyficznych obszarów i prac. Istotą normy jest określenie kompetencji legislacyjnych w zakresie BHP oraz wymóg współpracy różnych organów administracji rządowej, co pozwala na dostosowanie przepisów do specyfiki konkretnej branży lub rodzaju pracy.
Przepis ma zastosowanie wtedy, gdy konieczne jest ustanowienie lub aktualizacja zasad bezpieczeństwa i higieny pracy w różnych sektorach gospodarki. Ma to miejsce zwłaszcza przy uwzględnieniu specyfiki danego rodzaju zatrudnienia, rodzaju wykonywanych obowiązków oraz warunków pracy, które mogą wymagać odrębnych regulacji w tym zakresie. Kompetencje ministrów do tworzenia takich przepisów są ograniczone do wydawania rozporządzeń, co oznacza, że normy BHP mają charakter powszechnie obowiązujący i muszą być przestrzegane przez pracodawców w danych gałęziach lub rodzajach prac.
Przykładem zastosowania art. 23715 KP może być sytuacja, gdy Minister Pracy i Polityki Społecznej, razem z Ministrem Zdrowia, wydaje rozporządzenie ustanawiające ogólne standardy BHP dotyczące pracy w sektorze budowlanym. Następnie, minister właściwy dla tej gałęzi gospodarki, również w porozumieniu z wymienionymi ministrami, wydaje dodatkowe przepisy szczegółowe dotyczące zasad bezpieczeństwa przy pracy na wysokościach. Te akty prawne tworzą łącznie kompletną ramę prawną, dzięki której pracodawcy muszą zapewnić zgodne z prawem warunki pracy dla zatrudnionych osób.
Często spotykanym problemem przy stosowaniu art. 23715 KP jest błędne rozumienie zakresu kompetencji poszczególnych ministrów. Przepisy te wskazują na konieczność porozumienia i współdziałania między ministerstwami, co nie zawsze jest przestrzegane. Drugim nieporozumieniem bywa mylenie rozporządzeń wydanych na podstawie tego artykułu z innymi aktami prawnymi o charakterze wewnętrznym lub branżowym, które nie mają mocy ogólnie obowiązującej. Ponadto, zdarza się, że pracodawcy lub pracownicy nie znają lub nie traktują poważnie tych rozporządzeń, co może prowadzić do naruszania przepisów BHP. Warto pamiętać, że w konkretnej sytuacji dotyczącej stosowania tych przepisów najlepiej zwrócić się o pomoc do specjalisty z zakresu prawa pracy lub BHP.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.