II CNP 48/14
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2015-02-11
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy odrzucił skargę D. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego o ustanowieniu kuratora dla spółki celem powołania rady nadzorczej lub likwidacji spółki. Orzeczenie podkreśla wymogi formalne dotyczące skargi kasacyjnej oraz konieczność wykazania niemożności wzruszenia zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych.
Dane orzeczenia
SygnaturaII CNP 48/14
Data orzeczenia2015-02-11
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział II
SędziowieAnna Kozłowska (autor uzasadnienia)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt II CNP 48/14
POSTANOWIENIE
Dnia 11 lutego 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Kozłowska
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2015 r.
skargi D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 14 lutego 2014 r.,
wydanego w sprawie z urzędu
przy uczestnictwie D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
oraz P. P. i J. S.
o ustanowienie w trybie art. 42 k.p.c. kuratora,
odrzuca skargę.
2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Ł. ustanowił dla
spółki D. sp. z o.o. z siedzibą w B. kuratora w osobie W. W. celem podjęcia działań
zmierzających do powołania rady nadzorczej spółki, a w razie potrzeby do jej
likwidacji, w tym do złożenia wniosku do sądu właściwego ze względu na siedzibę
spółki o rozwiązanie spółki i ustanowienie likwidatora oraz do reprezentowania w
tym postępowaniu. Apelacje uczestników postępowania to jest spółki D. oraz P. P. i
J. S. od tego postanowienia Sąd Okręgowy w Ł. oddalił postanowieniem z dnia 14
lutego 2014 r.
Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu
Okręgowego wniosła D. sp. z o.o. w B.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
jako pismo procesowe wszczynające postępowanie, niezależnie od wymagań
stawianych pismu procesowemu (art. 4245
§ 2 k.p.c.), powinna spełniać wymogi
wynikające z art. 4245
§ 1 pkt 1-6 k.p.c. Wymagania te mają charakter szczególny,
traktowane są jako wymagania konstrukcyjne tej skargi i muszą być spełnianie
kumulatywnie. Skarga, która nie czyni zadość wszystkim wymaganiom
konstrukcyjnym, podlega, w myśl art. 4248
§ 1 k.p.c., odrzuceniu a limine.
Zgodnie z art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c. skarga powinna zawierać wykazanie,
że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych
nie było i nie jest możliwe. Sąd Najwyższy wielokrotnie przy tym wypowiadał się
w jaki sposób strona w skardze powinna wykazać niemożliwość zmiany lub
uchylenia wyroku w drodze przysługujących jej innych środków prawnych (por. m.in.
postanowienia: z dnia 7 listopada 2014 r. IV CNP 27/14, niepubl.; z dnia 27 stycznia
2006 r. III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, z dnia 16 kwietnia 2014 r. IV CNP
65/13, niepubl.; z dnia 16 października 2014 r. I CNP 19/14 niepubl.)
Skarga D. sp. z o.o. w B. w ogóle nie zawiera tego wykazania, a to oznacza
jej brak konstrukcyjny skutkujący odrzuceniem.
3
Z tej też przyczyny, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c. orzekł
jak w sentencji.
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Cesja wierzytelności a postępowanie naprawcze – wyrok SO
IX GC 427/13 · 2014-11-13
Opłaty telekomunikacyjne a kara umowna – wyrok SR w Wieluniu
VIII C 75/15 · 2015-12-08
Brak interesu prawnego w ustaleniu nieważności spółki jawnej
I ACa 534/12 · 2012-11-09
Nielegalny pobór gazu a odpowiedzialność odbiorcy – SR Warszawa
IX GC 4725/13 · 2014-01-13
Spółka cywilna a reprezentacja wspólnika – wyrok SR Warszawa
IX GC 2237/14 · 2014-09-05
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)