II CNP 48/14

postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2015-02-11

Najważniejsze z orzeczenia

Sąd Najwyższy odrzucił skargę D. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego o ustanowieniu kuratora dla spółki celem powołania rady nadzorczej lub likwidacji spółki. Orzeczenie podkreśla wymogi formalne dotyczące skargi kasacyjnej oraz konieczność wykazania niemożności wzruszenia zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych.

Dane orzeczenia

SygnaturaII CNP 48/14
Data orzeczenia2015-02-11
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział II
SędziowieAnna Kozłowska (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CNP 48/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2015 r. skargi D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 14 lutego 2014 r., wydanego w sprawie z urzędu przy uczestnictwie D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz P. P. i J. S. o ustanowienie w trybie art. 42 k.p.c. kuratora, odrzuca skargę. 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Ł. ustanowił dla spółki D. sp. z o.o. z siedzibą w B. kuratora w osobie W. W. celem podjęcia działań zmierzających do powołania rady nadzorczej spółki, a w razie potrzeby do jej likwidacji, w tym do złożenia wniosku do sądu właściwego ze względu na siedzibę spółki o rozwiązanie spółki i ustanowienie likwidatora oraz do reprezentowania w tym postępowaniu. Apelacje uczestników postępowania to jest spółki D. oraz P. P. i J. S. od tego postanowienia Sąd Okręgowy w Ł. oddalił postanowieniem z dnia 14 lutego 2014 r. Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Okręgowego wniosła D. sp. z o.o. w B. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jako pismo procesowe wszczynające postępowanie, niezależnie od wymagań stawianych pismu procesowemu (art. 4245 § 2 k.p.c.), powinna spełniać wymogi wynikające z art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c. Wymagania te mają charakter szczególny, traktowane są jako wymagania konstrukcyjne tej skargi i muszą być spełnianie kumulatywnie. Skarga, która nie czyni zadość wszystkim wymaganiom konstrukcyjnym, podlega, w myśl art. 4248 § 1 k.p.c., odrzuceniu a limine. Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarga powinna zawierać wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Sąd Najwyższy wielokrotnie przy tym wypowiadał się w jaki sposób strona w skardze powinna wykazać niemożliwość zmiany lub uchylenia wyroku w drodze przysługujących jej innych środków prawnych (por. m.in. postanowienia: z dnia 7 listopada 2014 r. IV CNP 27/14, niepubl.; z dnia 27 stycznia 2006 r. III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, z dnia 16 kwietnia 2014 r. IV CNP 65/13, niepubl.; z dnia 16 października 2014 r. I CNP 19/14 niepubl.) Skarga D. sp. z o.o. w B. w ogóle nie zawiera tego wykazania, a to oznacza jej brak konstrukcyjny skutkujący odrzuceniem. 3 Z tej też przyczyny, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)