Art. 37.

Art. 37 Kodeksu pracy określa uprawnienia pracownika w okresie wypowiedzenia umowy o pracę dokonanego przez pracodawcę. Przepis wyraźnie stanowi, że pracownik, którego umowa jest wypowiadana przez pracodawcę, ma prawo do zwolnień od pracy na poszukiwanie nowego zatrudnienia. Ważne jest przy tym, aby okres wypowiedzenia trwał co najmniej dwa tygodnie. Zwolnienie to jest płatne, co oznacza zachowanie prawa do wynagrodzenia za czas nieobecności w pracy. Wydłużenie okresu wypowiedzenia, na przykład do jednego lub trzech miesięcy, skutkuje zwiększeniem wymiaru dni zwolnienia na poszukiwanie pracy.

Przepis ma zastosowanie w sytuacji, kiedy to pracodawca wypowiada umowę o pracę pracownikowi na warunkach określonych w Kodeksie pracy. Kluczowy jest fakt, że zwolnienie to przysługuje tylko wtedy, gdy okres wypowiedzenia trwa co najmniej dwa tygodnie. Okres zwolnienia na poszukiwanie pracy zależy od długości okresu wypowiedzenia: 2 dni robocze przy dwutygodniowym i jednomiesięcznym wypowiedzeniu, natomiast 3 dni robocze przysługują, gdy okres wypowiedzenia wynosi trzy miesiące lub jest skrócony zgodnie z przepisem art. 36¹ § 1 KP.

Przykładowo, jeśli pracownik ma wypowiedzenie umowy z pracodawcą na dwa tygodnie, przysługuje mu prawo do 2 dni roboczych zwolnienia na znalezienie innej pracy, przy zachowaniu pełnego wynagrodzenia. W praktyce może to oznaczać, że w tym czasie pracownik jest zwolniony z obowiązku wykonywania pracy, ale nadal otrzymuje pieniądze za te dni. W przypadku wypowiedzenia trzymiesięcznego pracownik zyskuje prawo do 3 dni zwolnienia. Takie rozwiązanie umożliwia osobie zatrudnionej skuteczniejsze przygotowanie się do zmiany pracy oraz zmniejsza ryzyko pozostania bez zatrudnienia po zakończeniu stosunku pracy.

Częstymi błędami w stosowaniu art. 37 KP jest mylne rozumienie wymiaru zwolnienia, np. przypisywanie dni zwolnienia podczas okresów krótszych niż dwa tygodnie lub przy wypowiedzeniach złożonych przez pracownika. Ponadto zdarza się, że pracodawcy nie udzielają tego zwolnienia, co jest niezgodne z przepisem. Kolejnym problemem jest brak jasności co do obliczania dni roboczych; art. 37 KP odnosi się wyraźnie do dni roboczych, a nie kalendarzowych, co wymaga precyzyjnego ustalenia wymiaru czasu. Wreszcie, zdarzają się wątpliwości dotyczące skrócenia okresu wypowiedzenia na podstawie art. 36¹ § 1 i wynikających z tego praw do zwolnienia.

W przypadku stosowania art. 37 KP w konkretnej sytuacji zawsze warto skonsultować się z prawnikiem, aby właściwie ustalić przysługujące prawa i obowiązki stron stosunku pracy.