III SW 36/03
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2003-05-14
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy w wyroku z 14 maja 2003 r. potwierdził, że termin na wniesienie skargi na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej dotyczącym odmowy wydania zaświadczenia wyborczego nie podlega przedłużeniu w trybie procesowym. Decyzja ta jest istotna dla prawników, gdyż wskazuje na rygorystyczne przestrzeganie ustawowych terminów w procedurach referendum.
Dane orzeczenia
SygnaturaIII SW 36/03
Data orzeczenia2003-05-14
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział III
SędziowieJerzy Kuźniar (przewodniczący), Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca), Katarzyna Gonera
Pełna treść orzeczenia
Postanowienie z dnia 14 maja 2003 r.
III SW 36/03
Termin do wniesienia skargi na postanowienie Państwowej Komisji Wy-
borczej o odmowie wydania zaświadczenia o przysługiwaniu uprawnienia do
specjalnego udziału w kampanii referendalnej (art. 48 ust. 6 ustawy z dnia 14
marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym, Dz.U. Nr 57, poz. 507 ze zm.) nie
może być przedłużony w trybie przewidzianym dla terminów procesowych.
Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Katarzyna Gonera, Jerzy
Kwaśniewski (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 maja
2003 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia „Łomżyński Klub Prawicy” na uchwałę Pań-
stwowej Komisji Wyborczej z dnia 5 maja 2003 r. odmawiającą wydania zaświadcze-
nia o przysługiwaniu uprawnienia do udziału w kampanii referendalnej w programach
radiowych i telewizyjnych.
o d d a l i ł skargę.
U z a s a d n i e n i e
Państwowa Komisja Wyborcza uchwałą z dnia 5 maja 2003 r. odmówiła Sto-
warzyszeniu „Łomżyński Klub Prawicy” wydania zaświadczenia o przysługiwaniu
uprawnienia do udziału w kampanii referendalnej w programach radiowych i telewi-
zyjnych nadawców publicznych w formie audycji referendalnych, argumentując, iż
zgodnie z przepisem art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum
ogólnokrajowym (Dz.U. Nr 57, poz. 507) podmioty uprawnione mogą najpóźniej w 40
dniu przed dniem referendum zawiadomić Państwową Komisję Wyborczą o zamiarze
skorzystania z tego uprawnienia. Termin do dokonania tej czynności upłynął zatem w
dniu 29 kwietnia 2003 r., tymczasem zawiadomienie skarżącego wpłynęło do Pań-
stwowej Komisji Wyborczej dopiero w dniu 5 maja 2003 r. Państwowa Komisja Wy-
borcza podkreśliła, iż sposób jej zawiadomienia jest dowolny, istotne jest natomiast
2
dotrzymanie ustawowego terminu wniesienia zawiadomienia. W uchwale stwier-
dzono ponadto, że w ustawie o referendum ogólnokrajowym - wraz z odpowiednio
stosowanymi przepisami Ordynacji wyborczej do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i
do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej - w sposób pełny określono procedurę postę-
powania, bez określenia daty wysłania dokumentu pocztą, jako daty doręczenia tego
dokumentu organowi wyborczemu. W konsekwencji Państwowa Komisja Wyborcza
stwierdziła, że Stowarzyszenie nie jest podmiotem uprawnionym do udziału w kam-
panii referendalnej w programach radiowych i telewizyjnych nadawców publicznych,
a może jedynie uczestniczyć w tej kampanii na zasadach ogólnych.
W skardze na tę uchwałę Stowarzyszenie „Łomżyński Klub Prawicy” zarzuciło
zaskarżonej uchwale obrazę przepisów dotyczących obliczania terminów w postę-
powaniu przed Państwową Komisją Wyborczą, a mianowicie odrzucenie zasad obli-
czania terminu do złożenia zawiadomienia określonych w art. 57 § 5 zdanie 1 KPA.
Ponadto Stowarzyszenie „Łomżyński Klub Prawicy” wniosło „o przywrócenie
terminu do złożenia zażalenia na Uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 5
maja 2003 r. w sprawie odmowy wydania Stowarzyszeniu „Łomżyński Klub Prawicy”
zaświadczenia o przysługiwaniu mu uprawnienia do udziału w kampanii referendalnej
w programach radiowych i telewizyjnych nadawców publicznych.”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wbrew zarzutom przedstawionym w skardze, stanowisko Państwowej Komisji
Wyborczej jest zgodne z prawem, w szczególności z art. 48 ust. 2 powołanej ustawy
o referendum ogólnokrajowym. Należy tu wskazać po pierwsze, że z powyższego
przepisu wynika jasno, że o zamiarze skorzystania z uprawnienia w zakresie kampa-
nii referendalnej, o którym jest mowa w tym przepisie, Państwowa Komisja Wyborcza
powinna zastać zawiadomiona „najpóźniej w 40 dniu przed dniem referendum”. Ter-
min ten jest elementem tzw. kalendarza wyborczego (por. uchwałę Sejmu Rzeczypo-
spolitej Polskiej z dnia 17 kwietnia 2003 r. - Dz.U. Nr 66, poz. 613) i nie może być
przedłużony w ramach indywidualnych czynności określonych podmiotów. Po drugie
- jak to prawidłowo przedstawiła PKW w uzasadnieniu swej uchwały - przepisy
ustawy o referendum, a także podlegające odpowiedniemu zastosowaniu przepisy
Ordynacji wyborczej, nie przewidują możliwości uznawania, że zawiadomienie Pań-
3
stwowej Komisji Wyborczej następuje według daty wysłania zawiadomienia w formie
przesyłki pocztowej.
Jeżeli z kolei chodzi o prawo wniesienia do Sądu Najwyższego skargi na po-
stanowienie Państwowej Komisji Wyborczej, to - stosownie do art. 48 ust. 6 i art. 96
pkt 6 ustawy o referendum - warunkiem tego „prawa” jest zachowanie określonego
terminu. Nie jest to termin, który mógłby być przesuwany w trybie właściwym dla
przywrócenia terminu czynności procesowych (por. art. 168 § 1 KPC).
Z powyższych przyczyn, wobec bezzasadności zarzutów skargi, podlegała
ona oddaleniu (art. 48 ust. 7 ustawy o referendum).
========================================
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Dotacja dla przedszkola niepublicznego – wyrok SO w Słupsku
I C 180/13 · 2014-12-12
Agitacja wyborcza w kampanii samorządowej – SA Kraków
I ACz 1860/14 · 2014-09-26
Kara URE za brak zakupu energii – wyrok SA w Warszawie
VI ACa 1201/12 · 2013-01-31
Tryb wyborczy po kampanii – postanowienie SA w Rzeszowie
I ACz 938/15 · 2015-11-13
Znaczny stopień niepełnosprawności a pomoc osób trzecich
X U 20/15 · 2015-12-15
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)