V CSK 465/15

postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2016-02-18

Najważniejsze z orzeczenia

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ nie spełniała ona przesłanek wynikających z art. 3989 § 1 k.p.c., w tym brakuje istotnego zagadnienia prawnego i nieważności postępowania przed sądem drugiej instancji. Orzeczenie podkreśla konieczność precyzyjnego formułowania podstaw kasacji i wskazuje, że wadliwości postępowania pierwszej instancji nie stanowią przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej.

Dane orzeczenia

SygnaturaV CSK 465/15
Data orzeczenia2016-02-18
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział V
SędziowieAnna Kozłowska (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CSK 465/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa A. K. i A. M. przeciwko […] Bank S.A. we W. o zmianę treści umowy, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 6 marca 2015 r., 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. nie obciąża powodów kosztami postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Z uzasadnienia wniosku skarżących o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika, że wniosek ten opierają na wszystkich wyżej wymienionych przesłankach. Odnosząc się do stanowiska skarżących o nieważności postępowania zwrócić należy uwagę, że skoro skarga kasacyjna przysługuje od wyroku sądu drugiej instancji, nieważność postępowania, skutkująca przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania, ma dotyczyć postępowania przed sądem drugiej instancji. Uzasadnienie wniosku w tej części wskazuje na uchybienia sądu pierwszej instancji, tak też skarżący skonstruowali procesową podstawę kasacyjną. Tak więc, skoro nieważność postępowania z powodu pozbawienia skarżących możności obrony ich praw wystąpiła, zdaniem skarżących, przed sądem pierwszej instancji, nie ulega wątpliwości, że przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c. nie występuje. Nie występują również pozostałe przesłanki wskazywane przez skarżących. Zagadnienie prawne wymaga sformułowania i przedstawienia wyczerpującej argumentacji jurydycznej, co nie nastąpiło, wykładni art. 3571 k.c. Sąd Najwyższy dokonywał już wielokrotnie i nie wykazano rzeczywistej potrzeby analizowania tego zagadnienia po raz kolejny, brak też podstaw do przypisania wyrokowi takiej wadliwości, która czyniłaby go bezprawnym a w związku z tym skargę kasacyjną oczywiście uzasadnioną. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postepowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. uwzględniając sytuacje skarżących. eb 3

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)