Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.
Jeżeli postępowanie przed komisją pojednawczą nie doprowadziło do zawarcia ugody, komisja na żądanie pracownika, zgłoszone w terminie 14 dni od dnia zakończenia postępowania pojednawczego, przekazuje niezwłocznie sprawę sądowi pracy. Wniosek pracownika o polubowne załatwienie sprawy przez komisję pojednawczą zastępuje pozew. Pracownik zamiast zgłoszenia tego żądania może wnieść pozew do sądu pracy na zasadach ogólnych.
Artykuł 254 Kodeksu pracy precyzuje dalsze kroki, jakie przysługują pracownikowi w sytuacji, gdy postępowanie przed komisją pojednawczą nie zakończy się zawarciem ugody. W takiej sytuacji pracownik ma prawo zażądać przekazania sprawy do sądu pracy, przy czym musi zgłosić to żądanie w terminie 14 dni od dnia zakończenia postępowania pojednawczego. Wniosek taki spełnia funkcję pozwu i prowadzi do dalszego rozpatrzenia sprawy przed sądem. Alternatywnie, pracownik może złożyć bezpośrednio pozew do sądu pracy na zasadach ogólnych, bez uprzedniego kierowania sprawy przez komisję.
Przepis ma zastosowanie po zakończeniu postępowania przed komisją pojednawczą, które jest jednym ze środków dążenia do polubownego załatwienia sporów z zakresu prawa pracy. Zastosowanie tego artykułu wymaga, by ugoda nie została zawarta oraz by pracownik podjął odpowiednie działanie – złożenie żądania skierowania sprawy do sądu w terminie 14 dni od zakończenia postępowania pojednawczego. Czas na zgłoszenie żądania jest przy tym wyraźnie określony, co chroni zarówno interesy pracownika, jak i pracodawcy.
Dla przykładu, pracownik, który nie otrzymał wypłaty należnego wynagrodzenia i podczas komisji pojednawczej nie doszedł do porozumienia z pracodawcą, może w ciągu 14 dni od zakończenia posiedzenia komisji zgłosić żądanie przekazania sprawy do sądu pracy. Pozwala mu to na dalsze dochodzenie swoich praw w drodze postępowania sądowego. W przeciwnym razie, jeśli przegapi ten termin, może zdecydować się na złożenie pozwu bezpośrednio, co będzie oznaczać ponowne wszczęcie postępowania sądowego.
Często spotykanym błędem jest niezgłoszenie żądania w wyznaczonym terminie, co może skutkować utratą możliwości kierowania sprawy przez komisję. Innym nieporozumieniem jest mylne przekonanie, że po niepowodzeniu ugody komisji postulowanie skierowania sprawy do sądu musi nastąpić zawsze za pośrednictwem tej komisji – artykuł jasno dopuszcza też możliwość wniesienia pozwu bezpośrednio przez pracownika. Ponadto pracownicy powinni pamiętać o wymogach formalnych i terminach, których niedotrzymanie może skutkować odrzuceniem sprawy.
Podsumowując, art. 254 KP ustanawia procedurę umożliwiającą pracownikowi kontynuację dochodzenia roszczeń po niepowodzeniu mediacji przed komisją pojednawczą. W indywidualnych sytuacjach warto skonsultować się z prawnikiem, by prawidłowo wykorzystać przysługujące uprawnienia i dotrzymać terminów.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Oznacza to, że gdy komisja nie zawrze ugody, na żądanie pracownika sprawa zostaje niezwłocznie skierowana do sądu pracy w miejsce pozwu.
Pracownik ma 14 dni od dnia zakończenia postępowania przed komisją pojednawczą na zgłoszenie tego żądania.
Nie, pracownik może zamiast żądania skierowania sprawy przez komisję wnieść pozew do sądu pracy na zasadach ogólnych.
Jeśli pracownik nie zgłosi żądania w tym terminie, może bezpośrednio wnieść pozew do sądu, ale przekazanie sprawy przez komisję przestaje być możliwe.
Tak, wniosek pracownika o przekazanie sprawy do sądu pracy przez komisję pojednawczą zastępuje formalnie pozew.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI