III CZ 49/06

postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2006-08-04

Najważniejsze z orzeczenia

Sąd Najwyższy potwierdził, że w skardze kasacyjnej trzeba osobno uzasadnić wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania. Samo przytoczenie i uzasadnienie podstaw kasacyjnych nie wystarcza, bo to dwa odrębne elementy skargi. Orzeczenie jest ważne dla praktyki, bo pokazuje rygor formalny skargi kasacyjnej i skutki jego naruszenia.

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CZ 49/06
Data orzeczenia2006-08-04
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział III
SędziowieHenryk Pietrzkowski (autor uzasadnienia), Teresa Bielska-Sobkowicz, Zbigniew Strus

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CZ 49/06 POSTANOWIENIE Dnia 4 sierpnia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Zbigniew Strus w sprawie z powództwa K.K. i W.S. przeciwko E.B. i J.B. o zapłatę, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 sierpnia 2006 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 7 kwietnia 2006 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanych od wyroku tego Sądu z dnia 9 listopada 2005 r., jako nie spełniającą wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. W zażaleniu pozwani zarzucili naruszenie tego przepisu przez błędną jego wykładnię i w konsekwencji bezpodstawne uznanie, że w skardze kasacyjnej brak jest uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne. Skarżący uzasadniając zarzuty zażalenia przyjęli założenie, że „istnieje oczywista zbieżność między merytorycznymi argumentami skargi a okolicznościami powodującymi konieczność jej przyjęcia do rozpoznania”, co zdaniem skarżących „nie wyklucza odwołania się w tym uzasadnieniu do uzasadnienia podstaw kasacyjnych”. Odnosząc się do tak przyjętego założenia, które wyznaczyło zakres i treść skargi kasacyjnej podnieść należy, że zarzuty zażalenia wskazują, że pełnomocnik pozwanych bezzasadnie utożsamia wymóg uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.) z przytoczeniem podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.). Są to dwa niezależne od siebie elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej różniące się funkcją i celem. Przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie pozostaje w związku z treścią art. 3983 k.p.c., natomiast zgłoszenie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie polega na wskazaniu przesłanek, według których Sąd Najwyższy orzeka o przyjęciu bądź odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 i 2 k.p.c.). Wypełnienie obowiązku związanego z drugim z omawianych wymogów skargi kasacyjnej - nałożonego na osoby uprawnione do sporządzenia tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, którymi są profesjonalni pełnomocnicy procesowi lub podmioty o kwalifikacjach wskazanych w ustawie - nie może być, jak już podkreślono, zastąpione przez powołanie podstaw skargi kasacyjnej i ich uzasadnienie. Podjęta w zażaleniu próba wykazania, że w sprawie występuje zagadnienie prawne, jest spóźniona; nie może zatem usanować, słusznie 3 dostrzeżonego przez Sąd Apelacyjny, istotnego braku skargi kasacyjnej w postaci pominięcia uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, opubl. OSNC 2002, nr 1, poz. 11). Nie wystarczy zatem „wnosić o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdyż w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne związane z wykładnią i zastosowaniem art. 628, 630 i 642 § 1 k.c., a także koniecznym zakresem postępowania dowodowego w sytuacji ustalania wynagrodzenia wykonawcy przy braku pisemnej umowy stron”. Z przytoczonych względów zażalenie, jako bezzasadne, podlegało oddaleniu (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)