V CNP 31/11
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2011-12-14
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy odrzucił skargę opartą na niezgodności z prawem postanowienia sądu niższej instancji, ponieważ skarżący nie wykazał uprawdopodobnienia wyrządzonej szkody. Wyrok podkreśla konieczność przedstawienia przekonującego wywodu, dowodów i określenia związku przyczynowego między szkodą a wydanym orzeczeniem. To orzeczenie jest ważnym precedensem w kwestii wymagań formułowanych przy skargach kasacyjnych w sprawach cywilnych.
Dane orzeczenia
SygnaturaV CNP 31/11
Data orzeczenia2011-12-14
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział V
SędziowieTadeusz Ereciński (autor uzasadnienia)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt V CNP 31/11
POSTANOWIENIE
Dnia 14 grudnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie ze skargi J. J.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w C.
z dnia 7 grudnia 2010 r., w sprawie z wniosku W. J.
przy uczestnictwie J. J.
o podział majątku wspólnego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2011 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
2
Skarżący wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia
Sądu Okręgowego w C. z dnia 7 grudnia 2010 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej
przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 42-5
§ 1 pkt 4 k.p.c.).
Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu
wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz
określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem
orzeczenia niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego
oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich
surogatów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r.,
IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP
4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia
22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP
55/06, nie publ. i z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, nie publ.). Skarżący tego
obowiązku nie spełnił. Podniósł jedynie, że na skutek niezgodności z prawem
zaskarżonego orzeczenia poniósł szkodę w wysokości 49 083,85 zł, stanowiącej
połowę wartości sum pochodzących ze zlikwidowanych i zużytych przez
uczestnika środków pochodzących z lokat bankowych, a w sytuacji zaniechania
rozliczenia tych środków zgodnie z twierdzeniami skarżącego, wysokość należnej
na rzecz J. J. dopłaty od wnioskodawczyni byłaby większa o tę kwotę.
Zgodnie z art. 4248
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu
niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245
§ 1
k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
md
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Pozbawienie wykonalności tytułu a umorzenie egzekucji
I C 2307/14 · 2015-11-20
Zadośćuczynienie za uraz po wypadku – wyrok SR w Kwidzynie
I C 379/15 · 2015-12-29
Spadek bez spadkobierców przechodzi na gminę – postanowienie SR
I Ns 246/14 · 2015-11-04
Odszkodowanie za badanie z policją – wyrok SO w Białymstoku
I C 800/11 · 2012-12-14
Nakłady na majątek spadkodawcy a długi spadkowe – SR
I C 212/14 · 2015-12-22
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)